Æskan - 01.11.1984, Qupperneq 70

y [Y1 r\f
Ul lýj
sem þorði ekki í skólann
eftir Herdísi Egilsdóttur.
Jói svaraði ekki strax.
Hann tróð sér undir
sængina og koddann
svo mamma hans
ætlaði aldrei að
finna hann aftur.
Láttu ekki svona, Jói!
sagði nú Ragna
og byrsti sig ofurlítið.
Ég veit vel að þú
ert bara að grínast
en við höfum ekki
tímatil að vera
í þessum þykistuleik
núna því að þá verður
þú of seinn í skólann.
Ég ætla ekki að fara
í þennan skóla, æpti Jói,
ertu ekki enn búin
að skilja það manneskja!
Nú brá Rögnu, svona
hafði litli Ijúflingurinn
hann Jói aldrei talað
við mömmu sína.
Hún sá að þetta var
ekkert grín svo að hún
skipti alveg um tón.
Elsku strákurinn minn!
Hvað hefureiginlega
orðið til þess að þú
ert orðinn svona mikið
á móti skólanum?
Jói saug upp í nefið
og fór nú að segja frá.
Stóri bróðir hans Magga
er búinn að vera í skóla
og hann sagði mér
allt um það hvað það
er andstyggilegt að
vera þar.
Ef börnin kunna ekki allt
er potað í þau með
mjóum prikum og þau eru
sett niður í svartan
kassa ef þau tala,
og allt mögulegt fleira,
ég fer ekki fet þangað.
Nú mátti Ragna stilla sig.
Hún var nærri farin
að skellihlæja.
Hvílíkt bull og vitleysa
sem þessi stóri
bróðir hans Magga
hafði komið inn í
höfuðið á Jóa litla.
Elsku Jói minn,
sagði Ragna blíðlega.
Þessi stóri strákur
hefur verið að stríða
ykkur með þessum
sögum, bara til að
sjá hvort þið væruð
þau smá-pelabörn
að trúa honum,
og svo hefur hann skelli-
hlegið að ykkur
á eftir. Er máski
Maggi bróðir hans líka
hættur við að fara
í skólann?
Ne-ei, hann verður
víst píndur til að fara,
sagði Jói aumingjalega.
Svona, sagði mamma
hans. Drífðu þig í fötin, ég er
viss um að Maggi og
Dóra koma við hjá þér
og taka þig með í skólann.
Annars ætla ég sjálf
að fara með þér líka
og leiða þig alla leið
inn í skólastofuna.
Nú hrökk Jói við.
Nei, mamma, þú ferð
nú ekki að leiða
mig í skólann,
það er svo asnalegt.
Maggi og Dóra
fara bara ein,
frekarferég með
70