Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 36

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 36
128 NÝJAR KVÖLDVÖKUR hertoginn. »Já, yðar hágófgk, svaraði eg og varð nú meira forviða en nokkru sinni fyr, þó eg léti ekki á neinu bera — »eg lauk við að beygja sögnina í öllum per- sónum eintölu og bætti við: il vient — og þá var það... en því er eg búinn að segja frá«. »11 vienth hrópuðu þeir báðir, her- toginn og Carford einum munni. »11 vient« endurtók eg með áherzlu og hélt nú, að þeir væru allir orðnir brjálaðir. Carford hvíslaði einhverju að hertogan- um, sem hristi höfuðið og hvíslaði aftur. Báðir voru augsýnilega mjög órolegir. M. de Fontelles hafði þagað og verið ólund- arlegur á svip, á meðan eg sagði hertog- anum upp alla sögu. Nú starði hann afar gaumgæfilega á andlit hertogans. Eg mælti ofur sakleysislega: »Eg skil nú ekkert í hvernig þessi einföldu og mein- lausu orð gátu gert manninn svona alveg viti sínu fjær; en kannske að yðar há- göfgi gæti komist að sannleikanum í því efni.« Carford hvíslaði enn einu sinni, og hertoginn sneri sér að okkur og mælti: »Herrar mínir, gerið þið svo vel að sætt- ast aftur. — Þetta er ekkert nema heimska og smámunir, sem þið deilið um.« M. de Fontelles rétti úr sér og mælti hátíðlega: »Eg bað þennan herra um að gefa mér vist loforð, og hann neitaði mér um það.« Eg rétti þá einnig úr mér og sagði engu síður hátíðlega: »Og eg bað þennan herra um að gefa mér vissa skýr- ingu, en honum þóknaðist að neita því!« »Jæja, þá gefur mr. Dal mér heit sitt,« sagði hertoginn — »eruð þér ánægðari með það mr. Dal?« »Eg hlýði yðar há- göfgi í því sem öðru,« svaraði eg og hneigði mig. »Og þér lofiðþáað nefna við engan mann neitt um það, sem ykkur M. de Fontelles hefir farið á milli!« Eins og yður þóknast,« svaraði eg, »því satt að segja er mér alveg sama um reiði hans.. En það var útskýring sú, er mér finst hann skulda mér...« »Við skulum reyna að jafna það líka,« mælti hertoginn bros- andi. — »M. de Fontelles skýrir málifr fyrir mér.« »Eg er ánægður með það, yð- ar hágöfgi. En látið þér hann þá koma- með skýringuna!« »Hann skýrir það fyr- ir mér, Símon — ekki fyrir yður.« Her— toginn hló, og eg sá að eg hafði gengið í gildruna, en var samt nógu skynsamur til þess að láta ekki á neinni óánægju bera,. þrátt fyrir, að eg skal játa, að eg var ákaflega forvitinn. Hertoginn lét mig nú skilja, að eg mætti fara, svo eg hneigði mig og yfirgaf þá. En satt að segja var eg alt annað en vel ánægður með úrslitin, þar sem eg varð að fara, án þess að verða nokkru nær um leyndarmál það, er eg svo óvænt hafði hreyft við. — Eg lagði leið mína fram í eldhúsið og á leiðinni hugsaði eg með- mér: »Mér skjátlast mikið, ef það liggur ekki í þriðju persónu, því þegar eg sagði: je viens, tu viens, þá greip hertoginn í öxlina á mér og hrópaði: »nokkuð meira?<c Eg hafði lagt leið mína í eldhúsið ein— ungis þess vegna að aðrar dyr stóðu mér ekki opnar. En þar sátu þá hinir frönsku fylgdarmenn M. de Fontelles með tóma flösku á milli sín. Þeir voru talsvert ölv- aðir. Eg ávarpaði þá á frönsku og bauð þeim meira vín. Þeir spruttu upp og hneigðu sig, en eg benti þeim að setjast aftur og settist sjálfur á milli þeirra, kall- aði svo á gestgjafann og bað um þrjár vínflöskur. »Það er eins og menn séu frekar heima hjá sér, þegar hver hefir sína flösku«, mælti eg. Og er flöskurnar komu á borðið urðu þeir bráðlega kátir og samræðurnar urðu fjörugar. Það mundi hafa glatt M. de Fontelles, ef hann hefði heyrt frönsku-kunnáttu mína, þeg- ar eg nú átti tal við þjóna hans. — Eg Iýsti með mörgum átakanlegum orðum fyrir þeim öllum þeim hættum, sem altaf stöðugt umkringdu f riðsamlega ferða- menn á enskum þjóðvegum. »Það er al--
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.