Vikan


Vikan - 08.08.2000, Blaðsíða 58

Vikan - 08.08.2000, Blaðsíða 58
Eg splundraði fiúlskyldunní Nú til dags begar skilnaðir eru daglegt brauð er eðlilegt að til verði alls kyns mis- munandi samsettar fjölskyldur með stjúp- mæðrum, stjúpfeðr- um, hálfsystkinum, stiúpsystkinum og skáfrændum og - frænkum. Þegar folk sem á börn fyrir giftist getur verið erfitt að búa til nýja fjölskyldu úr brotun- um. Þótt nýgiftu hjón- in séu ánægð er ekki víst að börnin sem fylgja beim séu bað líka. Mamma og pabbi skildu þegar ég var tíu ára og systur mínar fjögurra og tveggja ára. Skilnaðurinn var okkur öllum erfiður og ég átti mjög bágt lengi á eftir óg saknaði pabba sem flutti í annað bæjarfélag. Mamma var ekki nema tutt- ugu og átta ára gömul þegar hún skildi og því eðlilegt að ætla að hún myndi ná sér í annan mann. Mig hryllti við þeirri tilhugsun og fór alltaf í alveg rosalegt fýlukast ef mamma fór út að skemmta sér, jafnvel þótt hún færi bara með vinkonum sínum, því ég var hrædd um að hún myndi finna sér annan mann. Ég get samt alls ekki kvart- að yfir mömmu því ég man ekki eftir því að hún hafi átt einn einasta kærasta fyrr en ég var sextán ára gömul. Stuttu eftir að ég lauk grunn- skóla kynntist hún Þorvaldi sem var átta árum eldri en hún og þá hófust vandræðin. Það var svo sem ekkert út á Þorvald að setja. Hann var þægilegur maður sem var góður við mömmu og okkur. Ég var aftur á móti algjörlega mótfallin því að mamma eignaðist kærasta og fannst hann vera að reyna að koma í stað pabba. En ekkert fær stöðvað ástfangið fólk og Þor- valdur varð sífellt stærri hluti af lífi okkar. Ég var mömmu mjög erfið og gerði uppreisn gegn henni og þessu nýja sambandi hennar á ýmsan hátt, t.d. með því að hóta að flytja að heiman, vera úti fram á nótt og rífast við hana um alla skapaða hluti. Ég sé það núna að ég var eiginlega alveg óþolandi ung- lingur og átti það til að taka alveg stórkostleg fýlu- og frekjuköst og hanga þá inni í herberginu mínu með hunds- haus í langan tíma. Nýr eiginmaður Ekki skánaði ástandi um það bil ári síðar þegar mamma tilkynnti mér að hún og Þorvaldur ætluðu að gift- ast og við ættum að flytja til hans í einbýlishúsið hans sem var í hinum enda bæjarins. Ég var af ar ósátt við öll þessi um- skipti, nýtt hús, nýtt hverfi, nýr skóli, nýir vinir og síðast en ekki síst nýr pabbi. Mömmu var nefnilega mikið í mun að við systurnar kölluð- um Þorvald pabba. Þorvaldur átti fjögur börn frá fyrra hjónabandi og tvö þeirra elstu bjuggu hjá honum. Mamma sá þessa sameiningu fyrir sér í hillingum og vildi lfka ólm að börnin hans Þor- valds, strákur sem var átján ára og stelpa sem var sextán ára, kölluðu hana mömmu. Hún sveif um á einhverju rósrauðu skýi og talaði mik- ið um hvað það yrði gaman fyrir okkur systurnar að eign- ast nýjan bróður og systur. Hún virtist engan veginn skilja að það væri erfitt fyrir sautján ára táning að eignast nýja fjölskyldu allt í einu. En ekkert gat truflað ham- ingju mömmu og Þorvalds. Þau giftu sig stuttu seinna og við fluttum í stóra einbýlis- húsið. Börnin hans Þorvalds, Einar og Sara, virtust heldur ekki vera neitt sérlega ánægð með þetta nýja fjölskyldufyr- irkomulag og loftið var spennuþrungið. Skiljanlega var Sara ekki ánægð því hún þurfti nú að deila herberginu sínu með mér og Einar var bara venjulegur fýlupúki eins og ég sem hafði allt á horn- um sér. Afdrifaríkt partí Nokkrum mánuðum og fjölmörgum rifrildum síðar ákváðu mamma og Þorvald- ur að fara í síðbúna brúð- kaupsferð. Þau leigðu sér sumarbústað uppi í sveit og ætluðust til að við kæmum öll með og höguðum okkur eins og venjuleg fjölskylda. En við unglingarnir, þ.e.a.s. ég, Ein- ar og Sara, vorum ekki á þeim buxunum svo það endaði með því að mamma og Þor- valdur tóku bara systur mín- ar tvær með sér og skildu okk- ur ein eftir. Þótt okkur ung- lingunum kæmi ekki vel sam- an glöddumst við öll yfir því að hafa húsið út af fyrir okk- ur. Við nutum frelsisins, gláptum á sjónvarpið fram á nótt og borðuðum eintómt ruslfæði. Eftir þriggja daga frelsi stakk Sara upp á því að Vikaii
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.