Vikan


Vikan - 08.08.2000, Blaðsíða 7

Vikan - 08.08.2000, Blaðsíða 7
fjölskyldumeðlimi sem þarf að sinna," segir Ragnhildur. Engar patentlausnir til En hvernig geta vinnustaðir komið til móts við mismunandi þarfir fjölskyldna? Ragnhildur segir að í öllum verkefnum og könnunum sem hún hafi kynnt sér sé niðurstaðan sú að það sé ekki til nein ein leið sem allir vinnustaðir geti farið. „Vinnu- staðir eru ólíkir og hafa mismun- andi þarfir rétt eins og fjölskyld- an. Það verður þvf hver vinnu- staður að skoða sínar þarfir, starfsmannahópinn og vinnu- staðamenninguna og hvernig hægt sé að móta fjölskylduvæna starfsmannastefnu. Það fer auð- vitað mjög eftir vinnustaðnum og eðli þess starfs sem um er að ræða en helstu óskir starfsmanna eru yfirleitt að fá að hafa meira að segja um vinnutímann, að vinn- an sé betur skipulögð og að möguleiki sé á að vinna heima þegar þess sé kostur og þurfi með. Vinnustaðamenning er einnig misfjölskylduvæn. Sums staðar þykir ekkert tiltökumál þó starfsmaður sé heima t.d. vegna veikinda barna en annars staðar er það litið hornauga, sérstaklega ef karlmenn eiga í hlut, þó að þessi réttindi séu bundin í kjara- samningum. Fólk nefnir því gjarnan að vinnustaðamenning- in og viðhorfin á vinnustað mættu vera fjölskylduvænni. Sum fyrirtæki halda t.d. reglu- lega fundi utan dagvinnutíma og það getur skapað streitu og álag á starfsmann sem er með barn eða börn því hann getur þurft að útvega pössun eftir að leikskóla lýkur. Atvinnurekendur hugsa ef til vill ekki út í þetta og reikna bara með að hver og einn starfs- maður leysi þetta vandamál heima fyrir en fjölskylduvænn vinnustaður myndi finna leið til þess að halda fundi á dagvinnu- tíma," segir Ragnhildur. Nú er yngsta heimasætan, Hólmfríður vöknuð af hádegisblundi sínum og vill ólm taka þátt íþessari um- ræðu sem snertir hana rétt eins og öll önnur börn. Hún babblar heilmikið, tekur oft orðið af mömmu sinni og brosir sínu blíð- asta. Ýmis Ijón í ueginum Getur ný tækni eins og netið skapað möguleika á sveigjanlegri vinnutíma? „Tæknin hefur auð- vitað gert það að miklu leyti," segir Ragnhildur, „en maður sér að á þeim vinnustöðum þar sem fólk fær tölvu með sér heim þá eru jafnframt að aukast kröfur á starfsmenn. Þeir losna aldrei við vinnuna. Þú átt jafnvel að vinna heima þó að þú sért með barnið þitt veikt og svo framvegis. Það er ekki endilega það sem átt er við þegar rætt er um fjölskyldu- væna vinnustaði. Þegar gera á vinnustaðinn fjölskylduvænni verða stjórnendur fyrirtækja í fyrsta lagi að vilja það, því næst aðsetjastniðurmeð starfsmönn- um sínum og skoða hvernig stað- an er hjá þeim og spyrja sig spurninga eins og hvaða þarfir starfsmannahópurinn hafi, hvernig hægt sé að koma til móts við þessar þarfir og hvernig and- inn sé á vinnustaðnum. Það eru ýmis ljón í veginum," segir hún."Stundum eru yfir- menn ekki tilbúnir að koma til móts við þessar þarfir en oft eru hinir starfsmennirnir það ekki heldur. Sem dæmi má nefna mið- aldra starfsmenn sem unnu í þessu vinnuumhverfi þegar þeir voru með lítil börn og þurftu að leggja ýmislegt á sig og finnst að ungu starfsmennirnir geti alveg gert það líka. Það sér ef til vill enginn í fljótu bragði hvernig fjölskylduvæn stefna getur gagn- ast þeim því eins og ég var að tala um áðan þá hefur fjölskyldan verið skilgreind svo þröngt. All- ar fjölskyldur hafa auðvitað þarf- ir, þær eru aðeins ólíkar eftir tímabilum í lífi fólks. Með fjöl- skylduvænum vinnustöðum er verið að tala um að fólk eigi sér líf eftir vinnu, að það komi ekki svo úrvinda heim að það geti ekki annað gert en hent sér upp í sófa og glápt á sjónvarpið." Ragnhildur segir að sér finn- ist sem hér á landi ríki það við- horf að fólk eigi ekki að koma með vandamál sín í vinnuna. „Andinn á vinnustaðnum skipt- ir auðvitað miklu máli. Mörgum finnst að fólk eigi bara að vinna vinnuna sína og að það komi eng- um við hvernig málin séu leyst heima fyrir. Þess eru dæmi að fólk nýti sér ekki lögbundin rétt- indi í kjarasamningum eins og veikindarétt og veikindadaga vegna barna þar sem viðhorfin á vinnustaðnum séu því svo fjand- samleg. Hjá stéttarfélögum rfkir einnig svolítil hræðsla hvað varð- ar tilhliðranir á vinnutíma. Sem dæmi má nefna að ef starfsmað- ur er morgunhani og kýs aðhefja sinn átta stunda vinnudag klukk- an sex að morgni og vera þannig Vikan
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.