Vikan

Tölublað

Vikan - 26.08.1965, Blaðsíða 25

Vikan - 26.08.1965, Blaðsíða 25
varkár: — Ég átti leið framhjá, og fönnst að ég ætti að koma við og heilsa upp á Baker. Vilduð þér kannske vera svo vingjarnlegur að segja mér, hvenær hann fór? — Það var rétt ó mörkunum, að þér mættuð honum ekki í dyrun- um, sagði Ryder. — Sjúkrabfllinn var að fara með hann. Hann framdi siólfsmorð fyrir smóstund. Þér vit- ið kannske um óstæðuna? Hann hef- ur ekki látið eftir sig bréf. Orðin skullu eins og krepptur hnefi á andliti Andys: — Sjálfs- morð? Baker? Yður getur ekki ver- ið alvara. — Mér væri síður en svo á móti skapi, að það væri ekki alvara, sagði dyravörðurinn hryggur: — Við erum ekki beinlínis spenntir fyrir þesshóttar auglýsingum. Andy snerist á hæl og gekk út. Þegar hann var kominn út fyrir dyrnar, gekk hann ( hugsunarleysi ó einn af pólmunum, sem höfðu gefið mótelinu nafn. Hann varð að grípa um stofninn til að verjast falli. Baker var dóinn. Baker vinur hans, sem hafði staðið honum nær en nokkur bróðir, hafði lagt hönd á sjálfan sig. Andy 9. kafli. vaknaði með dúndrandi berginu sínu með koníaksflösku. Alkahólið náði inn í heila hans en ekki nóg til að draga úr sórsauk- anum. Eftir því, sem hann drakk meir, þeim mun reiðari var hann út ( allan heiminn. Allt of lengi hafði hann lótið það viðgangast, að aðrir stiórnuðu honum. En nú var búið með það. — Ég skal kenna þeim betri siði, muldraði hann. Raddirnar af næstu hæð fyrir neðan voru eins og olía á reiðield hans. Þetta voru blaðamennirnir. Þeir höfðu þrengt sér inn á heim- ili hans með sinn venjulega skort á tillitssemi og kurteisi, með óhefl- aðar spurningar og glósur, þegar hann vildi vera einn með sorg sfnq. Andy krossbölvaði — nú ætlaði hann að kenna þeim betri siði. Ölvaður, en ákveðinn í bragði, gekk hann niður og stillti sér ör- lítið riðandi upp í dyrnar, sem lógu inn ( stofuna. — All right, herrar mfnir, sagði hann. — Út með ykk- ur. Alla! Þeir störðu 6 hann, og só sem næstur var dyrunum, sagði með undrun í röddinni: — Hann er pöddufullur! Andy sló til hans með krepptum hnefa án þess að hitta. Sfðan sá hann að Ed Thornberg stóð fyrir framon hann og fann, að hann tók Andy, hafðu stjórn ó þér, sagði hann. höfuðverk. Ljósið skein inn um gluggann og gaf honum til kynna, að það væri komið fram ó dag. Smám saman minntist hann atburða næturinnar. Það var eins og að upp- lifa martröð. Þegar hann kom heim f gær- kvöldi, hafði hann falið sig eins og sært dýr. Lokað sig inn á her- í handlegg hans: — Andy, hafðu stjórn á þér, sagði hann. Svo sneri hann sér að blaða- mönnunum: — Ég held, að þið ætt- uð að koma heim til m(n. Eins og stendur er Andy ekki með sjólfum sér. Og það getur varla komið nokkrum á óvart, þegar allra kring- umstæðna er gætt. Blaðamennirnir tíndust hægt til dyra, allt of hægt að óliti Andys. Hann reif fram skammbyssu Hubs: — Þið fóið tíu sekúndur til að koma ykkur út úr dyrunum öskraði hann. Einn. Tveir . . . — Passið ykkur! Hann skýtur, hrópaði einn þeirra og allt í einu voru þeir komnir á æðislegan flótta. Sigri hrósandi miðaði Andy skammbyssunni upp í loftið og tók í gikkinn, en f staðinn fyir skotið, sem hann átti von á kom aðeins lítið klikk. Reiður og móðgaður kanstaði hann skammbyssunni ó eft- ir flýjandi óvinum sínum. Skamm- byssan lenti á einni bókahillunni og datt sfðan ó gólfið. Hann riðaði út í forsalinn en sá þar engan mann. Allt í einu virtist marmara- gólfið lyftast móti honum. Hann seig hægt á móti þvf og datt með andlitið niður á svartar flfsarnar. Þar fann Lissa hann, þegar hún kom niður skömmu seinna, til að vita hvað væri á seyði. Með hjólp Brunos gat hún komið honum f rúm!8. Nú stóð Andy f baðherberginu og starði á áhyggiufullt, órakað andlit í speglinum. Ekkert var eft- ir af ofsareiði næturinnar, sem þó hafði komið að gagni með þvf að hann fékk reiði sinni útrás. Hann mótti ekki vera að þvf aS hjúpa sig í reiði og sjálfsmeSaumk- un. Það myndi hvorki færa hon- um Baker né Andrew aftur. Hann herti sig uop og tók að raka sig og klæða. Ef hann ætlaði að koma fram eins og karlmanni sæmdi, varð hann að Ifta út ó sama hótt. Á leiðinni niður fór hann fram- hjó herbergi Lissu. Dyrnar stóðu f hólfa gótt, og hún kallaði á hann. Hún var í rúminu. A andliti hennar sóst, að nóttin hafði heldur ekki fært henni mikla hvíld eða styrk. — Hvernig líður þér nú? spurði hún. — Verra gæti það verið. Ég var ó leiðinni niður til að fá mér kaffi- bolla. — Viltu ekki vera hér og drekka með mér? spurði hún. — Nancy kemur upp með bakka rétt strax. Andy settist undrandi yfir skiln- ingnum og samúðinni sem hann fann. — /\Aér þykir þetta sórt meS Bak- er, hélt hún ófram. Hann só nú, aS hún var meS blaS í höndunum. Frósögnin af sjólfsmorSi Bakers var aðalfrétt forsíðunnar. BlaSiS hafði einhversstaðar haft upp á æsku- mynd af honum, sem sýndi glögg- lega iétta kímnina, sem hafSi ver- ið aðalkostur og eiginleiki Bakers. Þannig vildi Andy helst minnast hans. Ekki eins og hann var síð- ustu dagana. — Hversvegna gerði hann það? spurði Lissa. — Heldur þú, að þaS geti staSiS í nokkru sambandi viS Andrew . . . ? — Ég fór að lelta að honum í gærkvöldf, af því að ég var a8 hugsa um það sama, sagði Andy. — En ég sé nú, hversu fáránlegt þaS var. Baker hefði aldref getað gert flugu mein. Ég vildi bara, að ég gæti farið og beðið hann fyrir- gefningar, á að ég skyldi gruna hann. Lissa strauk um enni sér og and- varpaði. — Við höfum öll þörf yf!r fyrirgefningu. En sá tfmi kemur, að manni f innst að ekki sé hægt að taka ó móti meiru. — Þvf takmarki náSí ég f gær- kvöldi. Framkoma hans f garð blaða- mannanna var einnig 6 forsfðu, en blaðið var svo elskulegt að segia aSeins, að hann hefði veriS „8r- magna af taugaspennu". Hann mótti sennilega þakka Ed Thorn- burg fyrir þá útskýrlngu. — ÞaS er einmitt þaS, sem er mitt stóra vandamál, hélt Lissa 6- fram. — Ég hef aldrei fengið útrás fyrir reiði mfna. Það var alltaf svo mikið undir því komið, ao" ég hefS! stjórn ó skapi mfnu. Ég reyndi Ifka að vera jafnvægi á mótt mðmmu, sem alltaf þýtur upp vfS minnsta tilefn!. Þetta var f fyrsta skfptl, sem Andy heyrði Lissu gagnrýna móður sfna án skilyrðis, og hann v!ldl glarnan heyra meira af þvf taglnu. En f sama bili kom Nancy inn með kaff- ið. Nancy var kona Brunos, falleg og gófuð en mjög hlédræg. Andy saup ó kaffinu og kinkaði kolli viS- urkennandi: — Stundum er ekkert betra en kaffi. — Ég hef aldrei vítað, að þú værir svona hrifin af kaffi. — ÞaS er hugsanlegt, aS ég hafi breytzt. — Ég held, aS þú hafir brevtzt, sagSi Lissa og horfSi hugsandi 6 hann: - ÞaS er ef til vill ekkert skemmtilegt fyrir þig að heyra það, en þaS er eins og það þurfi eitt- hvað 6 borð við þetta til, að"^ú sýnir hvað f þér býr. Á mig hefur þetta sennilega haft þveröfug 6- hrif. Mér finnst ég miklu sundur- lausari en ég var áSur. — Kannske hefurSu færzt of mlk- ið f fang. Kona þarf stundum á öllum sfnum tfma aS halda, til aS geta veriS kona. Allt f einu og án viðvörunar kom tengdamóSirin þjótandi inn f svefn- herbergiS meS umslag f hendinni. Þótt þetta væri snemma dags, var hún fullklædd, meS hatt og allt þaS, sem benti til að hún hefði veriS úti. Hún þaut með útbreidda arma 6 móti dótturinnl: — Nú verS- ur þú að reyna að vera hughraust, litla stúlkan mfn. Ég hef slæmar fréttir. Raddblær hennar var svo sorgleg- ur, aS Andy reis á faetur, Nqncy starSi á hana opnum munnl. — Er þaS um Andrew? spurSi Lissa hissa. — Já, þvf miSur. Ivora Deane Framhald á bls. 43. TXKAK U. OL 25

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.