Morgunblaðið - 27.10.2001, Blaðsíða 27

Morgunblaðið - 27.10.2001, Blaðsíða 27
Reuters Sýnt hvernig greina á kúariðu. HEILDARFJÖLDI tilfella af heila- rýrnunarsjúkdómnum Creutzfeld- Jakob gæti verið mun minni, en áður var talið, að því er fram kem- ur í nýrri könnun vísindamanna frá London School of Hygiene and Tropical Medicine. Sérstakt afbrigði af Creutzfeld- Jakob smitast við að menn borða nautakjöt sýkt af kúariðu. Því hafði verið spáð að tugir þúsunda manna myndu greinast með hið nýja afbrigði af sjúkdómnum, sem á ensku er skammstafað vCJD, en samkvæmt könnuninni er líklegra að aðeins verði um nokkur þúsund tilfelli að ræða. Til þessa hafa rúmlega hundrað manns látist af völdum sjúkdómsins á Bretlandi þar sem hann var fyrst greindur um miðjan síðasta áratug. Vís- indamenn við Imperial College á Bretlandi höfðu áður sagt að allt að hundrað þúsund manns gætu orðið sjúkdómnum að bráð. Nýju niðurstöðurnar voru birt- ar í tímaritinu Science og var not- uð tölfræðileg aðferð, sem kalla mætti bakreikning. Horft var á hvernig sjúkdómurinn væri að þróast um þessar mundir og síðan reiknað út framhaldið. Bent var á að tilfellum af vCJD hefði fjölgað lítið milli ára og fremur fáir hefðu látist af sjúkdómnum til þessa. Sögðu vísindamennirnir að þetta mynstur mætti aðeins skýra með því að sá tími, sem það tæki ein- kennin að koma fram, væri mjög langur. Ef sú væri raunin gætu þeir, sem væru smitaðir, hæglega látist af öðrum sökum áður en ein- kennin kæmu fram. Önnur skýr- ing gæti verið að fáir hefðu borð- að kjöt af skepnu með kúariðu. Samkvæmt fréttavef BBC telja vísindamennirnir við Imperial College að keppinautar þeirra hafi vanmetið hve mikið af sýktu kjöti hafi verið í umferð. Báðir hóparnir viðurkenna þó að spár þeirra séu langt frá því að vera skotheldar. Því sé ástæðulaust að slaka á í öryggiskröfum. Færri tilfelli af Creutz- feld-Jakob en óttast var? HEILSA MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 27. OKTÓBER 2001 27 Hver er munurinn á kvíða og hræðslu? Er hollt að vera hræddur eða kvíðinn almennt eða get- ur það breyst í taugaveiklun og þunglyndi? SVAR Kvíði er samansettur úr margskonar líffræðilegum við- brögðum, vitrænum viðbrögðum og hegðun fremur en að hann sé eitt ákveðið viðbragð. Kvíði er almennur og þarf ekki að tengjast ákveðnu áreiti eða aðstæðum. Hræðsla er sértæk og tengist ákveðnum stað, aðstæðum, einstaklingi eða atferli. Hræðsla er eðlilegt viðbragð við yfirvofandi hættu eða ógnun og þarf ekki að hamla athafnafrelsi. Hræðsla er mjög algeng jafnt hjá konum sem körlum. Hún er einnig algeng meðal barna og hverfur með tímanum. Kvíði getur verið æskilegur, hvatt til dáða og bætt árangur, en þegar kvíðinn fer yfir ákveðin mörk snýst hann í andhverfu sína og fer að hafa letjandi áhrif á færni. Kvíði, ótti, hræðsla, spenna og reiði eru ólíkar tilfinn- ingar sem framkalla áþekk lífeðlisleg við- brögð og hægt er að söðla um í tilfinningum í einu vetfangi. Í daglegu tali má finna myndlíkingar um líffræðileg viðbrögð kvíða; að vera „rauður sem karfi“, „eins og eldhnöttur í framan“, að „setja dreyrrauðan“ og „vera undirlagður af vöðvagigt“. Aðrar myndlíkingar vísa fremur til hegðunar; að vera eins og „hengdur upp á þráð“, „blakta eins og strá í vindi“ og vera „á nálum“ og til eru myndlíkingar sem skírskota til almenns kvíðaástands, svo sem að vera „á tauginni“, „ofsaspenntur“ eða „í kerfi“. Helstu líffræðilegu viðbrögð við kvíða eru sviti, roði í andliti, hjartsláttaróregla og -köst, ör andardráttur eða andnauð, vöðva- spenna, óþægindi í kviðarholi, tíð þvaglát, að kyngja munnvatni óvenjuoft, verkir og sárs- auki og einbeitingarskortur. Kvíði kemur fram í atferli sem skjálfti, titringur, málhelti, stam, hlé milli orða og spurningar sem endurspegla kvíða. Stund- arminni skerðist í kvíða, það dregur úr við- bragðsflýti og hæfni til að læra flókið efni. Þegar fólk er kvíðið aukast líkur á að beita gömlum, vel æfðum viðbrögðum sem eiga þó ef til vill ekki við. Þetta er sambærilegt við það sem gerist þegar akstursskilyrði breyt- ast seint á haustin, skyndilega frýs og verður launhált. Þá eru viðbrögð sem voru rétt að sumarlagi ekki lengur viðeigandi. Kvíði getur ýmist verið tímabundinn eða langvarandi. Sem dæmi um hinn fyrrnefnda má nefna kvíða fyrir próf eða mikilvæga at- burði og hverfur hann þegar álaginu linnir. Langvarandi kvíði er verri viðureignar og getur haft neikvæð áhrif á líf einstaklings vegna þess óöryggis sem honum fylgir. Kvíðnir einstaklingar hafa oft áhyggjur af áliti annarra, eiga erfitt með að taka ákvarð- anir, eru nákvæmir, leita eftir fullkomnun, finna til óeirðar og röskunar á svefni, finnst lítið til sín koma og eru sjálfum sér ónógir. Þótt kvíði geti verið vel til þess fallinn að koma einstaklingi í viðbragðsstöðu og verjast yfirvofandi ógn telst varla æskilegt að vera almennt kvíðinn eða hræddur. Kvíði er að jafnaði fylgifiskur þunglyndis en erfitt er að sýna fram á að hann leiði til þunglyndis. Munurinn á kvíða og hræðslu eftir Eirík Örn Arnarson ........................................................... persona@persona.is Höfundur er yfirsálfræðingur á Landspítala – háskólasjúkrahúsi. Lesendur Morg- unblaðsins geta komið spurn- ingum varðandi sálfræði-, fé- lagsleg og vinnu- tengd málefni til sérfræðinga á vegum persona.is. Senda skal tölvupóst á persona@per- sona.is og verður svarið jafn- framt birt á persona.is. NÝRNAÍGRÆÐSLUR fara oftar út um þúfur á fyrsta árinu eftir að þær eru gerðar ef nýrað, sem var grætt í sjúklinginn, var flutt langan veg og hentaði sjúklingnum ekki fullkom- lega, samkvæmt nýrri rannsókn. Vísindamenn við University of Pennsylvania rannsökuðu 5.446 til- felli þar sem nýru höfðu verið tekin úr látnum líffæragjöfum. Í hverju til- felli var annað nýrað grætt í á sama svæðinu í Bandaríkjunum, en hitt flutt til sjúklings í öðrum landshluta og virtist hættan á að ígræðslan tæk- ist ekki aukast eftir því sem líffærið var geymt lengur í kulda. Þessar niðurstöður komu fram í læknaritinu New England Journal of Medicine á fimmtudag og sagði að hættan á að ígræðsla tækist ekki yk- ist um 17% við flutning langar leiðir. Ef nýrað hentaði sjúklingnum full- komlega var hins vegar enginn mun- ur á áhættu. Flutningur líffæra langar leiðir getur aukið áhættu Boston. AP.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.