Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 35

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 35
. STAKSTEINAR 127 sverðsins. Hertoginn starði forviða á okk- ur. »Hvað er á seyði? Hvaða herramaður •er þetta?« spurði hann. »Mr. Dal, eruð .þér kominn í deilu við þennan mann?« Áður en eg gæti fengið ráðrúm til að svara, var hann kominn fast að okkur og sá nú andlit Frakkans. — »Hvað? Þetta •er M. de Fontelles!« hrópaði hann undr- andi. »Mér er sönn ánægja að sjá yður aftur hér í Englandi! Carford, hér er M. •de Fontelles kominn — þið voruð víst kunnugir, þegar hann var hér áður í sveit franska sendiherrans.... Þér komið með einhver boð?« Eg hlustaði vandlega eftir _því, sem orð hertogans fræddu mig um. De Fontelles hneigði sig djúpt, en ofsi :hans var enganveginn í rénun, og hann svaraði spurningum hertogans engu. Her- 'toginn sneri sér að mér og mælti fremur stygglega: »Þessi maður er vinur minn, mr. Dal; viljið þér gjöra svo vel að segja xnér hversvegna hönd yðar var á sverð- inu?« »Vegna þess að skammbyssan var í liönd hans, yðar hágöfgi«, svaraði eg. »Yður virðist vera nokkuð hætt við að lenda í illdeilum við menn, mr. Dal«, mælti hann og skotraði augunum til Car- fords. — »Hvað var ágreiningsefnið ?« »Eg skal segja yðar hágöfgi frá öllu sam- -an eins og það bar tik, svaraði eg undir ¦ eins, því eg vissi að ekkert var, sem hægt væri að gefa mér að sök. »Nei, nei, eg vil ekki hafa, að neitt sé á það minst!« hróp- aði M. de Fontelles. »Mig langar nú samt til að heyra það«, sagði hertoginn þur- lega. »Það byrjaði nú þannig«, mælti eg und- irgefnislega, »að eg sagði við herramann- inn þarna að eg kynni fjarska lítið í frönsku, en af kurteisi sinni hélt hann því fram, að eg mundi kunna hana vel, það varð til þess, að eg fór að sýna hon- uni það lítið sem eg kann, og sem dæmi oeygði eg fyrir hann sögnina J'aime, tu ¦'dimes, il aime. Hann hrósaði þessu mjög elskulega...«. »Hann gat nú naumast gert minna«, skaut hertoginn inn í. »Hvern- ig fór svo ?« »Hann vildi ekki láta þar við sitja, en vildi láta mig halda áfram með að sýna lærdominn. En í sömu andránni varð hann að hlaupa út til þess að jafna einhvern ágreining, sem orðinn var milli þjóna hans og gestgjafans; þegar hann kom inn aftur, stakk hann á sig leður- veski, sem hafði legið hérna á borðinu, en fyrst athugaði hann það á þann hátt, sem ekki hefði þótt kurteislegt hér í Englandi, þegar þess er gætt, að eg hafði setið einn hér inni á meðan hann var úti. — Eg hélt nú áfram með frönskuna, því eg hugsaði að það gæti skemt honum og stytt mér stundir á meðan eg með ó- þreyju beið eftir að fá að þjóna yðar há- göfgi...«. »Já, já, það er gott, Símon«, mælti hertoginn brosandi, »en þér skuluð ekki lengja söguna, til þess að sýna mér kurteisk. Eg hél-t áfram: »Þá sagði eg nokkur alveg meinlaus orð á frönsku, en þau gerðu hann fullkomlega sturlaðan að því er virtist, því hann stökk upp, skoð- aði lásana fyrir veskinu og athugaði að skammbyssan væri í lagi; og að lokum ætlaði hann með skammbyssu í hönd að ógna mér til þess að lofa að segja engum manni frá þessu kynlega framferði sínu gagnvart mér — því neitaði eg, og'um það stóð deilan... og eg bið auðmjúklega fyrirgefningar á, að hún skyldi trufla yðar hágöfgi«. »Eg er yður þakklátur fyrir þessa skýringu, mr. Dal«, sagði her- toginn — »en hvað var það þá, sem þér sögðuð?« »Aðeins það fyrsta, sem mér datt í hug. Eg sagði við M. de Fontelles — eins og eg nú veit að maðurinn heitir — eg sagði við hann — mjúklega og vin^ gjarnlega: Je viens, tu viens....« Hertog- inn tók snögt viðbragð og greip í öxlina á mér. Carford brá einnig. Hann tróð sér fram við hlið hertogans. — -»Je viens, tu viens..... Já og nokkuð meira?« hrópaði
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.