Morgunblaðið - 10.10.1998, Qupperneq 60

Morgunblaðið - 10.10.1998, Qupperneq 60
|jO LAUGARDAGUR 10. OKTÓBER 1998 MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ ÍRIS EGGERTSDÓTTIR + íris Eggerts- dóttir fæddist á Akranesi, hinn 24. nóvember 1971. Hún andaðist á Heil- brigðisstofnun Suð- umesja mánudaginn 5. október 1998. Foreldrar hennar eru Eygló Björg Óladóttir, f. 16.8. 1945, og Eggert B. Sigurðsson, f. 12.10. _^1929. fris ólst upp hjá móður sinni og fósturföður, Kristni Þorsteinssyni, f. 28.12. 1944 frá 6 ára aldri í Keflavík. Hálfbræður hennar em: Viðar, f. 18.12.1979, d. 24.4. 1983, og Þorsteinn, f. 18.3. 1982. Eftirlifandi sambýlismaður írisar er Sigurður J. Guðmunds- son, f. 5.10. 1962 í Keflavík. Foreldrar hans em Sesselja Ingimundardóttir og Guðmundur Sig- urðsson. Saman eignuðust þau íris og Sigurður einn dreng, Einar Má, f. 12.10. 1994. Fyrir átti Sigurður soninu Guðmund, f. 6.5. 1982, sem búsettur er í Bandaríkjunum. íris starfaði lengst af lijá Kaup- félagi Suðumesja, járn og skip. Um stutt skeið í Apóteki Suðurnesja, en síðast hjá Byko í Keflavík. lítfór írisar fer fram frá Keflavíkurkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14. Elsku íris mín, ekki trúði ég að þessi illkynjaði sjúkdómur drægi þig til dauða. En við vitum að þú lifir þó svo að þú sért burt farin frá okkur. Eg á erfitt með að skrifa þessar línur því tárin renna niður vanga mína í sorg minni. Þú varst '9ilra yndislega góð dóttir og góð húsmóðir, svo ég veit að það hefur verið tekið vel á móti þér í ríki föð- urins. Ó, þú barðist hetjulega við sjúkdóm þinn. Þó svo að við missum gimstein okkar þá skilur þú eftir gullmola, hann Einar Má sem þú gafst mér í afmælisgjöf 1994. Ég veit að þín er sárt saknað af öllum ættingjum og vinum. Þú varst ávallt glöð á vinnu- stað og alls staðar öllum til ánægju. Elsku Iris mín, þú varst frábær ■'móðir og uppalandi og sem eigin- kona. Ég kveð þig með þessum fáu línum og veit að þú fylgist með okk- ur öllum í ríki foðurins þar sem ei- líft ljós skín og þar munu margir sem þú elskaðir taka á móti þér. En samt er sorgin mest hjá okk- ur sem eftir lifum. Ég vil svo að lokum þakka mínum elskulega tengdasyni fyrir frábæra umönnun í veikindum hennar þó að hann væri ekki heill heilsu allan þennan erfiða tíma. Ég kveð þig, elsku Iris mín, með miklum söknuði, með nokkrum orðum úr hinni helgu bók. Ljóða- ljóðin 1,13: „Unnusti minn er sem myrrubelgur og hvílist milli %rjósta minna, Kýpurber er unnusti minn mér.“ Bið ég svo góðan guð að styrkja okkur öll í þessari miklu sorg okk- ar. Þinn pabbi. Að setjast niður og skrifa minn- ingargrein um þig, elsku íris mín, er erfiðara en tárum taki. Það voru alger forréttindi að fá að eiga hlut- deild í lífi þínu, mun ég ávallt þakka guði fyrir þá gjöf. Þú gafst syni mínum alla þína ást og þú settir allt þitt traust á hann. Þú 'aarst besta mamma sem hægt var að óska sér fyrir litla ömmustrák- inn minn. Ég mun á meðan ég lifi segja honum hve stórkostleg kona þú varst. Það er mér mikil huggun að hafa fengið að sitja með Sigga við sjúkrabeð þitt og sjá alla þá ást sem þið gáfuð hvort öðru. Það var það sem gaf mér styrk til að halda áfram. Aldrei gafstu upp vonina um bata og þú barðist eins og hetja til hinstu stundar. Öðrum eins kvölum og þú leiðst hef ég aldrei áður kynnst og langar mig að /jjakka öllu því góða fólki sem hjúkraði þér og gerði allt sem í mannlegu valdi stóð til að lina þjáningar þær sem sjúkdómurinn olli. Ég vil sérstaklega þakka starfsfólki kvennadeildar Land- spítalans, Sjúkrahúss Suðumesja og heimahjúkrunar. Allt fólkið á þessum stofnunum gerði það sem -fasgt var að gera. Það á okkar að- dáun fyrir frammistöðu sína. Ein er sú kona sem mig langar að færa sérstakar þakkir en það er hún Ey- dís Eyjólfsdóttir. Hún var ávallt tilbúin fyrir þig hvort sem var á nóttu eða degi. Hún veitti mér skilning á hversu dýrmætur góður vinur er á svona stundum. Einar Már, sem verður fjögurra ára núna 12. október, skilur ekki alveg af hverju guð tók hana mömmu en hann mun hugga okkur öll og sér- staklega Sigga sem mun eiga þig áfram í Ktla syni ykkar. Gummi, sonur Sigga, mun koma frá Amer- íku og kveðja þig hinstu kveðju. Þú reyndist honum, eins og öllum öðr- um, einstaklega vel. Hann þakkar þér alla þína umhyggju, íris mín. Það hlýtur að vera einhver tilgang- ur með að þú kveður okkur 5. októ- ber, á afmælisdegi Sigga, en hver hann er vitum við ekki. Ég og Gummi vottum öllum í fjölskyldum þínum samúð okkar og við kveðj- um þig með þessari fögru bæn: Vertu nú yfir og allt um kring með eilífri blessun þinni. Sitji guðs englar saman í hring sænginniyfirminni. Þín Stella. Elsku íris, þegar ég kynntist þér fyrst og allri þeirri lífsgleði sem ávallt fylgdi þér hefði ég aldrei get- að séð fyrir að ég ætti eftir að setj- ast niður til að skrifa grein til minningar um þig. Og þótt ég vildi segja svo margt er erfitt að finna hugsunum sínum orð á stundum sem þessari. Þakklæti er mér þó ofarlega í huga en engin orð gætu nokkru sinni komið því til skila á fullnægjandi hátt. Ég kynntist þér fyrst þegar Siggi bróðir kom til að kynna mig fyrir nýju kærustunni sinni. Brosið sem var á andliti hans þennan dag var einungis lítill fyrir- boði þeirrar miklu gleði sem þú barst með þér inn í líf hans. Þú varst sólageisli sem lýsti upp allt í kringum sig og ég sá líf stóra bróð- ur míns fyllast hamingju og birtu. En þú hafðir ekki bara áhrif á Sigga því allir hrifust af þér og með tímanum varstu orðin ein af fjölskyldunni. Hlýja þín í garð Gumma, eldri sonar Sigga, leyndi sér ekki og þann tíma sem hann var hjá ykkur var aldrei vafi á að þið voruð ein fjölskylda. Þegar þú og Siggi eignuðust svo lítinn son fyrir rétt tæpum fjórum árum varð litla fjölskyldan ykkar eins og upp- spretta ánægju og fagnaðar. Það er svo margs að minnast en þær sameiginlegu stundir sem við átt- um öll saman verða mér alltaf kær- ar þegar við hittumst öll saman heima hjá mömmu og pabba eða uppi í sumarbústað þar sem þér leið svo vel. Þegar ég hugsa um þessar litlu samkomur okkar þá skín í gegn minningin um fallega brosið þitt og glaðlyndið sem smit- aði okkur hin. Alltaf þótti mér jafn vænt um þegar þið komuð við í heimsókn hjá okkur í Grindavík og oftar en ekki voruð þið að koma úr ferðalagi en gáfuð ykkur samt tíma til að kíkja inn. Nú skil ég hve dýr- mætar þær stundir voru. Að kynn- ast manneskju eins og þér gerir alla sem því láni eiga að fagna rík- ari og þótt sorgin sé mikil í dag þá veit ég að ég verð alltaf þakklát fyrir að hafa fengið að kynnast þér. Ég hef aldrei kynnst jafn heilli, duglegri og tryggri manneskju og þér. En það voru aldrei neinir öfg- ar þú gerðir allt af slíkri smekkvísi að aðdáunarvert var. Hve margir hefðu tekið fregnunum um þann illa sjúkdóm sem á þig lagðist með sömu rósemi og þú? Það að hafa horft á baráttu þína síðastliðið ár og sérstaklega síðustu vikur og mánuði hefur kennt mér hvað orðið hetja merkir. Styrkur þinn og trú á lífið mun hafa áhrif á alla sem á horfðu. Þótt þjáningamar hafi ver- ið orðnar miklai- þá skein þakklæti þitt í garð þeima sem önnuðust þig alltaf í gegn. Ég er stolt af að geta sagt að þú hafir verið mágkona mín. Og Siggi bróðir, sem stóð við hlið þér allan þennan erfiða tíma, var þér meira en nokkur mann- eskja gæti óskað af maka sínum en allir vita að þú hefðir gert það sama fyrir hann. Saman var styrk- ur ykkar slíkur að ótrúlegt var og ég veit að fyrir þig að vita af þess- um kletti við hlið þér þegar þín stund rann upp hefur gert þér brottförina auðveldari. I hvert sinn sem ég lít á litla son þinn hann Einar Má þá verður mér hugsað til þess hve brotthvarf þitt er mikil synd en um leið minnist ég ávallt þess sem þú afrekaðir á þeim stutta tíma sem þú fékkst með okk- ur. Ég, Bjarni Rúnar og Ástþór Emir vottum öllum aðstandendum þínum samúð okkar og biðjum guð að styrkja sorgmædda hugi á þess- um erfiða tíma. Siggi og Éinar Már, það er fátt hægt að segja til að létta ykkur þennan mikla missi en í ykkur mun eiginkonan og móð- irin Iris Eggertsdóttir lifa og minning hennar er ykkar dýr- mætasta eign. Megi Drottinn al- máttugur veita ykkur huggun og megi styrkur Irisar verða ykkur að leiðarljósi í gegnum þessa erfiðu raun. Þín mágkona Sigrún Guðmundsdóttir. Nú er búið að taka elsku írisi systur mína frá mér og mörgum öðrum. Vonandi fer hún til betri heima. Við áttum margar góðar stundir saman. Það var alltaf gott að sjá bflinn hennar fyiir utan hús- ið og að hún var komin í heimsókn. Þegar ég var kominn með lubba þá langaði hana mest til að ná í skæri og klippa mig stutt. En ég tók það aldrei í mál. Ég á eftir að sakna þess að vakna á sumrin og sjá þig ekki úti í sólinni, heima í sólbaði. Og ég á eftir að sakna þess að koma ekki í heimsókn til þín og fá M og M kúlur sem ég fékk alltaf þegar ég kom. Ég trui ekki að þú sért farin og mun aldrei tráa því. En við eigum eftir að hittast ein- hvern tíman í betri heimum. Far þú í friði, friður Guðs þig blessi, hafðu þökk fyrir allt og allt. Gekkst þú með Guði, Guð þér nú fylgi, hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt. (V. Briem) Þinn bróðir, Steini. Ég elska þig ekki bara vegna þess hvemig þúert, heldur líka fyrir það hvemig ég verð sjálfur í návist þinni. (Nils Ekman) Það var fyrir 14 árum, sem við vorum svo lánsöm að kynnast ungri, fallegri og hlédrægri stúlku, Irisi Eggertsdóttur, er hún kom og gætti elsta bamsins okkar. Þannig varð hún hluti af tilveru okkar, alltaf boðin og búin að aðstoða og ekki gátum við hugsað okkur drenginn í öruggari höndum. Tryggð hennar við okkur í gegnum árin, varð síðan grunnur að dýr- mætri vináttu. Trygglyndi og heið- arleiki voru hennar aðalsmerki, ásamt ríkri sköpunarþörf og með rólyndi sínu og yfirvegun lék allt í höndum hennar. Þegar bamahóp- ur okkar stækkaði, tók hún þátt í því og ekki gátu jólin gengið í garð, fyrr en Iris var búin að koma. Þegar hún svo sjálf stofnaði sína fjölskyldu og eignaðist með manni sínum, Sigurði J. Guðmundssyni, sólargeislann hann Einar Má, fundum við hjónin til eins konar ömmu- og afa-tilfinningar, er við heimsóttum þau á fæðingardeild- ina, svo stóran sess átti Iris í hjarta okkar. Litla drenginn sinn annaðist hún af þeirri ástúð og um- hyggju sem henni vom svo eðlis- læg, enda var hún „besta mamma í heimi“. Litli vinurinn var sannkall- aður augasteinn mömmu sinnar. Brotthvarf þitt héðan, elsku Iris, svo ung að ámm, er með öllu óskiljanlegt. Þú sem áttir allt lífið framundan og svo mikið til að lifa fyrir og svo mikið að gefa. Við skiljum ekki en stöndum frammi fyrir áleitnum spumingum. „Hvaða tilgangur getur verið meiri en að ala upp lítinn strák?“, spyr sonur okkar. Okkur setur hljóð, við eig- um engin svör. Kannski er okkur ekki ætlað að skilja, en víst er um að það líf sem Iris lifði og þá hlut- deild sem við eignuðumst í henni, hefur gefið lífi okkar gildi og allar minningar okkar um hana, munum við varðveita, sem dýrmætustu perlur. Hugur okkar er hjá Sigga sem vék ekki frá þér í erfiðum veikind- um, sem þú tókst á með ótrúlegum dugnaði og kjarki. Að sjá það traust sem þú barst til hans og alla þá alúð, sem hann sýndi þér, er eitthvað sem aldrei gleymist. Við biðjum algóðan Guð að styðja Sigga og litla Einar Má, sem misst hafa svo mikið. Við þökkum Guði fyrir að þeir eiga hvor annan og hversu samrýmdir þeir eru. Elsku Eygló, Kiddi og Steini, Eggert, Stella, Gummi og aðrir aðstand- endur og vinir, megi allar fögru minningarnar um yndislegu stúlk- una okkar, Irisi, lýsa okkur fram veginn. „Hönd þín snerti sálu okkar, - fótspor þín liggja um líf olíkar allt.“ (Úr Gleym mér ei) Guð geymi þig elsku vina. Þín Eydís, Stefán og börn. Elsku íris. Aldrei hefðum við getað ímynd- að okkur að svo fljótt kæmi að kveðjustund. Við sem áttum eftir að gera svo margt saman. Nú stöndum við vanmáttug. Þetta er svo óréttlátt, svo ótrúlegt, svo sárt að horfa á eftir vinkonu og ungri móður í blóma lífsins. Það var erfitt að vera í fjarlægu landi þegar þú greindist með krabbamein og háðir baráttu þína við þennan ill- víga sjúkdóm. Þú hélst jákvæðni þinni allan tímann og við dáðumst að æðruleysi þínu í þessari orrustu sem stóð í heilt ár. Við minnumst fyrstu kynna okk- ar þegar Siggi fór að koma með þig í heimsókn til okkar. Þú svo ung, en samt svo þroskuð og hafðir mik- il áhrif á líf Sigga. Hve vel þér fórst úr hendi hlutverk fósturmóður og sú ástúð sem þú sýndir Guðmundi var einstök. Við fundum strax hvað skipu- lagshæfileikar, snyrtimennska og smekkvísi voru sterkir eiginleikar hjá þér og kom það vel í ljós þegar við giftum okkur og þú tókst stór- an þátt í skreytingum og undirbún- ingi veislunnar. Það var eins og þú vissir alltaf hvernig hlutirnir ættu að vera og hvar ætti að koma öllu fyrir. Að stilla upp í eina íbúð eða raða í skápa vafðist ekki fyrir þér. Þú gekkst ákveðin til verka og hafðir búið fjölskyldu þinni fallegt heimili þar sem allir þessir eigin- leikar fengu að njóta sín. Hvort sem var um saumaskap eða annað handverk að ræða, sáum við að þú varst einstaklega handlagin. Þið Siggi tókuð okkur með í jeppaferð- ir um landið þvert og endilangt bæði á sumrum og vetrum og eig- um við fallegar minningar frá þeim ferðalögum. Margar samveru- stundir áttum við og um margt var spjallað og skeggrætt en mörgum sjmrningum er enn ósvarað. Abyrgðartilfinning þín var líka svo sterk og áræði þitt sem kom svo oft fram. Við að rifja þetta upp er svo ótrúlegt að þú hafir bara verið 16 ára þegar við kynntumst þér fyrst. Umfram allt erum við þakklát fyrir að hafa kynnst þér og þakklát fyrir allt sem þú varst okkur. Við fylgd- umst með þér í móðurhlutverkinu og öllum áformum sem þú hafðir með Einar Má litla. Við fundum fyrir svo sterkri móðurást og um- hyggju. Við biðjum Guð að styrkja Sigga í hans erfiða hlutskipti og Einar Má litla sem kveður nú elskandi móður sína. A hendur fel þú honum sem himna stýrir borg, það allt er áttu í vonum og allt er veldur sorg. Hann bylgjur getur bundið og bugað storma her, hann fótstig getur fundið sem fær sé handa þér. Ef vel þú vilt þér líði, þín von á Guð sé fest. Hann styrkir þig í stríði ogstjórnaröllubest. Að sýta sárt og kvíða á sjálfan þig er hrís. Nei, þú skalt biðja’ og bíða, þá blessun Guðs er vís. (Þýð. B. Halld.) Einar og Guðbjörg. Það leitar margt á hugann þegar ég hoifi til baka við fráfall æskuvin- konu minnar Irisar Eggertsdóttur. Rúmlega 21 ár er síðan ég kynntist henni Irisi. Ég man daginn sem þú fluttir á Birkiteiginn eins og það hafi verið í gær. Ég var úti að hjóla þegar ég heyrði einhvem kalla á mig. Ég leit við og sá þá þig. Ég hafði hitt þig einu sinni áður í ferm- ingarveislu hjá henni Lilju hálfsyst- ur minni. Þú spurðii- hvort ég vildi koma að leika. Núna ertu horfin yf- ir móðuna miklu. Þú barðist hetju- lega við illvígan sjúkdóm til hins síðasta. Mér finnst eifitt að skilja það að einhver skuli þarfnast þín meira þama fyrir handan en allir sem þarfnast þín héma. Þeir segja að þeir fari fyrst sem guðirnir elska mest. Kannski er ég svona eigin- gjöm, en mér fmnst það ósann- gjarnt. Þú varst í blóma lífsins, átt- ir yndislegan unnusta sem myndi vaða eld og brennistein fyrir þig ef hann bara gæti það, og elskulegi litli drengurinn ykkar sem þú dáðir og elskaðir svo mikið að það sást langar leiðir. Nú er hann móður- laus. Ég veit að þú munt halda vemdarhendi yfir honum og Sigga. Ég veit líka að allir þínir góðu að- standendur munu leggja sig fram í að bæta Einari Má upp móðurmiss- inn. En það er aldrei hægt að bæta það að fullu sem hann hefur misst. Elskulegi Siggi er búinn að missa mikið. Þið sem voruð svo góð sam- an og gerðuð allt og svo mikið sam- an. Þú varst mikill náttúmunnandi og ert búin að ferðast alveg gífur- lega mikið um landið með honum Sigga þínum. Allt sem þið tókuð ykkur fyrir hendur gerðuð þið í sameiningu. Það verða erfiðir tímar framundan hjá Sigga en ég veit að þú munt vaka yfir honum og hjálpa honum í gegnum erfiðleikana. Tím- inn er eins og fugl sem flýgur á ofsahraða. Hversu oft erum við ekki minnt á það að allir hlutir hafa sinn tíma, og ávallt stöndum við þó andspænis þeirri staðreynd að okk- ur finnst að andartakið hefði átt að endast lengur. Mánudaginn 5. októ-
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.