Valsblaðið - 24.12.1967, Qupperneq 33

VALSBLAÐIÐ
31
Þorsteinn Einarsson þar sem hann nú aðeins fylgist með því, sem
sem gerist á vellinum, þar sem hann er verkstjóri, og fær aðeins
„fiðring" í fæturna.
návígi, auk þess sem hann var
sjálfur þéttbyggður og líkamlega
sterkur. Stundum þótti okkur, sem
hann gerði ekki alveg nægan grein-
armun á knattspyrnu og hand-
knattleik þegar hann tók til að
„lagí'æra“ knöttinn aðeins fyrir
sér svo lítið bar á, og ef upp komst
um kauða, sem okkur fannst ekki
nógu oft, brosti hann kankvíslega
en mótmælti aldrei. „Ég var hálf-
gerður „prakkari“ sagði Steini við
mig, þegar við ræddum saman. Ég
sá eftir þessu eftir á, sérstaklega
þegar ekki komst upp um mig og
við fengum mark fyrir bragðið“!
Hann var miðpunkturinn í hinu
fræga „KR-tríói“, sem hélt saman
í 12 ár, en hinir tveir voru Hans
Krag og Gísli Guðmundsson.
Um og upp úr 1920 taka Vestur-
bæingar að þjappa sér saman, og
sækja í sig veðrið, og taka upp
merki KR, með það fyrst og fremst
fyrir augum að ógna veldi Fram,
sem þá var nær alls ráðandi í knatt-
spyrnunni hér. Einn þessara ungu
manna var Þorsteinn Einarsson,
Þó KR yrði sigurvegari í fyrsta
Islandsmótinu 1912 leið langur
tími þar til KR tókst að endur-
heimta titilinn, eða 7 löng ár, og
enn önnur 7 ár urðu þeir að bíða
eftir næsta sigri í íslandsmóti,
eða loksins 1926. Þar vann Steini
fyrsta Islandsmótssigur sinn, og
á næstu 13 árum eða til 1939 varð
hann 7 sinnum íslandsmeistarí,
og 13 sinnum Reykjavíkurmeist-
ari á 17 árum, þar af 10 sinnum
í röð.
Þorsteinn fylgist stöðugt með
knattspyrnunni og nýtur þess að
sjá góð tilþrif og góða knatt-
spyrnu. Hann er nú verkstjóri við
íþróttavellina í Reykjavík. Þess
má geta, að hann á mjög skemmti-
legt úrklippusafn úr blöðum frá
gömlum tíma, og úrslit úr leikjum
frá gömlum dögum.
Fyrir alllöngu ræddi undirrit-
aður við Þorstein um lífið í Vest-
urbænum á æskudögum hans, svo
og svolítið um knattspyrnuferil
hans, og kom þar ýmislegt
skemmtilegt fram. Nú nýlega hef
ég enn rætt við hann um „gamla
góða daga“ og fer samtal það hér
á eftir.
Þetta byrjaði á Rólutúninu.
Þegar ég var smádrengur var
ég í KFUM, og þá eiginlega í Val
líka, en þegar ég ætlaði að fara á
æfingar í Val, var svo margt þar
fyrir á æfingum að ég komst
ekki að. Voru ekki færri en 50—
60 drengir á æfingum. Það hefur
líka ef til vill ráðið nokkru að það
kostaði ekkert að vera í Val þá,
en þeir sem gengu í KR urðu að
borga 25 aura í árgjald, en það
var nokkur peningur þá. Það varð
þó svo að ég fór fljótlega í KR.
Það má því segja að þátttaka mín
í knattspyrnu byrjaði eiginlega
þegar við strákarnir við Bræðra-
borgarstíginn stofnuðum okkar
eigið félag, sem við kölluðum:
„Knattspyrnufélagið Baldur.“ Æf-
ingasvæði okkar var á svokölluðu
Rólutúni, sem var opið svæði milli
Túngötu og Sólvallagötu. Félag
þetta var auðvitað alveg eins og
alvörufélag, og var gjaldið 25
aurar!
Aðalútgj öldin voru við kaup á
knöttum, sem þá kostuðu um 7
krónur. I félaginu voru oftast um
20 strákar og greiddu þeir ár-
gjöldin með mikilli skilvísi, og man
ég að eitt sumarið greiddu allir,
nema einn sem var í sveit. Annað