Ársrit Verkfræðingafjelags Íslands - 01.01.1914, Blaðsíða 28

Ársrit Verkfræðingafjelags Íslands - 01.01.1914, Blaðsíða 28
28 Á Bjargtanga-, Skagatáar- og FJateyjarvitunum er sólventill, system Dalén. Brimnesvitinn (á Seyðisfirði) er járnsteypt ljós- ker er stendur á bjarginu; Ijóskrónan er 4. fl., ljós- tækið (frá Martin Viig í Kristianiu) er steinolíulampi með olíuforða fyrir viku í senn, og með myrkinga- áhaldi sem snýst vegna lampahitans. í vitanum eru mislit horn (rauð og græn). Ljósmagn hvíta ljóssins er 72 hefnerkerti. Ljóskerin eru öll frá S. H. Lundh & Co. í Kris- tianiu, járngrindurnar frá Erik Ruud s. st. Kostnaðurinn við þessar vitabyggingar hefir verið hjer um bil: kr. kr. Bjargtangavitinn .......•..... 10450 Kálfshamarsvitinn............ 6250 Skagatáarvitinn .............. 13300 Flateyjarvilinn ............... 14450 44450 Brimnesvitinn ........................... ca 1800 Samtals kr. 46250 Ennfremur hefur í Máfabót í Hörgslandsfjöru verið reist 16 m hátt sjómerki og skipbrotsmanna- hæli, ásamt stikum meðfram fjörunni og til byggða. Var þetta framkvæmt á kostnað útlendinga, sjerstak- lega Englendinga í Hull. 4. Hafnarvirki. Samkvæmt samningi milli bæjarstjórnar Reykja- víkur og N. C. Monberg, Kaupmannahöfn, 17. maí 1913 var í aprílmánuði byrjað á Reykjavíkur höfn. Auk ýmislegs undirbúnings (brautarlagning, bygging verkstæðis o. fl.) var unnið (undir stjórn verkfr. N. P. Kirk) að Grandagarðinum og hann um árslok 1913 kominn mesta leið út í Örfirisey. Til verksins var útborgað úr bæjarsjóði 219000 kr. a. Sumarið 1913 var undir umsjón Guðmundar verkfræðings Hlíðdal byggð rafmagnsstöð á Seyðis- firði. Aflvakinn er 75 hesta vatnstúrbína, en auk þess er svo til ætlast og um búið, að önnur hjer um bil 100 hesta túrbina verði síðar sett upp við hliðina á þessari; er bæði húsið, vatnspípur og annar útbún- aður nægur til þess. Kraíturinn er tekinn úr Fjarðará, í dalnum upp af Seyðisfirði, rúma 2 km inn af bænum. Fallhæðin er 50 m og vatnspípulengdin 400 m. Húsið er stein- steypuhús með ibúð fyrir stöðvarstjórann. Snúnings- hraði túrbínunnar er 1000 á mínútu. Við hana er tengd rafmagnsvjelin, sem framleiðir þrihliða breyti- straum, 70 K. V. A. (kílóvoltamper), 3000 volt, og er aflið leitt með þessari háspennu inn að Seyðisfjaið- arkaupstað og spennunni breytt þar á 5 stöðum nið- ur í 120 og 208 volt. Til þess eru notaðir transfor- matórar á járnstaurum. Annars eru allar leiðslur, Rafmagnsstöðvar. b. Árið 1913 var gjörð rafveita á Siglufirði. Aflið er tekið úr Hvanneyrará, vestanverðu fjarðar- ins, hjer um bil 700 m frá aðalkaupstaðnum á »Eyr- inni«. Fallhæðin er 120 m. Pipurnar eru 175 m/m víðar stálpípur, heilvalsaðar, þ. e. samskeytalausar; öll lengd þeirra er hjer um bil 340 metrar og eru þær grafnar i jörðu. Aflvakinn er 40 hesta peltontúrbína, sem þó um stutta stund getur látið í tje 50 hesta afl. Automa- tiskur gangstillir heldur snúningshraðanum jofnum, en hann er 1250 á mínútunni. Auk þess er þrýstings- stillir í pípunum, til þess að koma í veg fyrir að þrýstingurinn geti skyndilega vaxið mjög og valdið skemdum. Ásar túrbínunnar og rafmagnsvjelarinnar eru tengdir saman með leðurbandlengslum. Orka raf- magnsvjelarinnar er 26 kílówatt en spennan 2 X 230 volt. Rafmagnstaugarnar eru lagðar á trjestaurum og bæði háspennta leiðslan og götuleiðslan, festar á trjá- eru allar úr óeinangruðum koparþræði. staurum. Leiðsluefnið er kopar. Kaupstaðurinn Ijet byggja rafveituna á eigin Seyðfirðingar nota rafmagnið aðallega til Ijósa, kostnað og var Jón verkfr. ísleifsson ráðanautur en þó eru þeir einnig lítilsháttar byrjaðir að nota kaupstaðarins, en P. Smith símaverkfræðingur útveg- það til suðu. aði vjelarnar ásamt öllu efni t'.l raftauganna og ann- Kostnaðurinn við stöðina hefir orðið alls hjer aðist uppsetningu á þessu. Guðni Porláksson í um bil 75000 krónur. Reykjavík tók að sjer að gjöra stífluna, stöðvar- Allt efni og vjelar til stöðvarinnar er frá fjelag- húsið og pípulagninguna. inu Siemens Schuckert í Kaupmannahöfn. Rafveitan kostaði hjer um bil 25000 krónur. 6. Mannvirki Reyfejavíknrbæjar 1913. Undir umsjón Benedikts bæjarverkfr. Jónassonar holræsi (cementspípur) og kostuðu þau um 29000 kr.; voru árið 1913 í Reykjavík lagðar samtals um 3175 m götur og gangstjettir voru lagðar fyrir samt. 11000 kr.

x

Ársrit Verkfræðingafjelags Íslands

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ársrit Verkfræðingafjelags Íslands
https://timarit.is/publication/404

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.