Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 42

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 42
134 NÝJAR KVÖLDVÖKUR og benti mér að koma. — Eg vildi ekki láta á því bera, að eg hefði verið að horfa á þau, svo að hann varð að bendá mér aftur og aftur, áður en eg lézt taka eftir því, og þegar eg loksins kom, fór eg mér ofboð hægt, eins og eg væri í vafa, en nálgaðist þau þó með hattinn í hendinni. Hertogaynjan var hlægjandi og þegar eg kom heyrði eg hana segja: »Jú, eg vil tala við hann!« Hertoginn ypti aftur öxlum, en bauð mér að koma nær og kynti mig fyrir henni. Hún rétti mér hendina til að kyssa og sagði um leið með brosi, sem sýndu hinar hvítu tennur hennar: »Sir, mig langaði til að kynnast heiðarlegasta manninum í Dover, og Monmouth frændi minn hefir farið með mig til yðar«. — Eg sá strax að mér væri óhætt að svara henni í sama tón og hún talaði og sagði því: »Hans tign hefir sjálfsagt haldið að þér ættuð við á meðal þeirra sem dvelja í Dover-kastala. — Eg held mér sé óhætt að segja að borgarar bæjarins séu mjög heiðarlegir menn«. — »Og þér eruð —- þótt þér séuð sá heiðarlegasti í kastalan- um — kannske ekki um of heiðarlegur?« »Eg tek það sem eg finn, niadume , svar- aði eg. »Það hefir M. Colbert sagt mér«, mælti hún og leit einkennilega til mín —, »en það er stundum ekki þess vert, að það sé tekið«. »Eg geymi það til vonar og vara«, svaraði eg, því eg gat mér til að Colbert mundi þegar vera búinn að segja henni af viðskiftum okkar de Fontelles — og ef svo var, þá gat hún haft aðra á- stæðu til að vilja sjá mig, en sögur þær, er Monmouth óefað hafði sagt henni um mig. »Ekki ef það er Ieyndarmál?« mælti hún. Enginn maður getur geymt leyndar- mál!« »Jú, ef hann er ekki ástfanginn«. »En eruð þér þá sá durtur að geta ekki orðið það, mr. Dal?« sagði hún. »Stúlk- urnar hér í föðurlandi mínu ættu að skammast sín! En mér þykir annars vænt um að heyra, að þér eruð ekki ástfanginn;. því þá getur verið að þér verðið viljugri,. ef eg þarf á þjónustu yðar að halda«. »Mr. Dal er enganveginn ómóttækilegur fyrir ástum«, mælti Monmouth og hneigðí sig, »þér skuluð ekki stofna honum í neitt, sem er ofraun, frænka mín«. »Hann verð- ur auðvitað ástfanginn í Lovísuk hróp- aði hún. Monmouth gretti sig, og hertoga- ynjan fór að skellihlægja um leið og hún leit um öxl til konungsins, sem altaf tal- aði við mlle. de Quérouaille, eins og eng- inn annar en hún væri á skipinu. »Neir, sannarlega ekki«, sagði eg með alveg ó- viljandi sannfæringu í rómnum. Mig langaði ekkert til að fá meira af þeim; hluta spádómsins hennar Betty Nasroth, sem f jallaði um ástamál, þar vildi eg helzt láta konunginn eiga sitt. »En ef eg get þjónað yðar konunglegu náð með ein- hverju, þá vil eg það með lífi og sál«.. »Lífi og sál, segið þér?« mælti hún, »þér - eigið við — undantekið ? Þér hafið yðar; fyrirvara, er ekki svo ?« »Eg heyri, að ¦ hans hágöfgi hefir ekki sparað mig í' neinu«, mælti eg og leit gremjulega til* hertogans. »Því meira, sem um yður er¦¦ sagt, Símon, því betur líkar manni við yð- ur«, mælti hún vingjarnlega. Hún veifaði til mín hendinni um leið og hún gekk í" land með Monmouth. Um kveldið hélt konungur mikla veizlu til að fagna systur sinni. Þar voru mörg full drukkin og mikið talað um hversu mikið Frakkakonungur elskaði konung vorn og konungur vor Frakkakonung, og" að vér elskuðum Frakka (þó sannleikur- inn væri sá, að vér hötuðum þá) og þeir elskuðu oss (þótt engin sæust þess merki). — Hver maður fékk að drekka eins og honum þóknaðist og ekki ófáir talsvert meira en þeir gátu borið, meðal þeirra verður að telja Monmouth hertoga. — Eftir að aðrir voru staðnir upp frá borðum, sat hann sem fastast og kallaði
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.