Ársrit Verkfræðingafjelags Íslands - 01.01.1914, Blaðsíða 9

Ársrit Verkfræðingafjelags Íslands - 01.01.1914, Blaðsíða 9
6 ha. rafmagnsmótor til að knýja þau. Helstu verk- færin eru: 2 borvjelar, báðar vjelknúnar, sög með kringlublaði, skrúfuskurðarvjel og smergelsteinn. Enn- fremur skrúfupressa handknúin, til þess að rjetta í járnin. Verkfæri þessi voru öll keypt fyrir reikning brúarinnar. — Brúargólfið er úr trje. Smíðið og uppsetningin var framkvæmt að öllu leyti af innlendum mönnum, og voru þeir allir óvanir þeim verkum. Vinnan við brúarstæðið byrjaði 16. mai og end- aði 31. ágúst. 4. Kostnaðurinn. Hann varð sem hjer segir: I. Undirbygging.................. 7084.92 II. Yfirbygging.................. 16983.59 Flyt: 24068.51 III. Vegur að og frá ... IV. Verkpallar........ V. Áhöld ......... VI. Verkmannakostnaður VII. Verkstjórn ...... Fluttar: 24068.51 ...... 2021.50 ..... 3738.13 ...... 6593.22 ..... 598.18 ..... 1700.57 Alls 38720.11 Seinni viðbælur, þar með málun vorið ept- ir m. m. ... 738.25 Brúin kostar alls: 39458.36 í V. lið er meðtalinn kostnaðurinn við að kaupa óg koma fyrir áðurnefndum áhöldum, sem notuð voru við smiði yfirbyggingarinnar. 3. Um byggingarsamþykkt Erindi ilutt í Verkfræðingafjelagi íslands 22. nóv. 191 Það eru ekki liðin tíu ár síðan byggingarsam- þykkt Reykjavíkurkaupstaðar gekk í gildi, og þykja nú þegar á henni ýmsir annmarkar. Samþykktin virðist mjer yfirleitt góð sem frumsmíð, og allar frumsmíðar standa til bóta. En einmitt á þessum árum hafa gerzt hjer margar og miklar breytingar í ýmsum efnum, ekki sízt í húsagerð og skoðunum manna á henni. Slíkt verður ekki vel sjeð fyrir áður en skriðurinn er kominn á. Þegar samþykktin var gerð, var nálega eingöngu byggt hjer úr timbri, og lengi vel eptir það. Var því eðlilegt að sam- þykktin væri að mestu miðuð við timburhús. En nú eru timburhúsin að fara »úr móð« og steinöld að renna upp. Því þurfum við að fá í byggingar- samþykktina gleggri ákvæði en nú eru í henni um gerð steinhúsa, einkum steinsteypuhúsa, og um 5rmis- legt annað í sambandi þar við. Mjer þykir ekki ósennilegt, að þeir sem sitja í byggingarnefndinni finni flestum betur hvar skórinn kreppir í þessu efni; jeg hef átt þar sæti nokkur ár, og vildi jeg drepa á ýms atriði, sem jeg hygg að kveða þurfi á um í bsmþ.1) Verkfræðingafjelagið virðist mjer öðrum fremur fært um að styðja þetta mál að gagni og líklegt til að bera betur skyn á flest atriði málsins, og er því vel til fallið að máli þessu sje hreyft hjer og um það rætt. Fyrir nokkrum áruni vakti jeg máls á því við ýmsa menn hjer í bænum — þar á meðal einu sinni á byggingarnefndarfundi — hvort ekki mundi ráð- legt að reyna að takmarka eitthvað timburhúsabygg- inguna hjer, einkum í miðbænum og að einhverju leyti fram með helztu götunum utan miðbæjar. Fæst- um leizt þetta gerlegt, sumum jafnvel fjarstæða, og 1) bsmþ. = byggingarsamþykkt. handa Reykjavíkurkaupstað. 2 af Rögnvaldi Ólafssyni, byggingameistara. varð ekki meira úr því þá. En svo er nú um breytt á örstuttum tíma, eplir því sem mjer skilst, að þessu svipuð takmörkun á bj'gging timburhúsa hjer í bæn- um mundi varla mæta verulegri mótspyrnu nú orðið. Það er varla ofsögum sagt, að menn hafi byggt ytir sig hjer i bænum úr timbri, og nú er mikill fjöldi manna farinn að átta sig á því. Nú er sem sje farin að sýna sig reyndin á endingu húsanna úr því timbri, sem hjer hefir verið til að dreifa á siðari tímum. Viðhald þessara húsa vex mönnum yfir höfuð þegar stundir líða, og hrekkur þó sjaldan til þess að halda húsunum í góðu horíi svo lengi sem vera bæri, til þess að viðunandi sje að leggja í þau fje. Um dýrleika steypuhúsa og timburhúsa hjer í bænum, sem þykja mundu jafn vel fallin til íbúðar, munu vera mikil áhöld nú orðið. En ekki get jeg betur sjeð en að jafnan sje í verði steinsteypuhús- anna fólgið meira af innlendri vinnu en í verði timburhúsa, eða með öðrum orðum að timburhúsin kosti meira fje út úr landinu en steypuhúsin. Af fjárhagslegum ástæðum virðast mjer timbur- húsin því ekki eiga framtíðina fyrir sjer yfirleitt hjer, eins og nú horfir við, því að ending steypuhúsanna hlýtur að öðru jöfnu að verða öll önnur en timbur- húsanna. Það sem helzt getur orðið stein- og sleypuhús- um að aldurtila eru landskjálftar, og vitanlegt er það, að landskjálftahræðsla aftrar ýmsum mönnum frá að byggja úr steini eða steypu. Um svo óútreiknanlega atburði sem landskjálftar eru mundi varlegast að fullyrða sem minnst. En fráleitt er að halda að sjer höndum af eintómum ótta. I þessu sem öðru verður ekki vel á annað litið en reynslu undanfarinna alda. Það menn frekast vita hefir allt írá landnámstíð aldrei hrunið kofi af völdum landskjálfla um þessar slóðir,

x

Ársrit Verkfræðingafjelags Íslands

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ársrit Verkfræðingafjelags Íslands
https://timarit.is/publication/404

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.