Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 30

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 30
122 NÝJAR KVÖLDVÖKUR svip allt líf mitt afhjúpað þeim hulum, sem misskilningur og gleymska hefur breitt yfir það. Hugsunarlaust og and- varalaust hef eg öslað gegnum það og þess vegna sé eg nú ekkert eftir mig liggja«. Jón þagnaði snöggvast. Guðmundur horfði á hann; hann vissi varla, hvað Jón var að fara. »Þó var mér ekki svo lítið veganesti gefið til lífsleiðarinnar«, hélt Jón áfram, »en eg hef farið illa að ráði mínu og látið vaða á súðum. — Það er eitthvað annað, þegar litið er á þinn feril, þín verk sjást og þitt heimili ber þess vottinn, að þú hefur kunnað að velja og hafna. Þú ert öfundsverður maður«. »Hvaða vitleysa«, greip Guðmundur fram í, »eg hef aldrei þurft um neitt að hugsa, — þetta hefur allt komið af sjálfu sér«. »Þér finnst það, en þú hefur ekki hras- að í hverju spori eins og eg«. »Ja, — um hvað var að hrasa? Það hafa allir reynzt mér svo vel, allir, sem eg hef kynnst«. . »Ekki get eg tekið undir það með þér, en sjálfsagt er það sjálfum mér að kenna«. Þá brá glettni fyrir í augum Jóns. »En Lína frá Lambhaga reyndist þér þó ekki vel«, bætti hann við. »Ja — ójú, það gerði hún reyndar. Eg væri ekki maðurinn hennar Unu minnar, ef Lína hefði verið fastari í rásinni, — og það veit hamingjan, að eg ann nóta- bassanum þess nú að sitja með hana«. Jón saup drjúgum á glasinu. Hann varð aftur alvarlegur. »Eg get ekki að því gert, að eg verð klökkur, þegar eg fer að hugsa um líf okkar mannanna, hvað örlög okkar eru misjöfn og hvað við sjálfir erum van- máttugir og hrösulir«. »Já, en þú ert nú líka skáld, Jón«. »Skáld! Það þarf ekki skáld til, vinur. — Nú erum við báðir komnir á þann ald- ur, að við höfum þekkingu og vit til þess að dæma um lífið. — Þegar eg lét klár- inn lötra hérna utan hálsinn í dag, þá datt mér margt í hug. Eg var að hugsa um það, þegar eg var strákur í Voginum og var að reyna að komast þurt yfir Búð- arlækinn. Þá var engin brú og engar still- ur til að hlaupa á, heldur aðeins stakir steinar, sem eg varð að stikla á. Sumir þeirra voru stöðugir og gáfu góða fót- festu, sumir lausir og létu undan fætin- um, en sunúr svo hálir, að fóturinn skriplaði út af þeim. — Svo fór eg að hugsa um fleira og fleira út af þessu og loksins fannst mér líf okkar mannanna vera eins og breið móða, víðast grunn, en á stöku stað djúp. Á þeirri móðu er eng- in brú eða bátur; við verðum að stikla yfir hana á staksteinum, sem standa rétt upp í yfirborðið, og steinarnir eru ýmist stöðugir, óstöðugir eða hálir. Þarna stikl- um við yfir, hver með sínu lagi, sumir gætnir, aðrir ógætnir, sumir prúttnir, aðrir óprúttnir, og allir skriplum við meira og minna á steinunum og margir hrasa og detta; afleiðingarnar fara eftir því, hvað djúpt er á þeim stað......« Jón þagnaði með hálfopinn munn og starði votum augum á eitthvað langt út í fjarska. Guðmundur hafði hlustað á hvert orð með eftirtekt. Ekki gat hann í skjótri svipan fylgst með hverri hugsun, sem við orðin var tengd, en hann kinkaði kolli hvað eftir annað til samþykkis. Alla tíð, frá því hann var bam, vissi hann að Jón Daðason var svo miklu —¦ miklu gá'faðri en hann sjálfur.------------ Ewíir. n/u '29.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.