Morgunblaðið - 05.05.1988, Blaðsíða 53

Morgunblaðið - 05.05.1988, Blaðsíða 53
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 5. MAÍ 1988 53 Kristinn Hallvarðs- son — Minning Fæddur 5. ágúst 1971 Dáinn26.apríll988 í dag, 5. maí, verður jarðsunginn frá Neskirkju Kristinn HaUvarðsson, tæpra sautján ára að aldri. Frá því hann var 7 ára átti Krist- inn við alvarlegan sjúkdóm að etja. Varð hann oft að vera innan dyra og gat því ekki alltaf tekið þátt i leikjum með félögum sínum. En svo komu langir góðir kafiar inn á milli þar sem allt virtist vera í lagi og glæddust þá vonir um að tekist hefði að komast fyrir sjúkdóminn. Andlát hans nú kom okkur því á óvart.- Kristinn var tveggja ára er hann flutti með fjölskyldu sinni í Vestur- berg 98, en þar, eins og svo víða þegar ungt fólk er að koma sér þaki yfir höfuðið, myndaðist náin vinátta fbúanna í stigaganginum, ekki síst barnanna. Þannig urðu jafnaldrarnir Kristinn og Denni, sonur okkar, strax hinir mestu mátar og voru inni á heimili hvor annars. Gekk þá á ýmsu, eins og eðlilegt telst, mikið hlegið, stundum skælt, en allt gert upp að loknum áhyggjulausum leik. Þótt við flyttum úr landi slitnuðu aldrei þessi vinabönd og vart var Denni kominn heim í sumarleyfum en hann hringdi í Kristin og þeir mæltu sér mót. Þannig fóru þeir t.d. í Vatnaskóg, í veiðitúra með Halla og brölluðu margt saman. Eftir mikla þrautseigju lækna hér heima var ákveðið að senda Kristin til Svfþjóðar sumarið 1984 f aðgerð. Oft hafði verið rætt um að hann fengi að koma einhvern tfma í heim- sókn til Denna, en þá bjuggum við í Stokkhólmi. Ekki hafði orðið af því vegna veikindanna. Þótt ástæða Svíþjóðarferðar Kristins, Sísíar og Ágústs sumarið 1984 værí læknis- fræðileg, var hún um leið vinaheim- sókn og lfkt og örlögin hefðu ákveð- ið þessa endurfundi fyrirfram. Þessi stutti tfmi er okkur öllum ógleyman- legur og oft var hann rifjaður upp eftir að við vorum 511 komin heim til íslands á ný, enda vfða farið um Stokkhólm og nágrenni og skemmt sér vel. Hin erfiða aðgerð á Hudd- inge-sjúkrahúsinu tókst vel og vakti þær vonir að tekist hefði að vinna bug á sjúkdómnum, enda voru fram- farir stöðugar f heilt ár á eftir. En þvf miður fór að bera á einkennum á ný og í desember 1985 var þvf önnur Svíþjóðarferð farin, sem leiddi enn til bjartsýni þvf við tðk gott tíma- bil bata. Þrátt fyrir sjúkdóm sinn var Krist- inn áfram glaðvær, ræðinn og glett- inn. Hann fermdist vorið 1985 og lauk samræmdu nfundabekkjarprófi með sóma þrátt fyrir fjarvistir. Sfðastliðið haust hóf hann nám f Fjölbrautaskólanum í Breiðholti og ætlaði sér að verða matreiðslumað- ur. Hann varð að hverfa frá þvf námi fyrir rúmu hálfu ári. Undanfarna mánuði ræddu þeir vinirnir mikið um bfla, enda var til- hlökkunin að fá bflprÓf mikil, eins og gerist hjá ungu fólki á þessum aldri. í Kristni var ekki til neinn uppgjafartónn, alltaf litið fram á við með bjartsýni. Að leiðarlokum leita margar áleitnar spurningar á hugann um tilgang Ufsins og hvcrfulleika. Fátt verður um svör þegar stórt er spurt, því eins og forn spekingur sagði: „Vér höfum ekki enn lært að þekkja lífið, hvernig ættum við þá að þekkja dauðann?" ÖU erum við þakklát fyrír að hafa fengið að njóta ótal ánægjustunda með Kristni þó þetta lengi og minningin um góðan dreng og tryggan vin mun ætfð lifa. Elsku Sfsf, Halli, Ágúst og Hild- ur. Guð gefi ykkur áfram þann mikla styrk, sem þið hafíð búið yfir hingað til, styrk, sem byggir á þeirri trúarvissu, að hinir dánu séu ekki horfnir að fullu, heldur aðeins komnir til áfangastaðar á undan. Þá vissu hafði Kristinn. Anna og Hjálmar Við systkinin vissum bæði að Kristinn færi bráðum frá okkur en að það yrði svona fljótt grunaði okk- ur ekki. Seinni part þriðjudagsins 26. apríl sagði amma okkur að Krist- inn væri dáinn. Þó svo að við ættum von á þessum tfðindum brá okkur mjög. Það má segja að við höfum þekkst frá fæðingu þar sem mæður okkar hafa verið vinkonur frá barnæsku. Við tengdumst þó mest sfðustu árin. í rauninni er ekki hægt að lýsa með orðum hvernig Kristinn var þvf hann var svo sérstakur. Hann kenndi okk- ur svo margt án þess að hann vissi það sjálfur. Þrátt fyrir veikindin sem hrjáðu hann var hann bjartsýnn og talaði við okkur um framtíðina eins og allt væri f lagi en þó sérstaklega um draumabílinn sem hann ætlaði að fá sér f haust og var búinn að vera að safna sér fyrir lengi. Kristinn var lítið sem ekkert í gagnfræðaskóla en var samt með góðar einkunnir úr samræmdum prófum 9. bekkjar. Síðastliðið haust byrjaði hann í Fjölbrautaskólanum f Breiðholti á matvælasviði og stefndi að því að verða kokkur. Honum gekk vel þar, en varð að hætta námi f lok sfðasta árs. Kristinn sýndi öllu sem f kringum hann var mikla umhyggju og hafði alltaf mikinn áhuga á öllu því sem hann og við tókum okkur fyrir hend- ur. Hann var traustur og sannur vinur. Kristinn var alltaf að grfnast. Jafnvel sfðustu dagana sem hann Iifði var hann að reyna að fá fólkið sem f kringum hann var til að hlæja enda var mikið hlegið þegar við hitt- umst og alls staðar þar sem hann kom. Hann lifði með veikindunum mest alla ævi en var samt alltaf hress og kátur sem er meira en hægt er að segja um marga þá sem heilbrigðir eru. í sfðustu sfmtölunum talaði Krist- inn við okkur um dauðann og það að nú myndi hann sjálfur bráðum deyja. Við okkur sagði hann að við ættum ekki að gráta hann þvf honum myndi bara lfða vel þegar hann dæi sem eflaust er rétt hjá honum. Það er erfitt að reyna að ímynda sér hvernig allt verður án hans og að hann sé farinn fyrir fullt og allt. Yngsta meðlim fjölskyldu okkar, Kristfnu Ölmu, sem hann sýndi mik- inn áhuga, fékk hann aðeins einu sinni að sjá. Við sendum vinum okkar, fjöl- skyldu Kristins, innilegar samúðar- kveðjur. Óskar og Sofffa. Og því varð allt svo hljótt við helfregn þína sem hefði klökkur gígjustrengur brostið. Og enn ég veit margt hjarta harmi lostið, sem hugsar til þín alla daga sína. En meðan árin þreyta hjörtu hinna sem horfðu eftir þér í sárum trega. Þá blómgast enn og blómgast ævmlega, þitt bjarta vor í hugum vina þinna. (Tómas Guðmundsson) Því verður ekki á móti mælt að dauðinn er blindur sláttumaður, sem fær ekki séð þann gróður sem hann fellir. Að minnsta kosti fannst okkur það sem Kristin Hallvarðsson þekkt- um. En hann var aðeins tæplega 17 ára er hann lést úr þeim sjúkdómi er hann hafði svo hetjulega barist við en varð nú að lúta í lægra haldi fyrir. Kristinn var sonur hjónanna Sess- elju Jónsdóttur og Hallvarðar Ferd- inandssonar, Kleifarseli ' 10, Reykjavík. Þau eiga tvö bðrn, Ágúst fæddan 1967 og Hildi Guðlaugu fædda 1977. Við vorum svo lánsöm að eiga þessa fjölskyldu sem nágranna um árabil er við bjuggum við Vestur- berg. Börnin okkar urðu leikfélagar og vinir. Frá þeim tíma eigum við góðar minningar. Þessi fjölskylda var einstaklega samhent hvort sem um var að ræða uppbyggingu heimilisins, fjölskyld- una, ferðalög eða annað sem þau tóku sér fyrir hendur. Og mikið reyndi á fjölskylduna þegar þessi ógurlegi sjúkdómur barði að dyrum. Þá var allt gert sem S mannlegu valdi var til að létta Kristni erfiða tíma. Hetjuleg barátta barns við hinn iUskeytta sjúkdóm var öllum erfið. En tækninni fleygir fram, læknar í Svíþjóð höfðu reynt aðferð til lækn- inga sem prófa átti á Kristni, svo margar ferðir voru farnar til Hudd- inge sjúkrahússins. í fórum mínum á ég bréf frá Kristni er hann sendi mér haustið 1984 frá Huddinge sjúkrahúsinu. Þetta bréf mun ég geyma vel — bréf frá ungum vini sem þá var aðeins 13 ára. Hann átti eftir að fara fleiri ferðir og ævinlega stóð móðir hans með hon- um sem hetja. Ágúst bróðir Kristins lagði sitt af mörkum svo aðgerðin mætti takast, en allt kom fyrir ekki. Við kveðjum nú vin okkar og fé- laga með sárum trega og sendum foreldrum hans og systkinum okkar einlægustu samúðarkveðjur. Megi Guð styrkja þau og styðja í sárri raun. Sísí, Jón og synir. Margrét Þorsteins- dóttír — Kveðjuorð Fædd6.janúarl904 Dáinl4.aprfll988 Okkur hjónin langar að minnast stuttlega Margrétar Þorsteinsdóttur frá Vfk í Mýrdal. Hún var dóttir hinna merku hjóna Þorsteins Þor- steinssonar og Helgu ólafsdóttur, kaupmannshjónanna, sem störfuðu 1 Vík í Mýrdal á sínum tima. Það var bjart yfir Möggu og henn- ar högum, en svo var hún kölluð f daglegu tali. Hlýjuna bar hún með sér jafnt f orði sem verki. Gáska átti Magga til, er hljómaði vel í eyr- um. Lfkaði henni allvel er tilsvörin voru svipuð. Hún var glögg á hið spaugilega f hverju umræðuefni. Hún var ágætlega fróð kona og af þeim fróðleiksbrunni hafði hún miklu að miðla okkur hinum og minnumst við hjónin þess með mikilli ánægju. ólafi bróður hennar og mág- konum, Fjólu og Kristine, vottum við innilega samúð okkar og biðjum ELDHUSKROKURINN Þrjár góðar frá 3 löndum Guð að blessa minningu Margrétar. Ágústa Baldursdóttir, Kristinn Gfslason. í dag ætla ég að gefa ykkur uppskriftir af þremur kökum, Vfnarkðku frá Austurríki, möndlutertu frá ítalíu og mandarinuköku frá Englandi. Vínarkaka, 2 stk.: Deig*. 300 gr. hveiti, 1 tesk. lyftiduft, 300 gr. sykur, 300 gr. smjör eða smjörlíki, 3-4 egg, 100 gr. rifinn appelsínubörkur, 100 gr. brætt suðusúkkulaði. Skreyting: 125 gr. flórsykur, 2 matsk. kakó, 1 tesk. smjör, 2 matsk. sjóðandi vatn. Smjörið, eða smjörlíkið, látið mýkjast í hlýju og því hrært sam- an við sykurinn þar til hræran er létt og ijós. Eggjarauðunum bætt út í einni í einu. Blandið appelsfnuberkinum saman við smáskammt af hveiti svo hann leggist ekki á botn kö- kunnar. Hveiti og lyftiduft er sigt- að saman og svo bætt út í. Setjið appelsínubörkinn og súkkulaðið út í, og hrærið að lokum stífþeytt- um eggjahvítunum saman við. Setjið deigið í tvö smurð og hveiti stráð kökuform, um 24 sm. í þvermál, og bakið neðst f ofni við vægan hita, um 175 gráður, f um 30 mfnútur. Á meðan kakan er að bakast er gott að laga skreytinguna. Smjörið er brætt og flórsykri og kakó bætt út í áður en sjóðandi vatninu er hrært saman við. Eftir að kökurnar hafa verið teknar úr ofhinum eru þær látnar standa í formunum í um 10 mfnút- ur áður en þær eru settar á bökun- arrist. Skreytingin borin á eftir að kökurnar hafa kólnað. Geyma má Vínarkökuna í frysti, en þá er skreytingin ekki sett1 á fyrr en kakan hefur verið þídd upp. Möndluterta: Deig: 200 gr. hveiti, 200 gr. sykur, 200 gr. smjör eða smjðrlfki, 3-4 egg, Ví tesk. lyftiduft, y% tesk. möndludropar. Skreyting: 50 gr. smjör eða smjörlíki, 50 gr. sykur, 50 gr. hakkaðar möndlur, 1 matsk. rjómi, 1 matsk. hveiti. Mýktu smjörinu hrært saman við sykurinn. Möndludropum bætt út í og sfðan eggjunum, einu í einu. Lyftiduft og hveiti sigtað saman og bætt út í, og deigið hrært þar til það er vel blandað. Þá er það sett í smurt og hveiti stráð hringlaga kökuform, um 24 sm. í þvermál, og bakað neðst í ofni við 175 gráðu hita í um 30 mínútur. Á meðan er öllum efnum skreytingarinnar blandað saman, sett í pott og hitað þar til suðan kemur upp. Þegar kakan hefur verið bökuð er skreytingunni smurt varlega yfir hana og kakan svo sett á ný inn í ofninn í um 8 mfnútur. Kakan geymist vel í frysti. Mandarínukaka: Deig: 200 gr. hveiti, 200 gr. sykur, 200 gr. smjör eða smjörlíki, 3-4 egg, Ví tesk. lyftiduft, 100 gr. appelsínumarmilaði. Fylling: 50 gr. smjör, 50 gr. sykur, 2 mandarínur, skrældar og rifnar í báta. Fyllingin er löguð fyrst. Smjö- rið er brætt og þvf hellt jafnt í botninn á smurðu og hveiti stráðu kökuformi, um 24 sm. f þvermál. Sykrinum stráð yfir og mand- arínubátunum jafnað yfir. Þá er það deigið. Smjörið er mýkt þar til það er álíka þétt og majónes. Sykrinum hrært saman við þar til hræran er létt og ljós, og eggjunum bætt út í, einu í einu. Hveiti og lyftiduft sigtað saman og bætt út f ásamt marmilaðinu. Deigið hrært þar til vel blandað. Deiginu bætt út á kökuformið, sett neðst í ofn og bakað við 175 gráðu hita í um 35 mínútur. 5-10 mínútum eftir að kakan hefur verið tekin úr ofninum er henni hvolft úr forminu á bökunarrist. Kakan hentar vel til geymslu í frysti.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.