Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1938, Blaðsíða 17

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1938, Blaðsíða 17
NÁTTÚRUFRÆÐINGURÍNN 17 llillllllllllllllllllllllllllllllllllllllllklltllllllllllllllllllltllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllltllllllllllilllltllllllllllllllllllllllllllllllll Þýðing fuglanna í íslenzkri þjóðtrú og sögusögnum. Þegar ég hefi verið að rannsaka hvaða þýðingu fuglarnir hafa í dönskum þjóðsögnum, hefi ég þrásinnis rekist á sögu- sagnir um íslenzka fugla, og á ferð minni til íslands sumarið 1933 hafði ég tækifæri til þess að fá staðfestingu á mörgum þeirra. Líklegt er, að íslenzkum fuglafræðingum þyki gaman að heyra nánar um þessar sögusagnir, en þær eru tíndar sam- an úr dönskum ritum, að örfáum undanskildum. Island á þó sjálft á þessu sviði fjársjóð, þar sem eru sögurnar, Physiologus og Þjóðsögur og æfintýri eftir Jón Árnason (1862). Ef þessi litla grein, sem hér birtist, gæti fengið menn til þess að safna því, sem þeir komast yfir af sögusögnum og munnmælum um íslenzka fugla, áður en það er um seinan, þá hefi ég náð tilgangi mínum. Það eitt er víst, að rannsóknir á þessu sviði leggja meira af mörkum til fuglafræðinnar sjálfrar en margan rennir grun í. Alkunnug eru hrafnaþingin, sem haldin eru á haustin, þeg- ar hrafnarnir skipta sér niður á bæina undir veturinn. Hvert heim.ili fær tvo hrafna, „bæjarhrafna", en verði stakur hrafn eftir, þegar skiptunum er lokið, gera hinir sér lítið fyrir og drepa hann. — I Danmörku hefir ríkt svipuð trú og þetta um storkinn (Ciconia alba). Hrafninn er mjög vitur fugl, og getur orðið furðu spakur. ,,Á Gullberastöðum var einu sinni bæjarhrafn, sem var svo spakur, að heimasætan var vön að mata hann á hverjum degi út um gluggann. En einn góðan veðurdag bregður svo við, að hrafninn vill engan mat þiggja, hann vill ekki einu sinni setj- ast í gluggakistuna. Stúlkan verður hissa á þessu, og fer út úr bænum til þess að komast fyrir um hverju þetta sæti. Krummi glennti upp gogginn og lét sem hann ætlaði að þiggja það, sem að honum var rétt, en hopaði þó hægt undan stúlk- unni. Hún elti hann og gekk eftir honum með matinn, og áður en varði voru þau komin út fyrir tún. Allt í einu buldi við hár brestur í fjallinu, skriða mikil rann yfir bæinn og eyddi hon- um, — en stúlkan komst af". 2

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.