Valsblaðið - 24.12.1967, Qupperneq 52

50
VALSBLAÐIÐ
HELGI
DAMÍELSSOM: FÆREYJAFERÐ 1952
„Frá mörgu er að segja, en þagnarheitið verður ekki rofið hér“, segir Helgi
Dan, í frásögn af ferð 1. og 2. flokks til Færeyja fyrir 15 árum.
Helgi sendi ritstjóra „Vals“ frásögn þessa, sem hann kvaðst hafa samið og
lesið upp á drengjafundi fyrir löngu, og fundið aftur nú nýlega. Félagslegt
spjall Helga, svo og ferðasagan öll, er hið skemmtilegasta aflestrar, og fer
vel á þvi að þessi skemmtilega ferð geymist hér með orðum Helga, auk þess
sem hún er einn þátturinn í sögu Vals.
Hertur og gamalreyndur í hörðum leiltj-
um félaga og landsliðum.
Eg hugsa að það sé heldur sjald-
gæft, að maður mundi kjósa að lifa
lífinu nákvæmlega eins, ef þess
væri á annað borð nokkur kostur
að lifa því aftur. Ég geri ráð fyrir,
að eitt og annað yrði fellt niður og
öðru bætt í staðinn. Þó er eitt, sem
ég held, að fáir vildu án vera, ef
þeir hefðu reynt það, og á ég þar
við knattspyrnuna. Sá tími, sem
fer til knattspyrnuiðkana, er oft
mikill og er það álit sumra, að
betur væri nú þeim tíma varið til
einhvers annars. Við, sem í hlut
eigum, teljum þessum tíma ekki
á glæ kastað. Við erum að vísu
ungir ennþá, en þó er það svo, að
góðan hluta þroska okkar eigum
við knattspyrnunni að þakka.
Segja má að með Benedikt hafi
komið hingað ferskur blær, sem
víða kom við og víða gaf árangur,
bæði í flokksleikjum, og þó sérstak-
lega í frjálsum íþróttum, fimleik-
um, og víðar.
Það var alltaf eins og Benedikt
hefði alltaf tíma til alls, og vildi
öllum liðsinna, og ekki voru það
hugrenningar um að auðgast á
þeirri vinnu, sem á bak við stóð,
hann kunni ekki að taka fyrir þau
verk sín, þar var það áhuginn, og
velviljinn sem öllu réði.
Benedikt var alltaf að endurnýja
sjálfan sig með námi og aukinni
þekkingu, og árangurinn af starfi
hans var samkvæmt því.
Margar eru þær ánægj ustundir, sem
við höfum átt saman og vonandi
eiga þær eftir að verða fjölmargar.
Það er vissa mín, að sá maður, sem
er þroskaður kappliðsmaður, er
einnig mörgum kostum búinn til
þess að taka þátt í þeim margvís-
legu störfum, sem þjóðfélagið
krefst. Eitt kapplið er eins og lítið
þjóðfélag, þar sem allt byggist á
samheldni. Allt það, sem fellur úr
skorðum og starfar ekki með heild-
inni, bæði á leikvelli og í félagslíf-
inu, verður sem dragbítur, en því
betur sem haldið og starfað er
saman, því betri verður árangur-
inn. Það er því ekki lítil gæfa að
geta þroskað sig andlega og líkam-
lega með tómstundastörfum sínum.
Og trúað gæti ég, að ýmsir and-
stæðingar knattspyrnunnar yrðu
æ vafasamari, ef þeir kryfðu málið
lengra og kæmust nær kjarnanum.
Hann var lengst kennari hjá
Knattspyrnufélagi Reykjavíkur, og
íþróttakennari við Háskóla Islands
í meira en 30 ár.
Benedikt var Þingeyingur að
ætt, fæddur 19. apríl 1905, þar í
sýslu. Hann var glaður í vinahópi,
og hafði traust þeirra, sem hon-
um kynntust.
Við Valsmenn þökkum Benedikt
gömul og góð kynni, og undirritað-
ur alveg sérstaklega mikla vin-
semd og vináttu um langan tíma.
Við færum konu hans, Gyðu Er-
lendsdóttur og börnum dýpstu
samúð, um leið og við óskum þeim
gleðilegra jóla og nýárs.
F.H.
Við Il.-flokks drengir í Val höf-
um orðið mikillar gæfu aðnjótandi.
Áhugi og samstarfsvilji hafa ein-
kennt flokk okkar, svo að til fyrir-
myndar er, enda ber árangurinn
þess glögg vitni. Þó er eitt, sem
mörgum öðrum en okkur er hulið
og á ekki hvað síztan þátt í hinu
velheppnaða starfi. Á ég hér við
hið fórnfúsa starf eldri meðlima
Vals. Það má oft sjá marga eldri
spilara félaganna á íþróttavellin-
um sem áhorfendur. Flestir þeirra
eru hættir og koma hvergi nærri
starfinu lengur. I Val hefur þann-
ig tiltekizt, að fjölmargir af eldri
spilurum hafa haldið áfram að
starfa fyrir félagið af fullum
krafti, þegar ekki var lengur þörf
fyrir þá á leikvellinum. Þessir fé-
lagar hafa fært okkur reynslu sína
og lagt okkur allt það lið, sem þeir
máttu. Það yrði of langt mál að
telja öll störf þeirra upp hér, en
árangur starfs þeirra getur hver
og einn séð, sem fylgzt hefur með
störfum Vals á undanförnum
árum. Við II.- flokks menn þökk-
um þeim sem og aðrir flokkar
Vals gera, og ég veit, að ég má
færa fram þá von fyrir hönd okk-
ar allra, að við mættum í framtíð-
inni verða þess megnugir að láta
félagi okkar í té svipaða aðstoð
öllum komandi leikmönnum til
góðs. Flokkurinn okkar hefur ver-
ið mjög sigursæll í sumar og vona
ég, að það séu einhverjar sárabæt-
ur fyrir allan þann tíma, sem við
höfum annars getað varið í eitt-
hvað annað nytsamara frá sjónar-
miði aðstandenda okkar. Það er
óþarfi að fara frekari orðum um