Valsblaðið - 24.12.1967, Qupperneq 44

42
VALSBLAÐIÐ
„Hugur minn stefnir nú meir
að unga fólkinu",
áeair f-^órarinn cfujjój
oróáon
skylda innan Vals, að þeir.sem
komast í kapplið í öðrum og fyrsta
aldursflokki, verði að koma og
sinna æfingum hjá yrgri fJokkun-
um, einn til tvo mánuði á sumri
hverju, það þyrfti ekki að vera
lengri tími, en það gæti haft gífur-
lega þýðingu fyrir drengina, sem
komnir eru í Val til þess að fá til-
sögn í leiknum og kennslu. Þá gætu
þeir fyrst vænzt þess að fá þá til-
sögn, sem þeir vafalaust eru að
sækjast eftir. Það er ekki síður
þýðingarmikið fyrir félagið að ein-
mitt í þessum aldursflokki sé hægt
að vekja einlægan áhuga þeirra
með góðri umönnun.
Mér finnst þetta engin frágangs-
sök fyrir leikmennina að taka
þessa þegnskyldu á sig stuttan
tíma á ári.
Ég vil líka benda þeim á að
þetta er skóli, sem allir leikmenn
hefðu gott af að kynnast. Þá fara
menn að hugsa nánar um knatt-
spyrnuna, hvernig þetta á að und-
irbúast og gerast, fyrir utan það
hve gaman er að umgangast þessa
ungu menn, sjá árangur af starfi
sínu, sjá framför einstaklinganna,
sem svo gefur fyrirheit um betri
knattspyrnu í félaginu, knatt-
spyrnulegt öryggi ef mætti orða
það svo.
Ert þú ánægður með aðstöðuna
á Hlíðarenda?
Já, mjög svo í nær öllum atrið-
um, þó vildi ég benda á að æski-
legt væri að til væru ýms smátæki
í sambandi við vellina. Þetta verð-
um við sérstaklega varir við þegar
það þarf að setja nokkra útaf þeg-
ar komið er í fullt lið, og þó það sé
ekki nema stutt stund í einu, vek-
ur það leiða, en smá áhöld gætu ef
til vill bægt leiðanum frá og veitt
aukna skemmtun.
Annars er ég ánægður með þetta
og árangurinn í sumar, og ég vil
undirstrika að ég álít aö það megi
aldrei líta af drengjunum á þessum
aldri, það er félaginu fyrir beztu.
Það þarf að Jeiðbeina þeim, hvetja
þá, láta þá stöðugt finna að það sé
staðið með þeim. Sé það gert þarf
Valur ekki að kvíða með sína góðu
aðstöðu og sinn ágæta efnivið,
sagði okkar ágæti Lárus að lokum.
F.H.
Við áttum stutt rabb við okkar
ágæta Þórarin Eyþórsson, sem
verið hefur meira og minna andi
og sál handknattleiksins í Val und-
anfarið. Á s.l. hausti varð sú
breyting að liann liætti sem for-
maður deildarinnar, og að nokkru
þjálfun á meistaraflokki karla, og
var satt að segja nóg eftir handa
Þórarni í þjálfun annarra flokka
og þá sérstaklega kvennaflokk-
anna, en þeir hafa undir hans
handleiðslu átt lengri sigurferil en
nokkur annar flokkur um áratuga-
bil. Þórarinn er einn þeirra manna
sem tekur starf sitt alvarlega, er
mjög félagslyndur, og því fær það
á hann ef menn gera ekki slíkt liið
sama, á æfingu, í leik eða hvar
annarstaðar sem er, og varðar Val.
Þórarinn kom víða við í þessu
spjalli sínu, og fer hluti af því hér
á eftir.
Yfirleitt hefur starfsemin í
handknattleilmum farið eftir svip-
uðum farvegi og undanfarið. Þó
finnst mér fólkið ekki koma eins
til móts við forráðamenn deildar-
innar og það gerði við mig, því
miður.
Gæti ég trúað að aðalástæðan
fyrir þessu væri sú að þeir menn
sem eru uppistaðan í meistara-
flokki núna hafa ekki tíma til að
sinna sjálfu félagslífinu. Rabb og
skemmtisamkomur eru orðnar fá-
tíðar, það virðist ekki vera tími
til að sinna því. Það virðist sem
fólkið hafi í vaxandi mæli minni
tíma til að sinna þessum atriðum
en áður. Kemur þar ýmislegt til
sjálfsagt, og nefna má að ýmsir
standa í byggingum og fleiru.
Hinsvegar held ég að stjórnin
sé ekki nógu áhugasöm um þennan
þátt starfsins.
Ert þú ánægður með liandknatt-
leikinn í Val núna?
Ég er mjög ánægður með yngra
fólkið, þar lield ég að við séum á
réttri leið, og þar held ég að oldiur
hafi tekizt vel, og verið lieppnir
með það. Sömuleiðis hefur gengið
vel í kvennaflolíkunum, og ltemur
þar til góður, félagslegur þroski og
samlieldni.
Varðandi meistaraflokkinn er
greinilegt að liann liefur fengið
meiri festu þannig að hinir mis-
munandi slæmir og góðu kaflar eru
að kalla Jiorfnir, en ég vil meina
að Jiðið gæti náð langtum lengra,
með einbeittari áhuga á æfingum
og meiri stundvísi þannig að tím-
inn notaðist betur en nú gerist.
Við þetta bætist að ég er ekki
ánægður með Jrversu illa sumir
menn taka á á æfingum. Það virð-
ist svo oft sem þeir gefi eftir í stað
þess að taka á og pína sig áfram,
það gefur árangurinn.
Hvernig fellur þér við Ragnar
Jónsson sem þjálfara?
Mjög vel, og öll samvinna við
hann er með miklum ágætum.
Ragnar Jónsson, baráttumaðurinn, þeg-
ar mikið lá við, listamaðurinn í leikn-
um, sem margir óttuðust.