Vikan

Tölublað

Vikan - 29.04.1965, Blaðsíða 34

Vikan - 29.04.1965, Blaðsíða 34
Sapphette Fagurt sem eðalsteinn. 18 karata gullkassi. Glerið er handunninn safír og lokið er alsett örsmáum gim- steinum. Segulvarið og höggþétt. Constellation Hárnákvæmt og framúr- skarandi traust úr.. Sjálf- trekkt, vatnsþétt, segulvar- ið og höggþétt. Þetta úr er í senn fagurt og sterkt. Seamaster Þetta eru úrin, sem á að gefa íþróttamönnum, fjallagörpum og sjósóknur- um, því þau eru sérstak- lega gerð til að þola veðra- breytingar og hnjask. ingar. Hann gat borgað sig út úr þessu. — Andartak, Goldfinger, það er ekki öllu lökið enn. Hann leit á stúlkuna. Hún horfði á hann undar- leg á svip. í svipnum blandaðist vanlíðan og ótti, en einnig undir- gefni og þrá. - Hvað heitirðu? — Jill Masterton Goldfingér hafði staðiS upp og var á leið burt. Bond sagði snöggt: — Stanzaðu. Goldfinger stanzaði [ miðju skrefi. Nú leit hann upp að svölun- um. Augun voru opin, eins og þeg- ar Bond hitti hann fyrst. Hvasst, gegnumþrengjandi augnaráðið virt- ist finna glyrnur siónaukans, bora sig í gegnum þaer og aftur að hnakkabeinum Bonds. Þau virtust segia: — Eg skal muna eftir þessu, herra Bond. Bond sagði lógt: — Já, ég var rétt búinn að gleyma því, að það eru líka síðustu fyrirmælin. Ég ætia að taka gísl með mér til New York. Ungfrú Masterton. Siáðu til þess að hún mæti í lestinni á réttum tíma. Já, og breyttu klefanum í setustofu, einkasetustofu. Það er allt og sumt. 5. kafli. Næturvakt. Það var viku seinna. Bond stóð við gluggann á siöundu hæð í stóru byggingunni í Regent's Park, þar sem leyniþjónustan var til húsa. Lundúnarborg lá sofandi undir fullu tungli, sem sveif hægt yfir í gegn- um mildan skýjaflóka. Big Ben sló þrjú. Einn símanna hringdi ( dimmu herberginu. Bond snéri sér frá glugganum og flýtti sér að borðinu inn í bjarmann af Ijósinu frá les- lampanum með græna skerminum. Hann valdi svarta símtólið af þeim fjórum og svaraði: — Varðstjóri. — Stöð H, sir. — Gefið mér samband. Fyrst komu hin venjulegu hljóð, sem fylgdu slæmu lofskeytasam- bandinu við Hongkong. Hversvegna voru alltaf sólblettir yfir Kína? Söngræn rödd spurði: — Universal Export? — Jó. Djúp, nálæg rödd, -- skiptiborð- ið í London — sagði :— Þér hafið nú fengið samband við Hongkong. Gerið svo vel að tala. Bond sagði óþolinmóður: — Ger- ið svo vel að hreinsa línuna! Söngræna röddin sagði: — Þér hafið nú fengið samband við Lon- don, gerið svo vel að tala. — Halló! Halló! Universal Ex- port? — Já. — Það er Dickson, sem talar. Heyrið þér til min? — Jó. — Það var vegna skeytisins, sem ég sendi ykkur varðandi skips- farminn af mangó. Ávöxtunum. Er- uð þið búnir að athuga það? — Já, ég er með það hér. Bond dró möppu í áttina til sín. Hann vissi hvað málið var um. Stöð H vildi fá nokkrar botnsprengjur til að borga í rauðu þremur njósnara- junkum kommúnista, sem notuðu Macao til þess að stöðva brezk flutningaskip og leita í þeim að flóttamönnum frá Kína. — Ég verð að fá borgunina fyr- ir tíunda. Það þýddi, að júnkurnar væru að fara eða þá að varðmönnunum á þeim yrði fjöigað um helming eft- ir þann dag, eða einhvern annan vanda. — Við reynum að bjarga því, sagði Bond stuttaralega. — Takk. Bless. — Bless. Bond lagði fró sér tól- ið. Hann tók upp græna símtólið, valdi númer Q-deildarinnar og tal- aði við varðstiórann þar. Það var allt í lagi með þá. Vél frá BOAC átti að fara með morgninum. Q- deildin ætlaði að siá um að sprengj- urnar næðu vélinni. Bond hallaði sér aftur á bak. Hann teygði sig í sígarettu og kveikti í henni. Hann hugsaði um illa loftræstu litlu skrifstofuna, niðri við höfnina í Hongkong, sá svita- blettina á hvítri skyrtu 279, sem hann þekkti mjög vel, og hafði rétt í þessu kallað sig Dickson. Nú var Dickson sennilega að tala við að- stoðarmann sinn: — Allt í lagi. Lon- don segir allt í lagi. Við skulum fara yfir framkvæmdaáætlunina aftur. Bond brosti þurrlega. Það var eins gott að þetta voru þeir en ekki hann. Hann hafði aldrei langað til að vera ó móti Kínverjunum. Þeir voru of margir. Það gat verið, að stöð H væri að róta við vespu- hrelðri, en M hafði ákveðið, að tími væri til kominn að sýna and- stæðingunum að leyniþjónustan f Hongkong væri ekki alveg sofnuð. Þegar M hafði sagt honum, þrem- ur dögum áður, að röðin væri kom- 34 VIKAN 17. tW.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.