Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1938, Blaðsíða 19

Náttúrufræðingurinn - 01.04.1938, Blaðsíða 19
NÁTTURUFRÆÐINGÚRlNN 19 ttiiiiiíiiMiliiliif[iliifiiliiii[ii[i((iitiiiiiiuiu[iiiiiiiiuiiiiiiiiiiiliiiniiiiiiiiiitiiiiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiiiiiliiliilillltilllllllllllltiltiif{tciiu örnin verði svo glöð, þegar ungunum sé bjargað, að hún sparki aðeins steininum út úr hreiðrinu". Með lausnarsteini má hjálpa konum á sóttarsæng með því að leggja hann á kvið þeirra, eða færa þeim vatn (eða rauð- vín), sem steinninn hefur legið í. Steininn verður að geyma vel í nýju,hvítu líni, eða líknabelg, til þess að þróttur hans megi varðveitast. Sumir segja að til séu bæði rauðir karlsteinar og hvítir kvensteinar. Til þess að vernda hlut frá þjófnaði, skal rjóða hann í arn- arblóði og messuvíni, sem lausnarsteinn hefur legið í í sjö vikur. Annan galdrastein, þann sem gerir menn ósýnilega, má bæði finna í hreiðri músarindils og kjóa. Steininn skal bera undir vinstri handlegg, og halda honum vöfðum í mannshári eða jurtablaði í vinstri hendi, þegar kyngi hans skal beitt. Sagt var einnig um músarrindilinn, að ef hjartað úr hon- um væri haft í hnífsskafti, yrðu sár þau, sem veitt væru með hnífnum, ólæknandi. Ef kráka settist á hús, þar sem sjúklingur var inni, var það merki um það, að hann væri feigur. — Sama þjóðtrú í Danmörku. í flestum löndum hefur það verið trú manna, að ýmsir fuglar lægju í dvala á veturna. I Danmörku var þetta t. d. haldið um vepjuna, gaukinn, svöluna (hirundo rusticti) og fleiri tegundir. Á íslandi var talið að steindepillinn og krían lægju í dvala frá krossmessu á haustin til krossmessu á vorin. Á Norðurlandi töldu menn að skógarþrösturinn væri á vet- urna í álögum, sem meinuðu honum landvist. I ferðabók þeirra Eggerts Ólafssonar og Bjarna Pálssonar (Rejse igennem Island, 1772), er sagt frá því, að steindep- illinn geti valdið miklu tjóni með því að hlaupa undir kýr og ær, en nokkrum árum seinna (1786) mótmælir þó Mohr þessu í náttúrufræði sinni. I ferðabók sinni (Nachrichten von Island, Groenland und der Strasse Davis 1746), nefnir Johann Anderson þá alkunnu þjóðtrú, að ef lögð sé spíta í æðarfuglshreiður, haldi kollan áfram að verpa eggjum þangað til spítan sé hulin. Hann segir: ,,Um æðarfuglinn hefur mér verið sagt það, að hann geti brugð- ið út af venju, ef maður láti spítu, sem sé um hálf alin á lengd, í mitt hreiðrið (og það kvað margir gera, til þess að fá sem 2*

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.