Vikan

Tölublað

Vikan - 26.08.1965, Blaðsíða 44

Vikan - 26.08.1965, Blaðsíða 44
SKJALA- OG LAGERSKÁPAR GATAVINKLAR J.B. PÉTURSSON blikksmiðja • staltunnugero jArnvoruverzlun Ægisgötu 4 - 7 Símar: 15300 - 13125 - 13126 óp og féll í yfirlið yfir snyrtiborð- ið. Lissa féll aftur á bak ofan á koddann og starði á móður sína, meðan hún hvíslaði hvað eftir ann- að: — Nei . . . nei . . . nei . . . nei. — Ég hefði viljað gefa allt til að geta hlíft þér við þessu, héft frú Deane áfram í sama leikhús- tóninum: — Ég hafðí næstum ákveð- ið að segia þér það ekki, en það hefði verið ennþá verra að lóta þig lifa áfram í voninni, þegar ekki var lengur nein von. Þrátt fyrir augnabliksáfallið hjó Andy eftir setningunni, „Ég hafði næstum ákveðið að segja þér það ekki". — Hvernig veiztu þetta? spurði hann snöggt — Ég hef fulla sönnun fyrir því. ^engdamóðirin opnaði umslagið og AA VIKAN 34. tl)l. tók knippi af stjörnukortum og línu- ritum upp úr því. — Ég kem frá stiörnufræðingnum mínum. Hann setti upp stjörnukort Andrews og það kom í Ijós, svo ekki var um villzt, að drengurinn var kyrktur í morgun klukkan tvö. — Stiörnukort! öskraði Andy ut- an við sig af reiði. — Kallarðu það sönnun? — Stjörnufræðingurinn Vespa hefur alltaf rétt fyrir sér, sagði frú Deane. — Ég hef notað hann ár- um saman. Eg get sýnt þér þetta hérna svart á hvítu. Andrew er fæddur í tvíburamerkinu með Sat- úrnus í öðru húsi . . . Andy þreif pappírana úr hönd- um hennar, reif þá í smásnifsi og þeytti sneplunum framan í hana: — Burt, sagði hann hás: — Burt úr mínu húsi. — Þú skalt ekki leyfa þér að tala þannig við mig. — Ef þú verður ekki farin út úr húsinu innan fimm mínútna, skal ég sjá um það með mínum eigin höndum, að þú verðir kyrkt. Ivora Deane hörfaði aftur ó bak í áttina að dyrunum og Andy á eft- ir henni. Frú Deane skírskotaði til Lissu: — Læturðu virkilega viðgang- ast, að hann komi þannig fram við mig? Ég er þó móðir þín! En Lissa hristi aðeins höfuðið í uppgjöf. Ivora Deane hnykkti til höfðinu. — Ég ætti náttúrlega að hafa séð það fyrir löngu, að ég get ekki vænzt neins nema vanþakklætis. En ég ætlaði bara að spara ykkur alla þessa peninga, úr því ég vissi, að þeir voru ekki til neins gagns. Svo sneri hún sér við og hvarf út. Andy tók innanhússsímann. — Bruno, komdu aðeins og hjálpaðu mér með Nancy. Það leið yfir hana. Þegar þau höfðu komið Nancy fyrir og Bruno var farinn, settist Andy hjá Lissu, sem þrýsti sér kjökr- andi að honum: — Kannske er það rétt! Kannske er Andrew dáinn! kiökraði hún. — Hættu nú, sagði Andy. — Auð- vitað er hann það ekki. Þú ætlar þó ekki að segja mér, að þú trú- ir þessu stjörnufræðikjaftæði! — Eg veit það ekki. . . Ég veit það ekki, kjökraði Lissa. — Ég vil bara fó barnið mitt aftur! Hún skalf öll og hélt áfram að gráta. Að lokum varð Andy að hringia á fiölskyldulækninn. — Taugar konu yðar eru mjög spenntar, sagði læknirinn eftir rann- sóknina, — en að öðru leyti er ekk- ert að henni. Ég hef gefið henni létt svefnmeðal. Hann horfði hugsi ó Andy-. — Fyrirgefið svona per- sónulegar spurningar, en . . . Eru nokkur vandræði í hjónabandinu? — Já, það hefur verið dálltið þvingað núna upp á síðkastið, við- urkenndi Andy. — Eiginkona yðar hefur sólar- lega séð ekki mikið mótstöðuafl núna sem stendur, sagði læknirinn. — Hún þarf á einhverjum að halda, sem hún getur stuðzt við. Ég vil ekki spyrja yður útúr um einkalíf- ið, en skal aðeins benda yður á, að læknismeðferð er ekki varanleg lausn. — Það eigið þér að hafa hugfast, herra Paxton. Andy vissi, að eina lausnin var fólgin í því, að Lissa fengi Andrew aftur. Þegar það væri um götur gengið, myndi annar vandi einnig leysast. Með þeim aukna þroska, sem kringumstæðurnar höfðu þröngvað upp á hann og Lissu, núna síðustu dagana, yrðu þau kannske jafnvel fær um að fó eitt- hvað út úr hjónabandinu. En þau vantaði ennþá lykilinn að lausn vandamálanna. Andy velti því hvað eftir annað fyrir sér, hvað gæti legið bak við falsskilaboðin daginn áður. Hvers- vegna höfðu barnsreeningjarnir sent hann til að leita að bréfi, sem greinilega var ekki til? Hann rann- sakaði garðinn vandlega enn einu sinni meðfram múrnum, til að kom- ast eftir því, hvort honum hefði yfirsézt, en hann fann ennþá ekki neitt. Af einhverri ástæðu hafði bréfið ekki verið afhent. Það hafði eitthvað farið öðru vísi en áætlað hafði verið. í þungum þönkum gekk hann aftur heim að húsinu. Lestrarstofan var tóm og Bruno hafði enn ekki tekið til þar. Andy gekk inn og tók skemmbyssuna um leið og hann hugsaði til þess með þakklæti, að hún hafði klikkað. Allt í einu datt honum í hug að ganga út að opn- um glugganum, miða út í rósabeð- ið fyrir neðan og þrýsta á gikkinn. Aftur klikkaði. Var það mögulegt, að tvö gölluð skot væru í röð? Hann þrýsti fjórum sinnum í röð ó gikkinn. Hleðslan hafði nú farið einn hring, ón þess að nokkurt skot kæmi úr byssunni. Ein slæm kúla var hugsanlegt. Tvær í röð var óveniulegt. En sex? Andy tók skot- in úr og rannsakaði þau. Þau voru öll heil og ósnert og sá ekki á botn- fletinum. Hann spennti byssuna og sá um leið af hveriu ekkert skotanna hafði riðið af. Skotpinninn, litli stáltitt- urinn, sem á að rekast í botninn á kúlunum, til þess að púðrið spryngi og kúlan þióti af stað, var sorfinn flatur. Ekki mikið, en nóg til þess að gera vopnið óvirkt. Þetta var ekki árangurinn af venjulegu sliti. Skotpinninn hafði verið sorf- inn vil'iandi og nýlega, eftir því sem bezt var séð . . . Einkennilegt, að Hub skyldi afhenda honum 6- virka skammbyssu, hugsaði hann. Það var líka nokkuð, sem ekki stóð heima. Nákvæmlega það satna hafði flogið í hug hans við annað atriði og allt í einu skildi hann samheng- ið. Þetta tvennt voru molar úr sama bútaspili. Með þv! að leggja þó hlið við hlið, sá hann í fyrsta sinn heild myndarinnar. Hub hafði látið hann hafa ónot- hæfa skammbyssu. Ekki til að vernda hann, heldur barnsræningi- ana. UNDRAPÚÐINN sem festir tanngóminn, dregur úr eymslum, iímist við góminn, þarf ekki að skipta daglega SNUG er sérstaklega mjúkur plast- ic-púði, sem sýgur góminn fastan, þannig að þér getið talað, borðað og hlegið án taugaóstyrks. SNUG er ætlað bæði efri- og neðrigóm. Þér getið auðveldlega sjálf settpúð- ann á, hann situr fastur og hreins- ast um leið og tennurnar. — SNUG er skaðlaus tannholdi og gómnum. Endist lengi og þarf ekki að skipta daglega. Snug Heildsölu- birgðir: J. O. MÖLLER & CO., Kirkjuhvoli, Sími 16845.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.