Vikan

Tölublað

Vikan - 26.08.1965, Blaðsíða 13

Vikan - 26.08.1965, Blaðsíða 13
fór hún með þau í læknisskoðun, eins og hún var vön að gera árlega. Hickman læknir, sem var gamall vinur föður hennar og heimilislæknir þeirra, var í vondu skapi og ergilegur, vegna þess að fröken Cox, hjólparstúlkan hans var búin að segja upp, vegna þess að hún ætlaði að fara að gifta sig. — Það er aldrei hægt að treysta þessum ógiftu stúlkum, urraði hann. — Viltu fá vinnu. Antoia? Frá níu til fimm og vel borgað. Það gæti orðið góð tilbreyting fyrir þig . . . Hugsaðu um það . . . Við kvöldverðarborðið sat hún og hlustaði á lan og börnin. Hún heyrði sjálfa sig segja: — Þú mátt ekki tala með fullan munninn, og: — Réttu úr bakinu . . . Annað datt henni ekki f hug. Er það á þennan hótt sem konurnar staðna? hugsaði hún. Var þetta árangurinn af því að hún gerði ekkert annað en að dunda hér heima, allan daginn? Þegar að þau voru að drekka kaffið eftir matinn, sagði hún lan frá tilboði Hickmans. Hún sá að hann hrökk við, eins og hún hafði búizt við, en svo leit hann ó hana og brosti. — Mér finnst að þú hafir fullan rétt á því, að komast eitthvað út. Ég skal hjálpa þér eftir beztu getu . . . — En hvað um börnin? — O, þau lifa það af. lan reis á fætur og kyssti hana innilega. Hann hafði líka verið skilningsríkur og umburðarlyndur, og það var greinilegt að hann var ánægður með sjálfan sig. Hann minntist ekkert á heimatilbúinn óbæti eða vel strauiaðar skyrtur. Slíkir smámunir voru aukaatriði. Antonia rétti úr sér og hringdi til læknisins. Hann varð himinlifandi Framhald á næstu síðu.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.