Morgunblaðið - 08.03.2006, Blaðsíða 42
42 MIÐVIKUDAGUR 8. MARS 2006 MORGUNBLAÐIÐ
Sími - 564 0000Sími - 462 3500
Nýt t í b íó
Óþekkustu
börn í heimi
hafa fengið
nýja barnfóstru
sem er ekki öll
þar sem hún
er séð.
TÖFRANDI
ÆVINTÝRAMYND
FYRIR ALLA
FJÖLSKYLDUNA
YFIRVOFANDI HÆTTA OG SAMSÆRI
LÍF OKKAR ER Í HÖNDUM TVEGGJA EINSTAKLINGA
e e e e
L.I.B. - topp5.is
G.E. NFS
eeeee
V.J.V. / TOPP5.is
eeee
„…listaverk, sannkölluð perla“
DÖJ – kvikmyndir.com
eeee
HJ MBL
eeee
„Stjörnuleikur Hoffman er
burðarás magnaðs byrjendaverks
um sannsögulega siðferðislega
togstreitu rithöfundar“
G.E. NFS
Blaðið
STEVE
MARTIN
BEYONCÉ KNOWLES
... og heimsins frægasta
rannsóknarlögregla
gerir allt til þess að
klúðra málinu…
Bleiki
demanturinn
er horfinn...
KEVIN
KLINE
JEAN
RENO
e e e
M.M.J. Kvikmyndir.com
eee
Ó.H.T Rás 2
eee
VJV Topp5.is
eee
DÖJ – kvikmyndir.com F
U
N
BESTI LEIKARI
Í AÐALHLUTVERKI
PHILIP SEYMOR HOFFMAN
Stórkostleg
verðlaunamynd
Byggð á sönnum
atburðum
BESTA LEIKKONA
Í AUKAHLUTVERKI
RACHEL WEISZ
síðustu sýningar
THE PINK PANTHER kl. 3.45, 5.50, 8 og 10.10
CONSTANT GARDENER kl. 8 og 10.45 B.I. 16 ÁRA
NANNY MCPHEE kl. 3.40 og 5.50
UNDERWORLD síð. sýn kl. 8 B.I. 16 ÁRA
ZATHURA M / ÍSL TALI kl. 3.40 og 5.50 B.I. 10 ÁRA
ZATHURA M /ENSKU TALI síð. sýn. kl. 5.50 B.I. 10 ÁRA
WALK THE LINE kl. 8 og 10.45 B.I. 12 ÁRA
WALK THE LINE LÚXUS kl. 5, 8 og 10.45 B.I. 12 ÁRA
FUN WITH DICK AND JANE kl. 3.40 og 10.20 síð. sýn
THE PINK PANTHER kl. 6, 8 og 10
THE CONSTANT GARDENER kl. 10.25 B.I. 16 ÁRA
NANNY McPHEE kl. 6
BROKEBACK MOUNTAIN kl. 8 B.I. 12 ÁRA
Vinsælasta myndin á Íslandi í dag
RALPH FIENNES
RACHEL WEISZ
e e e
S.K. DV
e e e
Ó.H.T Rás 2
R
ichard Julian og Norah Jones eru í
hópi tónlistarmanna í Bandaríkj-
unum (með höfuðstöðvar í New
York) sem hefur með frábærum
árangri tekist að koma blöndu
kántrí-, djass og þjóðlagatónlistar til eyrna al-
mennings um allan heim en þessi tegund tón-
listar hafði um langt skeið átt erfitt uppdráttar
á vestrænum vinsældarlistum. Í vikunni kom
svo út önnur plata sem Richard Julian kom þó-
nokkuð að og kallast The Little Willies. Það er
samnefnd hljómsveit sem sendir hana frá sér
en auk Julians eru þar innanborðs Norah Jon-
es, Dan Rieser og Lee Alexander en þeir tveir
síðastnefndu hafa unnið og samið fyrir Noruh
Jones síðan 1999.
„Þetta er mjög afslappaður hópur tónlistar-
manna sem kom saman fyrir nokkrum árum í
New York til að spila kántrítónlist,“ segir Rich-
ard Julian og útskýrir hljómsveitarskipanina.
„Að einhverju leyti gerðum við þetta til að fá
smá andrúm frá okkar daglegu verkum en svo
fórum við að fá fleiri og fleiri tilboð um að spila
og sveitinni óx fiskur um hrygg svo að á end-
anum ákváðum við að stökkva inn í hljóðver og
hljóðrita þau lög sem við höfðum verið að
spila.“
Delaware vs. New York
Hvernig kemur kántrítónlistin þér fyrir
sjónir þessi misserin?
„Vinsældar-kántrí hefur að ýmsu leyti fjar-
lægst hið hefðbundna kántrí. Það hljómar
meira eins og popptónlist í mínum eyrum en
það eru ennþá þónokkrir tónlistarmenn sem
halda uppi heiðri hinnar hefðbundnu kántrí-
tónlistar hér í Bandaríkjunum og gera það af-
burðavel. Ég myndi samt ekki segja að The
Little Willies væru af því sauðahúsi. Við erum
svolítið sérstök að því leyti að við erum ekki að
spila kántrítónlist vegna þess að við finnum
okkur sérstaklega í þjóðlagatónlist eða hefð-
bundinni kántrítónlist – okkur líkar einfaldlega
við melódíurnar og þar er kjarna The Little
Willies að finna, í melódíunni.“
Hvað segirðu um að kántrítónlistin sé að ná
sömu hæðum og í upphafi sjöunda áratugarins
þegar hún varð mjög vinsæl á landsvísu?
„Ég held að ekkert komist í líkingu við sjö-
unda áratuginn en hvað varðar kántrítónlist-
armenn í dag og hvernig þeir styðja hvern ann-
an og hljóðrita lög hver eftir annan, þá held ég
að við höfum búið til kreðsu sem á margt sam-
eiginlegt með sjöunda áratugnum.“
Hefur þessi kreðsa breyst á einhvern hátt
eftir að Norah Jones skaust upp á stjörnuhim-
ininn?
„Ég held að það hafi ekki breyst svo mikið.
Sumir hlutir eins og staðirnir sem við spiluðum
á, færðu sig í stærri húsnæði en hlutirnir ganga
meira eða minna fyrir sig á sama hátt og áður.
Aðalbreytingin er kannski að nú eru fleiri gest-
ir á tónleikum okkar – túristar væntanlega.“
Þú kemur frá Delaware-fylki á norð-
austurströnd Bandaríkjanna. Hvernig var að
alast upp þar?
„Delaware er satt að segja ekki mjög hvetj-
andi þegar það kemur að listum og menningu.
Fylkið er frægt fyrir að þar eru mörg stórfyr-
irtæki með höfuðstöðvar sínar, meðal annars
kreditkorta-fyrirtækja og efnaverksmiðjur.
Íbúar fylkisins eru því meira eða minna með
hugann við þess konar atvinnustarfsemi. Ólíkt
New York sem hefur líka upp á að bjóða gríð-
arstóran suðupott ólíkra menninga og lista sem
henta bóhemum eins og mér mun betur.“
Ég las einhvers staðar að þú hefðir lært
klassíska tónlist, er það rétt?
„Ég hef verið spurður að þessu áður en þetta
er því miður á misskilningi byggt. Ég þarf að
segja fólkinu hjá plötufyrirtækinu breyta þessu
í æviágripinu mínu því að þetta er orðið svolítið
neyðarlegt. Sannleikurinn er sá að ég byrjaði
að læra hjá klassískum píanókennara þegar ég
var sex eða sjö ára en ég er langt frá því að vera
klassískt lærður píanóleikari.“
Þjakað ástarsamband
En er það rétt að þú spilaðir undir hjá kok-
teilsöngvurum í Las Vegas þegar þú varst
átján ára gamall?
„Það er rétt. Þetta er ekki eitthvað sem ég
segi fólki frá að fyrra bragði en það er rétt.“
Hvernig kom það til?
„Ég fór til Las Vegas út af því að pabbi
þekkti trommara sem spilaði í einu spilavítanna
og hann gat útvegað mér vinnu við að spila. Ég
gerði mér samt fljótt grein fyrir því að þetta
var ekki rétti staðurinn til að kynna mína eigin
tónlist þannig að það má segja að þetta hafi
verið svona lítill útúrdúr á mínum ferli.“
Var það kántrítónlist sem þú varst að semja
á þessum tíma?
„Nei, mín frumsamda tónlist er eiginlega
ekki kántrítónlist. Slow New York er til dæmis
ekki kántrí.“
En hún hefur þennan þjóðlagabrag á sér,
ekki satt?
„Jú, mikið rétt. Ég ólst upp á því að hlusta á
tónlistarmenn eins og Paul Simon, Bob Dylan
og seinna fór ég að grúska meira í brasilískri
tónlist. En kántríáhrifin mín eru líklega komin
frá móður minni sem hélt mikið upp á þess lags
tónlist.“
Tölum þá aðeins um Slow New York. Er
platan óður til borgarinnar sjálfrar?
„Uuuh, í raun og veru er platan um þjakað
ástarsamband en það vill svo til það á sér stað í
New York.“
Er sagan af þessu ástarsambandi byggð á
persónulegri reynslu?
„Já og nei. Ég hef lent í nokkrum slæmum
ástarsamböndum. Ég lít samt ekki á að platan
fjalli um ástarsorg. Frekar að hún hugleiði
þetta ástand. Það má vel vera að textarnir séu á
köflum þunglyndislegir en ég el samt ekki á
því, ef þú skilur hvað ég á við. Ég lifi ágætu lífi í
dag og tel mig vera frekar hamingjusaman. Ég
gæti svo sem samið um það en stundum gerist
það bara ósjálfrátt þegar maður byrjar að
semja lag að þær varnir sem maður heldur uppi
dagsdaglega, falla og þá er maður móttækilegri
fyrir dekkri hliðum tilverunnar. Ég hugsa að ég
reyni að snúa því við á næstu plötu.“
Hin hæga New York
Tónlist | Áhugaverður hópur tónlistarmanna ryður sér til rúms í Bandaríkjunum
Í síðasta mánuði kom út platan
Slow New York með banda-
ríska tónlistarmanninum Rich-
ard Julian. Nafnið hringir ef til
vill ekki bjöllum hjá mörgum
tónlistarunnendum en fleiri
ættu þó að kannast við nafnið
Norah Jones sem Julian hefur
unnið með um nokkurt skeið.
Höskuldur Ólafsson ræddi við
Julian um kokteila, kántrí og
forboðnar ástir.
Richard Julian ólst upp í Delaware en lék um tíma undir hjá kokkteilsöngvurum í Las Vegas.
’Okkur líkar einfaldlega viðmelódíurnar og þar er kjarna
The Little Willies að finna,
í melódíunni.‘
hoskuldur@mbl.is