Vikan

Tölublað

Vikan - 29.04.1965, Blaðsíða 48

Vikan - 29.04.1965, Blaðsíða 48
 J^angTdri^.... APPELSÍN SÍTRÖN Lf M E Svalandi - ómissandi á hverju heímili *Síii*ffef\ Helgi P. Briem Framhald af bls. 8. sem ég trúði ekki á sjálfur, svo við höfum vist báðir verið jafn undarlegir, í háttum út af þessu öllu saman. Mánuði eftir að þetta gerðist í fyrsta sinn, vorum við aftur komin heim. Ég hafði mikið að gera og leiddi ekki hugann að neinu þessu lútandi, fyrr en um kvöldið að ég settist við skrif- borðið mijtt, að því slaer niður i huga minn, að það sé fimmtu- dagskvöld. Og í sama bili hefj- ast þessir , kippir i handleggn- um og ég fer að skrifa af krafti. Og þá segir hann: — I am so glad, so glad, so glad! Hann var svo æstur, að hann ruglaði stöf- um, en i sama bili hringdi sím- inn á skrifborðinu hjá mér ¦— og ég hef aldrei síðan skrifað ó- sjálfráða skrift! Og hafði ekki gert áður. Skrifað til skólastúlkna Framhald af bls. 47. segja að hver lína væri lesin í einu og þó öllu heldur að orð- in séu út af fyrir sig ekki til í lestri, heldur aðeins efnið. Það er ekki gott að skýra þetta, en reynið að finna út úr því, ef þið komizt að þeirri niðurstöðu, að lestrarhraði ykkar sé ekki nægi- legur, en hann á að vera miklu hraðari en þegar lesið er upphátt. Við námslestur er mikilvægt að geta greint aðalatriði frá auka- atriðum og má þjálfa sig nokk- uð í því með því að undirstrika lykilorð og áríðandi setningar, sömuleiðis með því að merkja greinar og setningar eftir mikil- vaegi þeirra t.d. með A, B, C o.s.frv. eða númera þær og fá þannig glögga yfirsýn hvað mestu máli skiptir. Líka má skrifa niður aðalatriðin og ekki er síður árangursríkt að kynna sér meira um efnið, svo að betri yfirsýn fáist. Oft er gott að end- ursegja upphátt eitthvað af því, sem lesið hefur verið og reyna þá að raða efninu og draga það saman. Þetta verður ekki síður mikilvægt, þegar út í lífið er komið. Nútúnirm krefst þess, að fólk fylgist með ólíkustu efnum, en það er ekki hægt ef lesa ætti hvert orð, sem fyrir augun ber. Þá þarf að læra að renna augun- um yfir efnið og lesa aðeins það sem athygli er vert. Það fólk, sem kvartar yfir því, að það hafi aldrei tíma til að lesa neitt — ekki einu sinni blöðin, kann ekki að lesa á þann hátt, sem hraði nútímans krefst — kann ekki að velja og hafna og verður því fá- frótt á almennan mælikvarða. Viðvíkjandi getunni að skrifa má endurtaka margt af því, sem sagt var hér að framan um mál og lestur, sem sagt vita hvað ar 7 daga lagningarvökvinn er nú kominn aftur í sérverzlanir. Hiö margeftirsótta STRAUP heimapermanent fyrirliggjandi. Nýtt De Luxe-hárlakk með Luxe-ilmgæðum framar öllu. STRAUB er merkið Heildsölubirgðir: Dðvíð S. jónsson & Co. h.|. Sími 24333,. 48 VOKAN 17. tbl. upphaf, endir og þungamiðja hvers máls og geta raðað efn- inu í huga sér. Reyndar eru ótrú- lega margir unglingar seinskrif- andi og háir það þeim oft á prófi. Ef vel eetti að vera, ætti skriftin út af fyrir sig ekki að valda erfiðleikum, það mætti kannski taka svo til orða, að hug- urinn ætti að bera pennann áfram, en ekki handaflið. Það er ekki hægt að læra að skrifa á ný á stuttum tíma, til þess þarf námskeið, og lítið þýðir að æfa sig í hraða, ef staða handarinn- ar og beiting pennans er röng. En getið þið þá reiknað? Þar þarf hugur og hönd að fylgjast að. Það dugar ekki að hafa vitað að á blaðinu stóð talan 3, en skrifa svo 8 í ógáti. Það þýðir heldur ekki að reyna endalaust við dæmi, sem þið skiljið ekki. Betra er að reyna að fletta upp í gömlum reikningsbókum og sjá hvernig svipuð dæmi hafa verið reiknuð áður. Reyndar gildir það sama um Iestur margra annarra námsgreina, gamlar stílabækur geta verið lærdómsríkar. Það er t.d. ágætt ef tíminn er naumur við upplestur, að athuga allar villurnar, sem gerðar hafa verið um veturinn. Við sum reiknings- dæmi er heppilegt að fara yfir þau „afturábak" — byrja á end- inum og halda fram úr, en það fer auðvitað eftir því hvers eðlis dæmin eru. Svo er það að hlusta og taka eftir. Þar gildir líka hæfnin við að greina sundur aðalatriði og aukaatriði, svipað og við lestur. Langbeztur árangur næst, ef nem- andinn þekkir efnið fyrirfram og veit hverju hann er í raun- inni' að hlusta eftir. f kennslu- stundum getur það munað miklu, að hafa Iesið fyirr fram en ekki aðeins þann litla kafla, sem settur var fyrir. Þá þekkir nem- andinn alltaf efnið, sem talað er um og getur lagt á minnið þau atriði, sem hann græðir eitthvað á. En ekki hefur enn verið minnzt á eitt veigameata atrið- ið við nám, en það er minnið. Hafið þið heyrnar-minni, sjón- minni eða rökrétt minni? Flest- ir hafa allt þetta, auðvitað, en sum okkar einhver þessi. ein- kenni í óvenju ríkum mæli. Mun- ið þið nákvæmlega hvar á blað- síðunni eitthvað stóð, eða heyr- ið þið orðin aftur í huga ykkar eins og vefið væri að sleppa orð- inu? Eða getið þið rakið ykkur fram að því, sem þið þurfið að muna, með því að raða saman þeim staðreyndum, sem fyrir eru? Það getur auðveldað námið. mikið, að vita hvar maður stend- ur í þeim efnum. Staðfesta er nauðsynleg við allt nám, ekki sízt þegar til þess kemur að neita að hitta kunn- ingjana. Þar með er ekki sagt, að það eigi að útiloka sig frá fé- lagsskap jafnaldanna, aðeins að

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.