Iðunn - 01.07.1885, Blaðsíða 9

3
Brot úr ævisögu.
»|>að held eg« svaraði prestr. »Eg verð að biðja
þig, Jón, að binda, enn þú getr farið með Siggi; eg
ætla að hlaða úr; enn ef eg fer ekki á fætr á morgun,
þá verðið þið að lijálpast einhvernveginn af með
það«.
»Eruð þér veikr?« spurði Jóu.
»Ekki mikiðu svaraði prestr þyngslalega, og strauk
yfir enni sér, eius og hann vildi dreifa frá augum sér
einhverri óþægilegri sjón. »Yerið þið sælir, piltar
mínir, það er ekkert víst eg geti hjálpað ykkr til á
morgun«.
Hann tók í hönd þeim báðum og gekk svo inn.
Piltarnir stóðu eftir úti agndofa. þeir skildu sízt
í þessu atferli prests. Síðan fóru þeir að gegna því
sem þeim var sagt.
|>egar prestr kom inn, var lcona hans búiu að af-
klæða eldra barnið, og leggja það upp 1 rúmshornið
þeirra. Hún sat framan á rúminu, og vaggaði yngra
barninu í vöggu fyrir framan rúmið. Inst í baðstof-
unni var hús, hér um bil hálft annað stafgólf á lengd;
var sitt rúm undir hverri hlið, inn við stafninn ; 6
rúðna gluggi var á stafninum, og borð undir glugg-
anum. Hurð var fyrir húsinu; innanvið skilrúmið
var gluggi á hliðinni, þar undir var borð með kaffi-
færum við rúmgafiinn. I skotinu á móti var ofrlítill
ofn, enn fyrir ofan hurðina var hylla þvers yfir, og
var á henni nokkuð af bókum.
Síra jpórðr lieilsaði konu sinni og settist á rúmið
á móti henni, blés þungann og sagði:
»Hefirðu nokkuð til að drekka'?«
1*