Tímarit íslenzkra samvinnufélaga - 01.11.1918, Qupperneq 34

Skólaheimavistirnar og kaupfélögin.
Það vita allir, að bér á landi eru allmargir skól-
ar, sem hafa heimavistir. Sumir af þessum skólum eru
eign einstakra manna, en aðrir — og þeir eru fleiri —
eru eign þess opinbera.
Skólasetrin, sem opinberu skólarnir standa á, eru
nú' orðin föst, og litlar líkur til þess, að þeir verði
færðir af þeim. Reisuleg skólahús standa nú á skóla-
setrunum, og til jarðanna er búið að kosta svo miklu
af opinberu fé, að héðan af hljóta þær raddir, sem vilja
flytja skólasetrin (Hólaskóla að Kjarna, Hvanneyri til
Reykjavíkur, Eiða nær sjó o. s. frv.) og skólana, að
verða lágróma og hjáróma við þjóðarviljann.
í grein þessari ætla jeg þá lika, að ganga út frá
þvi sem gefnu, að skólasetrin verði ekki færð, en það
er ein af undirstöðustoðum fyrir því fyrirkomulagi á
heimavistum skólanna, er hér verður minst á.
Um fyrirkomulag heimavistanna vil eg fara nokkr-
um orðum, eins og það er nú, því ekki er eg viss um,
að öllum lesendum mínum sé það kunnugt.
Þeir nemendur, sem eru í heimavistum skólanna
»halda sjálfir húsc. Þeir hafa sameiginlegt mötuneyti
— félagsbú. Til að annast öll innkaup í þetta félags-
bú og sjá um stjórn þess að öllu leyti, er kosin »mat-
ai’8tjórn«. í hana eru kosnir 1—2—3 nemendur úr
hópi þeirra, sem i heimavistum eru, eða ætla að verða,
og eru þeir kallaðir »matarstjórar*, »borðstjórar« o. fl.
Stundum eru skólastjórar hjálplegir matarstjórn í