Morgunblaðið - 19.11.1976, Blaðsíða 15

MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 19. NÓVEMBER 1976
15
Sr. Lárus Halldórsson:
Flateyjarkirkja
I Flatey á Breiðafirði stendur
fögur kirkja. Hún var reist árið
1926 og af mikilli framsýni til
hennar stofnað. Vel búin gripum
og af góðri ræktarsemi prýdd og
við haldið.
Sfðar varð atvinnuþróun í
landinu slík, að í Vestureyjum
eyddist byggð og nú eru heima-
menn i Flaeyjarhreppi örfáir að-
eins miðað við það sem einu sinni
var.
En kirkjan er þar enn. Ennþá I
notkun og í fullu gildi, einnig sem
tákn þeirrar trúar og menningar,
sem lifað hefur og dafnað öldum
saman í þessu undurfagra og sér-
kennilega byggðarlagi. Þannig er
kirkjan í Flatey stór hluti þeirra
mannlífsverðmæta, sem fáliðaður
hópur á heimaslóðum hefur
fullan hug á að varðveita og
hlynna að.
Fyrir allmörgum árum gerði
listamaðurinn Balthasar ágæta
myndskreytingu í kirkjuna. Þau
listaverk hafa nokkuð látið á sjá
sfðustu árin, mest vegna skorts á
hægri og jafnri upphitun. A
næsta vori mun höfundur þeirra
hafa hug á að lagfæra þau á ný..
En heimamenn vilja, að þá verði
betur um búið.
Nú fer fram gagnger viðgerð á
kirkjunni og skal nú um bætt að
kröfum timans frá því sem áður
var. Meðal annars var á þessu ári
lögð raflögn i kirkjuna til ljósa og
hitunar. Ennþá nær þó taugin að-
eins inn fyrir kirkjuvegginn.
Ennþá vantar innanhússlögnina
og hitunartækin og veldur þvi
fjárskortur að svo er.
Samt ætla forsjármenn
kirkjunnar að láta þessu verki
lokið fyrir 1. apríl 1977, en til þess
þarf ekki minna en 1 — 1!4
milljón króna.
Þessir peningar eru til, ef nógu
margar fúsar hendur leggja þá
fram.
Þess vegna er nú heitið á brott-
flutta Eyhreppinga og aðra þá,
sem bera -góðan hug til þessa
gamla byggðarlags, að þeir veiti
lið með einhverri gjöf í sjóðinn til
þess að verkinu verði lokið á til-
settum tfma.
Sá sem þessar línu les kann að
eiga dýrmætar minningar bund-
nar einmitt við Flateyjarkirkju.
Margir kvöddu ástvini sfna f þeim
helgidómi, nokkrir hafa gengið
þar f hjónaband eða verið skfrðir
þar eða fermdir. Ötai aðrar helgar
stundir hafa þar ýmsir átt. —
Yrði það ekki góður vottur
ræktarseminnar. ef hægt væri að
láta fé af hendi rakna til þess
nauðsynja verks, sem endur-
bætur á Flateyjarkirkju eru. Þar
geta margar hendur unnið létt
verk.
Sá sem eitthvað á að þakka
gömlu heimabyggðinni sinni - og
kirkjunni sinni - honum gefst nú
færi á að sýna þakklætið í verki.
Framlögun verður veitt viðtaka
í Biskupsstofu f Reykjavík, hjá
formanni sóknarnefndar f Flatey
— og hjá undirrituðum.
Guð elskar glaðan gjafara.
HELGI SIG. GUÐMUNDSSON:
Fyrir-
spurn
til dóms-
málaráð-
herra um
aðstöðu
lögregl-
unnar í
Keflavík
lögreglan ýmsum málum þar, svo
sem vörslu fanga og umferðar-
slysum auk aðstoðar ef um stór-
dansleiki er að ræða f samkomu-
húsinu Festi.
öflu þessu svæði eiga 19 lög-
reglumenn að sinna og skiptast
þeir þannig á vaktir, að á virkum
dögum eru fimm menn á vakt til
kl. 02.00, en þá fer einn maður af
vaktinni. A föstudags- og laugar-
fengið ríflegan tíma i útvarpi og
sjónvarpi til kynningar á efni
hússins. Og segir mér hugur um,
að þegar frá líður „Sólarferð"
megi Þjóðleikhússtjóri halda vel
á spöðunum í þeim efnum. Ósköp
gekk nýjungin stutt „Don Juan i
Helvíti". Eða var nafnið of slá-
andi fyrir hina nýju stefnu á stóra
sviðinu?
Þeir menn, sem stjórna Þjóð-
leikhúsinu, verða að gera sér
grein fyrir gildi góðra minninga í
húsi sem Þjóðleikhúsinu. Margir
fara í leikhús, ekki endilega'til að
sjá einhver ný og ný stórafrek.
Heldur til þess að njóta lista og
andblæs þess að vera í virtri
menningarstofnun, sem er hluti í
menningarviðleitni þjóðarinnar,
og hefur verið það hingað til —
hvað sem verður.
Þeir hinir sömu menn, verða að
gera sér grein fyrir því, að ekki
tekur langan tíma að brjóta niður
virðingu og orðstír, sem tekið hef-
ur áraraðir að byggja upp.
VERKSTJÓRN
I umræðu um dómsmál, ný-
verið, sagði Sigurður Líndal eina
meginorsök slælegrar dómsmála-
meðferðar vera „skort á verk-
stjórn". Mér kemur það f hug,
vegna þess að mér finnst það eiga
við um stjórn Þjóðleikhússins.
Það dugar ekki við nokkra stjórn,
hvorki dóms- né menningarmála,
að læra klásúlur utanað eða geta
dagskvöldum sinna svæðinu atta
menn til kl. 03.00 á föstudags-
kvöldum en til 04.00 á laugardags-
kvöldum, þá fara tveir menn af
vaktinni. Það skal þó tekið fram,
að af framangreindum mönnum
er ætíð einn, sem aldrei getur
yfirgefið varðstofu yfir vaktina.
A svæðinu er einnig, sem
kunnugt er einn fjölfarnasti
vegur landsins, m.ö.o. Reykjanes-
brautin. Oft hugsa ég til þess með
óhug, hvað gerast mundi ef stór-
slys yrði þar, en um brautina fara
margir hópferðabílar, með allt að
50 manna hóp innanborðs.
í viðbót við allt þetta, eiga svo
þessir sömu lögreglumenn að
sinna brunasíma fyrir mest allt
svæðið, þjófabjöllukerfum, taka á
móti beiðnum um sjúkrabifr.,
veita upplýsingar um lækna-
þjónustu að nóttunni svo og að
hafa eftirlit með fangaklefum á
neðri hæð.
Það liggur I augum uppi, að
slíkt vinnuálag er mönnum ekki
bjóðandi og hlýtur hver hugsandi
maður að sjá að við þetta verður
ekki unað öllu lengur.
Vil ég nú spyrja, dómsmálaráð-
herra góður; hafa mál þessi alger-
lega farið framhjá dómsmálaráðu-
neytinu og f járveitingavaldinu.
Er ekki kominn tími til að tekin
verði til greina beiðni um fjár-
veitingu til nýrrar lögreglu-
stöðvar í Keflavík, en teikning af
henni hefir verið til f nokkur ár.
Má ekki til með að taka til
greina mannfjölgun á þessum
stöðum og hafa fjölda lögreglu-
manna i einhverju samræmi við
hann og öll þau umsvif, sem svo
stórt umdæmi, sem að framan
greinir hefur í för með sér.
Helgi Sig. Guðmundsson.
þulið titla á leikritum og leikrita-
höfundum eða lágabálkum, en svo
þegar að framkvæmdum kemur, á
skortir alla verkstjórn. Og ekki
bætir um, ef menn hafa ekki sett
sér einhver mörk. Segja aðeins —
„Það er „víst" ekki meiningin að
sýna hvað sem er“. En hver á að
ráða? Kannski næsti maður eða
„hvíslari"?
Því miður er það alltof algengt,
að skólakerfi okkar útskrifi
menn, sem einungis hafa lært klá-
súlur og rullur utanbókar, en
sjálfstæð og rökrétt hugsun er
aukaatriði. Og lítið virðist brýnt
fyrir slíku „menntafólki", á hvaða
grunni þjóðfélagið stendur og
hvaða reglur og mök sá grunnur
setur.
VlSAÐ
TILVEGAR
Næst, þegar íslenzki fáninn
verður dreginn að húni við Þjóð-
leikhúsið, er það von mín, að
Þjóðleikhússtjóri leiði aðeins að
því hugann, að það tákn þjóðar-
innar, er ekki einungis til skrauts
á tyllidögum, rautt, hvítt, blátt. —
Þar er tákn þess boðskapar, sem
þjóðin hefur borið gæfu til að
fylgja og verður svo vonandi um
ókomna tíð. — Ef menn hafa
villzt frá þeim boðskap, þá er
þeim mönnum bent á að taka aft-
ur upp þráðinn, þar sem hann
slitnaði. — Enn er timi til að taka
sig á.
LÆKJARGÖTU 2 - SÍMI FRÁ SKIPTIBORÐI 28155