Muninn - 29.10.1987, Side 50

Af hverju grænir snúðar?
Höfundur: Sæ.Si.
Eitt sinn bjuggu karl og kerling í koti Sínu. Sína, eigandi
kotsins hét reyndar fullu nafni Hansína Sigurðardóttir en var
oftast kölluð Sína Sig. Hún þjáðist af kvensjúkdómi sem nefnist
legsteinar og þurfti hún því oftað leggjast fyrirvaralaust á
sjúkrahús og slík skyndilega var af þeirri tegund rúmlega sem
henni líkaði verst við. Þetta hafði slæm áhrif á sálarlíf hennar
og af þeim orsökum snerist hún oft á hæli. Sína átti eiginmann,
en hann datt í drullupytt og drukknaði því þetta var engin
smáformaður. Sonur Sínu stundar hins vegar alifuglarækt í
Kolbeinsey og elur hina bústnu fuglategund kepp-endur. Svo
við snúum okkur aftur að karli og kerlingu þá áttu þau einnig
við ýmis líkamleg vandamál að stríða. Karhnn fékk til dæmis
árlega mikið og stórt munnangur, svokallað ár-angur og í slíku
ástandi varð hann oft alveg ár-óður. Eitt sinn í slæmu kasti, tók
hann bílinn og vildi yfir ás-aka en ók á-stand sem stóð upp úr
veginum. Hlaust af því mikið slys á mönnum um heim allan og
víðar. Karlinn þótti of hættulegur umhverfi Sínu og annarra
vandamanna og var því stungið í svartholið. Þar hlaut hann
öðrum föngum fremur mikla ástúð og umhyggju og fékk því
viðumefhið ást-fanginn. Er kerhng frétti þetta settist hún í
eldstóna og varð öskuvond. Því næst hljóp hún tilbygg-Inga,
sem var kornbóndi á næsta bæ, og hrópaði upp yfir sig
“Karlinn varð ær-Ingi, á leið út í búð-Ingi, og nú hefur hann
mannorð sitt svert-Ingi“. Þau ákváðu svo að fara saman á
Dagskrána en það er krá sem Dagur á Akureyri hefur nýlega
opnað skammt norð-austur af Langanesi. Þar drukku þau sig
djö-full og síðan hefur aldrei spurst til þeirra. Karlinn losnaði
fljótlega úr varðhaldinu en fýrir mistök losnaði hann líka úr
nærhaldinu. Það tafði ekki hið minnsta fýrir honum og hann
lagði upp í langferð og samdi af því tilefni ferða-lag við eigin
texta.
Á leið sinni hitti hann undarlega veru sem kvaðst vera fjarvera
og hún dró hann niður í heimkynni sín í þörunni og tók þegar
til við að sauma nýtt nærhald handa karli, en vegna skorts á
efnisvöntunarleysi nægði það ekki nema í framhald, svona rétt
til að hylja fram-leiðsluna. Þeim varð vel til vina og hófu saman
álarækt í formum og eru þaðan komnir hinir víðfrægu formálar.
Búskapurinn blómstraði og þau seldu ála í sumar-búðir en ekki
þó allar.
Þau urðu rík og settu or-gel í hárið og þó fjarveran hefði aldrei
bragðað vín og karlinn ekki drukkið lengi þá duttu þau samtíða
án teljandi meiðsla. Karlinn sleit að vísu nauð-syn í hægri fæti
en þau tókusamt til við að klára-vín allt er karlinn hafði átt en
hann var blautur mjög í sínum yngri árum og var til dæmis
drykk-felldur á barnaskólaprófi. Karlinn tók nú að horast
niður og varð ó-gildur mjög.Hann lést skömmu síðar og var
settur á líkhúsið þar sem búa ná-búar eins og að líkum lætur.
Þar var hann færður úr öllum fötunum jafntyfirhöfnum sem
undirbúningi. Honum var loks í mold-varpað og síðan ekki
söguna meir.
50 -