Vikan - 24.06.1965, Page 43

Menwood hrærivélin
er* allt annað og
miklu meira en
venjuleg hrærivél

Kenwood hrærivélin er traustbyggð,
einföld í notkun og umfram atlt afkasta-
mikil og fjölhæf. Með Kenwood verð-
ur baksturinn og matreiðslan lei'kur
einn. Kenwood hrærivélin er bezta og
fullkomnasta hjálp húsmóðurinnar í
eldhúsinu.
*
Kenwood hrærivélinni fylgir:
Stáiskál, pískari, hrærari, hnoðari og
sléikjari.
Verð krónur: 5.900,00.
Ársábyrgð.
*
Ennfremur fáanlegt: Hakkavél, græn-
metiskvöm, grænmetisrifjám, kartöflu-
skrælari, sítrónupressa, kaffikvörn,
dósaupptakari o. fl.
Viðgerða- og varahlutaþjónusta.
snöggt frá garðshliðinu og sáu
lokkasvart höfuð koma í Ijós. Þetta
var ungur maður með mjótt og fölt
andlit og loðnar augnabrúnir. Þeg-
ar hann sá, að þeir komu auga á
hann, gaf hann þeim merki um að
koma nær, og hvarf svo aftur fyr-
ir hornið. Ryan skildi Hedley eftir
til að fylgjast með húsinu, þar sem
gluggatjaldið hafði bærzt og fór
með Costanzo að garðshliðinu.
Maðurinn var lítill vexti og magur.
Augnaráð hans var flóttalegt, eins
og hann óttaðist að einhver væri að
njósna um hann. Skórnir hans voru
óhreinir og slitnir og sóðaleg skyrt-
an var kragalaus, en hneppt alveg
upp í háls.
— Parlate italiano? sagði hann
spyrjandi.
Costanzo svaraði á ítölsku og
ungi maðurinn tók til máls, hrað-
mæltur og hvíslandi, meðan hann
leit við og við flóttalega um öxl.
Costanzo kinkaði kolli og dró Ryan
til hliðar.
— Hann segist vita hvar Amerí-
ka ninn sé, sagði Constanzo. Hann
villi vita, hvort það sé til nokkurs
að vinna.
Ryan gekk að ítalanum og sló
hann nokkrum sinnum í andlitið
með handarbakinu, svo hann rið-
aði upp að veggnum og greip fyr-
ir andlitið. Svo tók hann sér stöðu
fyrir framan hann og horfði fast
á hann.
— Segið honum, að launin séu
þakklæti der Fuhrers, hvíslaði hann
til Costanzo. — Það er skylda hans
að leiða okkur að felustað Amerí-
kanans.
Costanzo sagði eitthvað við unga
manninn, sem hallaði sér upp að
veggnum, huldi andlitið í höndum
sér og starði hræðslulega á Ryan
út á milli fingranna. Hann svaraði
með orðaflaum, en hafði ekki aug-
un af Ryan, jafnvel ekki þegar
Costanzo gekk aftur til hans til
skrafs og ráðagerða.
— Hann getur sagt okkur hvar
Ameríkaninn er, en hann getur ekki
farið með okkur þangað, sagði
Costanzo. — Hann er hræddur um,
að hinir drepi hann, ef hann gerir
það. Hann hefur sjálfur verið í fel-
um hér. Hann er liðhlaupi úr ítalska
hernum og vill hjálpa Þjóðverjun-
um.
— Þessi andskotans Bostick,
sagði Ryan. — Hvað hefði orðið um
hann, ef raunverulegir Þjóðverjar
hefðu náð þessum manni! Reynið
að komast að því, hvar Bostick er
og segið manninum síðan að hverfa
áður en ég hegni honum ennþá
meir fyrir þá frekju að heimta laun.
ítalinn kinkaði kolli mörgum
sinnum, niður eftir þröngri götunni,
meðan orðaflaumurinn streymdi
eins og foss af vörum hans. Svo tók
hann til fótanna eftir að hafa litið
í síðasta sinni með skelfingraaugna-
ráði á Ryan.
— Það er lítil krá í hinum enda
götunnar og hann er í felum í kjall-
aranum.
Ryan lagði af stað niður eftir
götunni og Hedley slóst í för með
Sími
21240
þeim. Enn var engan mann að sjá,
en þeir fundu hvernig hræðslan lá
í felum bak við blinda gluggana
og lokaðar dyrnar. Kráin var lítil
ferköntuð bygging, þar sem tvö
óhrein þrep lágu niður að skemmdri
hurð. Ryan sparkaði hurðinni upp
og gekk inn með reidda hríðskota-
byssuna. Þrír menn sátu á kössum
umhverfis eldavél úr járni Mið-
aldra maður stóð bak við lágt borð
úr grófum plönkum. A hillu bak
við hann stóð röð af rökum glösum
af ólíku tagi. Það var vond lykt í
herberginu.
Maðurinn bak við borðið tók í
vasaklútinn, sem hann hafði um
hálsinn og sagði með uppgerðar-
brosi.
— Vino Signore?
HillDViRZLUHIN
HEKLA hf
Mennirnir þrír horfðu niður í
glösin sín og létu sem þeir sæju
ekki Ryan. Þeir litu heldur ekki upp,
þegar Hedley og Costanzo komu
inn. Þegar Ryan gaf Costanzo
merki, byrjaði hinn síðarnefni að
spyrja veitingamanninn út úr, en
hann hristi höfuðið og yppti öxlum.
Ryan litaðist um í litla herberginu.
A gólfinu, sem reyndar var ótrú-
lega óhreint, var til þess að gera
hreinn flötur af sömu stærð og lög-
un og afgreiðsluborðið. Allt í einu
sló Ryan vínkútana ofan af borð-
inu og sparkaði því um koll. Einn
kútanna brotnaði og rautt vínið
rann eins og blóð yfir gólfið. En
enginn horfði á það. Allra augu
beindust að því, sem borðið hafði
falið, litlum hlera í steingólfinu.
Lauyoveyi
170 172
Veitingamaðurinn hörfaði upp
að veggnum og fúlskeggjað andlit
hans varð hvítt af skelfingu. Karl-
arnir stukku á fætur í orðvana
hræðslu. Ryan gaf Costanzo merki
um að opna lúguna, tók svo vasa-
Ijós Hedleys í höndina og gekk nið-
ur þröngan stigann, sem brakaði
og lét undan þyngd hans. Svo lét
hann Ijósgeislann leika um kjall-
arann.
Hann var jafnstór og herbergið
fyrir ofan. Súr þefur af ódýru víni
var kæfandi ,í einu horni var hrúga
af kvartilum, ( öðru var haugur af
pokum.
Ryan lagðist á hnén við pokana
og hvíslaði:
— Hlustið, helvífis ftflið yðar! Ég
veit að þér eruð þarna. Nú rísið
VIKAN 25. tbl.