Æskan

Árgangur

Æskan - 01.01.1980, Blaðsíða 12

Æskan - 01.01.1980, Blaðsíða 12
aBHHnBMHnBHOBHBBBH Á ég að skrifa? spurði Marteinn. Já, litli prakkari, þú átt að segja frá skólanum, sagði presturinn. Ég yrði mjög lengi að skrifa um allt, sem ég geri, sagði Marteinn. Þú átt ekki að segja frá öllu, ef þú gerir það, mundu hvítu börnin halda að allir afrískir drengir væru prakkar- ar. Jæja, viltu þá gefa mér sætar kart- öflur, þegar ég er búinn að skrifa? spurði Marteinn. Nei, en ef þú skrifar ekki, þá veistu hvað þú færð, sagði presturinn. Ég ætla að skrifa heilmikið, sagði Marteinn. Og nú fáið þið að heyra það, sem Marteinn litli skrifaði. Ég heiti Marteinn. Einu sinni var ég kallaður Danpha, en litli bróðir var kallaður Fodey, en við vorum skírðir. Við erum mjög heppnir. Það er fjöldi þorpsdrengja á okkar aldri, sem vill taka kristna trú en foreldrar þeirra vilja ekki leyfa það. Þau segja, að þeir geti ekki eignast nógu margar konur, ef þeir vilji vera kristnir og þar af leið- andi ekki ræktað stóra jörð, ekki framleitt nógan mat til að borða, eða nógu mikið af hnetum til að selja. Við Michael erum þorpsdrengir eins og Seini, Malamini og Kantekassey, en við eigum frænda, sem er kennari við trúboðsskólann og hann hefur lofað að leiðbeina okkur. Þegar við erum orðnir fullorðnir ætlar hann að útvega okkur vinnu, annað hvort við trú- boðsstöðina eða í höfuðborginni, þar sem við getum haft efni á að eiga að- eins eina konu. Skömmu eftir að við komum í skól- ann hófust auka kennslustundir til að kenna okkur kristilegt starf. Skírnar- dagur okkar var mjög áhrifamikill. Múhameðstrúardrengirnir voru hryggir vegna þess að þeir máttu ekki taka kristna trú. Ef Faðir læsi þetta ekki, myndi ég segja ykkur frá skemmtilegu atviki, sem kom fyrir, ég segi það bara: Faðir sagði okkur allt um skírnarathöfnina og talaði auðvit- að á ensku, en svo las hann alveg óvænt á fullahu, sem er tungumál okkar, þessa yndislegu málsgrein, þar sem segir: Við tökum á móti þessu barni inn í söfnuð kirkju Krists og þá las hann skakkt eitt orð, hann sagði ,,buba" í staðinn fyrir ,,nbuba" og gerði okkur þar með að tryggum hús- flugum Guðs í staðinn fyrir að bar- dagamönnum hans. Ég get aldrei gleymt þessu. Lítill drengur var skírð- ur nokkrum vikum á eftir okkur og faðir hans, sem er vökumaður á trú- afrískir skóladrengir segja frá 10
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Æskan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.