Morgunblaðið - 21.01.1988, Blaðsíða 51

Morgunblaðið - 21.01.1988, Blaðsíða 51
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 21. JANÚAR 1988 51 sitt kenndi hann lasleika og lagðist fyrir. Séð var að lasleiki hans var alvarlegur, svo að hann var fluttur á sjúkrahús en var látinn, er þang- að kom. Þann 29. desember 1964 varð formaður Glímufélagsins Ár- manns, Gunnar Eggertsson. Formaður félagsins hafði hann ver- ið í rúm 23 ár er hann lést. Faðir Gunnars var Eggert Kristjánsson, sem gekk í Glímufélagið Armann 1919 og var virkur íþróttaiðkandi, einkum glímu, en hann komst í röð fræknustu glímumanna þjóðarinn- ar. Harðduglegur stuðningsmaður félagsins var hann meðan hans naut við. Þann 28. september 1966 var hann staddur í hópi jieiðurs- félaga Armanns og fleiri Ármenn- inga á Hótel Borg er andlát hans bar að. Ungur gerðist Gunnar Ármenn- ingur og iðkaði glímu, leikfimi, sund og frjálsar íþróttir. Á skólaárum sínum í Menntaskólanum í Reykjavík, um og uppúr 1940, er hann orðin einn færustu sund- manna félagsins, sérstaklega á stuttum vegalengdum og í frjálsum íþróttum var hann sporléttur sprett- hlaupari. Að loknu stúdentsprófí 1942 hélt hann til náms í viðskipta- fræði við háskóla Kaliforníu í Berkeley. Við þann háskóla lauk hann bæði BS-prófí og MS-prófí. í lok síðari heimsstyrjaldar kom hann heim og gerðist stafsmaður í fyrir- tæki föður síns, sem þá vár orðið eitt af stærstu og fjölþættustu inn- flutningsfyrirtækjum íslenskum. Eitthváð starfaði Gunnar 5 Banda- ríkjunum fyrir föður sinn vegna verslunarsambanda þar vestra. Hann sneri því til föðurhúsanna með góðan lærdóm í verslunarfræð- um og reynslu í samskiptum við erlend fyrirtæki. Hinn atorkusami formaður Ár- manns í 33 ár, Jens Guðbjörnsson, þurfti tíðum að hafa mörg járn í eldinum og leitaði fanga hjá fyrir- tækjum og einstaklingum. Oft leitaði hann til Eggerts Kristjáns- sonar og varð uppúr 1950 var við að á þeim slóðum naut hans einnig Gunnars. Það var þó ekki fyrr en 1959, að Gunnar er kosinn í full- trúaráð Armanns. Sama ár í stjórn félagsins og annast gjaldkerastörf þar til 1961, að hann er kosinn varaformaður en 28. desember 1964 tekur hann að sér formennsku félagsins. Þegar Gunnar kom inn í stjórn Ármanns var þeirri starfs- breytingu komið á hjá stórum íþróttafélögum, að þeim var skipt í deildir. I ávarpi.'sem birtist í 5. tbl. Armanns 1965, tók Gunnar fram: „Aðalstjórn félagsins stóð frammi fyrir þeim vanda (1960), að sameina undir einu merki marg- ar íþróttadeildir, sem flestar voru sjálfum sér nógar fjárhagslega og stunduðu auk þess æfíngar á mörg- um stöðum í borginni. Sú hætta var fyrir hendi, að fólk í hinum ýmsu deildum yrði félagslega aðskilið og það hætti að þekkja félaga sína í hinum deildunum. Stjórnin einbeitti því starfí sínu að því að vera sam- einingarafl fyrir deildirnar ..." Þessum tilgangi leitaðist Gunnar að ná með því að halda árlega „Starfsdag Armanns". Árið 1947 hafði Ármann eignast landsvæði fyrir velli og hús á Höfða- túni. Fyrir formannstíð Gunnars var þar komin hlaupabraut og gras- völlur (1953) og fyrsti áfangi félags- og íþróttahúss (1958). í stjórnartíð Gunnars tókst (1981) að taka í notkun stóran íþróttasal með tilheyrandi húsakynnum. Mal- arvöllur var lagður 1967 fyrir knattspyrnu, en fyrir knattspyrnu á vegum Ármanns beitti Gunnar sér mjög. Tvö síðastliðin ár hafa brautir og grasvöllur verið rifín upp og lögð að nýju ásamt því að traustri netgirðingu var komið upp kringum allt svæðið. í Jósefsdal, að baki Vífílfells, höfðu Armenningar numið sér skíðaland 1936 og í áföngum reist, stækkað og endurreist (eftir bruna) skíðaskála úr timbri og holsteini— og rafvæddan. Skíðafólk félagsins, sem lagði skíðaslóðir víða út frá Jósefsdal, kynntist hentugu skíða- landi norðan Lönguhlíðarfjalla neðan Blákolls og vestur á Heiðina há. Umráðarétt á þessu landsvæði höfðu nokkur sveitarfélög, en þó frekast Selvogshreppur. Gunnari tókst fyrir hönd skíðadeildar félags síns að ná samningi við hreppsnefnd Selvogshrepps um afnot fyrir skíða- iðkanir og að reisa þar nauðsynleg mannvirki á svæði, sem hlaut nafn- ið Bláfjöll. Þegar hér var komið Jiöfðu margir á höfuðborgarsvæð- inu komið auga á þetta svæði, sem skíðaland almennings. Var svæðið gert að fólkvangi og því kosin fram- kvæmdastjórn. Vegna frumkvæðis Gunnars fékk Ármann að halda aðstöðu sem félagið hafði gert sér í Kóngsgili. Eru nú þarna nokkrar smáar og stórar lyftur ásamt af- drepi og geymslum (1978—81). Róðrarskýli ásamt bryggju og tveimur innrónum kappróðrarbát- um átti Armann við upphaf síðari heimsstyrjaldar í Nauthólsvík við Fossvog. Þessi aðstaða og iðkun róðurs hjá félaginu eftir styrjaldar- lok náðist eigi í fyrra horf þrátt fyrir aðgerðir Gunnars og olli það Gunnari og stjórn hans áhyggjum og vonbrigðum. Hér hefur verið dvalið að nokkru við hinn efnislega þátt, mannvirkja- gerð, sem ávallt þarf mikils fjár og samhæfingu margra aðila. Gunnar sýndi við störf að þessum þætti lagni og ódrepandi þrautseigju. Hinn íþróttalegi þáttur í stóru íþróttafélagi spannar yfír mörg svið: Útvegun kennara og þjálfara, æfíngatíma, fé til þess að greiða hvort tveggja ásamt tækjum; þátt- taka í mótum og forstaða móta; ferðalög hópa eða einstaklinga inn- anlands og erlendis; afskipti af deilumálum o.s.frv. Fyrir utan þessi innri félagsmál Ármanns varð Gunnar að sinna fé- lagsmálum íþróttahreyfingarinnar. Hann var eðlilega fulltrúi á þingum íþróttabandalags Reykjavíkur (IBR) og allt frá 1960 var hann meðal fulltruá ÍBR á íþróttaþingum ISÍ. Á þessum þingum íþróttahreyf- ingarinnar var Gunnar Eggertsson virkur í störfum þeirra, t.d. kjör- bréfanefndum og kjörnefndum. Okkur, félaga Gunnars, má undra' hverju hann kom til leiðar er við lítum til baka, því hann gerði sér á stundum lífið erfitt og heilsa hans var eigi traust um nokkurt skeið. Fyrir fjórum árum var gerður á honum hjartaskurður á sjúkrahúsi í Cleveland, Ohio, Bandaríkjunum. Ekki var annað séð af störfum hans en hann hefði náð betri heilsu, en hjartabilun batt endi á líf hans. Gæfa Gunnars var að hann náði fólki til samvinnu og fólst í góð- lyndi hans og einlægni. Gott fólk tengdist honum tíl starfa og efldi hann. Við Armenningar kveðjum for- mann okkar, Gunnar Eggertsson, með virðingu og söknuði. Við mun- um minnast starfa hans, sem hann vann nær 100 ára gömlu félagi okkar í fjórðung aldurs þess með því að leitast við að láta takast fyrirætlanir hans; að félagið eflist með hátíðarhöldunum vegna 100 ára afmælis þess. Gunnar Eggertsson fæddist og ólst upp í Reykjavík. Eins og flestir drengir þeirra tíma naut Gunnar þess að dveljast í sveit. Þá naut hann einnig að dvelja í sumarhúsi foreldra sinna, Árnesi, við Laxá í Kjós. Móðir Gunnars var Guðrún Þórð- ardóttir bónda Eyjólfssonar í Selvogi, Árnessýslu, fædd 29. maí 1901, en andaðist 8. apríl 1987. Faðir, Eggert Kristjánsson bónda Eggertssonar í Mýrdal, Kolbeins- staðahr., Hnappadalssýslu, og þá í Dalsmynni í Eyjahreppi í sömu sýslu. Heimili þeirra var löngum á Tún- götu 30 í Reykjavík, sem var þekkt að hlýleik og myndarskap. Systkini Gunnars eru þessi: Kristjana Guðný, Ingibjörg og Aðal- steinn. Gunnar Eggertsson kvæntist 1946 Báru Vilborgu Jóhannsdóttur, en hún lést 1969. Þau áttu fímm börn og eru þau þessi: Georg Ólafur, Guðrún Edda, Ingibjörg Bryndís, Kristján Eggert og Þórdís. Á heimili Gunnars og Báru átti Margrét Hallsdóttir heimili sitt í mörg ár, en þær Bára voru systk- inadætur. Þrjú börn Gunnars og Báru eru búsett í Reykjavík, en tvær yngri dæturnar búa i Bandaríkjunum. Gunnar átti 14 barnabörn og eitt barnabarnabarn. Gunnar kvæntist öðru sinni árið 1972, Valdísi Halldórsdóttur og lif- ir hún hann. Þau eignuðust ekki börn, en Valdís gekk yngri börnum Gunnars í móðurstað og þá að meðtalinni Lindu Báru, sem er elsta barnabarn Gunnars og dvaldist löngum hjá þeim. Armenningar nutu starfa Gunn- ars Eggertssonar og rændu honum því oftsinnis frá fjölskyldu hans, þakka umburðarlyndi hennar og tjá ykkur, kæru ástvinir Gunnars, sam- úð og að á 100 ára afmæli félagsins mun hans minnst að verðugu. Þorsteinn Einarsson Formaður Glímufélagsins Ár- manns, Gunnar Eggertsson, lést hér í borg hinn 11. janúar sl. eftir langa baráttu við erfíðan sjúkdóm. Ungur gekk Gunnar í Glímufélagið Ar- mann, en þar hafði faðir hans, Eggert Kristjánsson stórkaup- maður, verið í forystusveit á yngri árum og ávallt upp frá því verið dyggur stuðningsmaður félagsins. í Armanni lagði Gunnar einkum stund á sund og frjálsar íþróttir og var á tímabili einn besti sprett- hlauparí og jafnframt einn besti hraðsundmaður landsins. Að loknu stúdentsprófi árið 1942 hélt Gunnar til Bandaríkjanna, lagði þar stund á viðskiptafræði og lauk námi í þeirri grein með MS-prófí árið 1945. Dvaldist hann sfðan vestra um skeið, en fluttist svo heim og hóf störf við fyrirtæki föð- ur síns, Eggert Kristjánsson & Co. hf. Eigi hafði íþróttaáhugi Gunnars dvínað við dvölina vestra, því að fljótlega eftir heimkomuna var hann farinn að sinna félagsstörfum í Ármanni á ný. Hann mun þó lítið sem ekkert hafa tekið þátt í íþrótta- keppni eftir þetta, en snúið sér þeim mun meira að félagslega starfinu. Hann var kosinn í aðalstjórn félag*— ins og var m.a. lengi varaformaður. Síðastliðin 23 ár hefur hann verið formaður félagsins. Sýnir það vel það traust sem hann hefur notið meðal Ármenninga. Það var hvorki létt verk né auðvelt sem hann tók að sér með formannsstarfinu, því að á herðum formanns hvíldi þá auk hinna félagslegu starfa öll yfírum- sjón og stjórnun framkvæmda yið íþróttasvæði og félagsheimili Ár- manns sem þá voru í byggingu við Sigtún. Var slíkt ærið verkefni fyr- ir einn mann en þarna áttu frístund^ ir að duga. Má fullyrða að Gunnar hafí helgað Ármanni flestar frístundir sínar í 30 ár auk ómælds hluta vinnutímans hjá fyrirtæki sínu. Slík störf og fórnfýsi fyrir hugsjónir sínar verða aldrei metin að verðleikum. Gunnar var vinsæll maður og vel iátinn af öllum sem hann þekktu og áttu við hann samskipti og flest- ir höfðu á honum því meiri mætur sem þeir þekktu hann betur. Slíkra manna er gott að minnast og slíkra manna er sárt sa.knáð. Sunddeild Armanns þakkar Gunnari gott og fórnfúst starf í þágu félagsins og Sunddeildarinnar svo og ágæta samvinnu í nær fímnj áratugi. Sunddeild Ármanns sendir eftir- lifandi eiginkonu Gunnars, frú Valdísi Halldórsdóttur, nfðjum hans öllum og fjölskyldum þeirra innileg- ar samúðarkveðjur. Sunddeild Ármanns Nú þegar Gunnar Eggertsson er til moldar borinn er rétt að staldra við og leiða hugann til baka un£ tuttugu ár, en þá var knattspyrnu- deild Ármanns stofnuð, og var Gunnar einn af stofnendum deildar- innar. Allan þann tíma studdi hann við bakið á deildinni og stappað í okkur stálinu í þessari hörðu baráttu við að ná sem bestum árangri í íþrótt- inni. Verður honum seint þakkaður sá neisti sem hefur ávallt verið í okkur síðan. Má segja að hann hafi verið með okkur í gegnum súrt og sætt. Nú SJÁ NÆSTU SÍÐU VERÐLÆKKUIM VEGNA Það er ekki að ástæðulausu sem Al WA er betra. Lítum t.d. á þessa frábæru sam- stæðu frá AIWA CP-550. Hún er með hálfsjálfvirkum plötuspilara, útvarpi með LW - MW - SW og FM stereo. 2x30 W. magnara með 5 banda tónjafnara. Segul- bandið er tvöfalt með „HIGH SPEED DUBBING" , METAL og CR02. Tenging fyrir höfuðtól og CD. Þú færð ekki betri samstæðu fyrir þetta verð. Verð áður kr. 31.980,- stgr. Verð nú kr. 27.955,- stgr. Ath! Þotta er aðeins eln af mörgum stærðum úr Al WA fjölskyldunni. AIWA er betra. Sendum í póstkröfu. Armúla 38 Símar 31133-83177 R moX un.er! t'd .nnBirriA. jajfö) 8iBnnn!> mirhöjK i OBnns mea 'ui1íö4 i'-^<i 3Bínf;un ^j .011 inntee L i
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.