Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 46

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 46
138 NÝJAR KVÖLDVÖKUR court«. »Nú, já, auðvitað!« sagði eg og brosti framan í hann. — »En hvenær hef- ir M. Colbert fengið stjörnuna?« — i tunglsskininu hafði eg greinilega séð orð- una blika á brjósti mannsins. Það varð dálítil þögn áður en Darrell sagði: »Kon- ungurinn gaf honum sína eigin stjörnu í kveld — til þess að heiðra systur sína«. Og sannarlega — næsta morgun birtist Colbert með stjörnuna á brjóstinu, og lét þakklæti sitt óspart í ljósi við konunginn. Mér datt í hug, að hann hefði átt að þakka hana öðrum — ótignari manní. Eg efast um, að eg nokkurntíma hefði séð stjörnuna á brjósti Colberts, ef eg hefði ekki séð hana áður á brjósti þess manns, sem faðmaði M. de Perrencourt að sér. — -*3§£®^fc-,c~- Friðrik J. Rafnar. hins heilaga Frans frá Assisi. (Sniðin eftir bók Jóhannesar Jörgensens o. fl. ritumj. Á æskuárum sínum hafði hann lært ýmsar loddaralistir, og einn góðan yeður- dag sást Frans á götum Assisiborgar í einbúabúningi sínum, syngjandi og lát- andi ýmsum skrípalátum eins og um- ferðaloddari. Þegar söngnum var lokið gekk hann milli manna og betlaði. »Sá sem gefur mér einn stein, fær ein laun á himni,« sagði hann. »Sá sem gefur mér tvo steina, fær tvenn laun, og sá sem gef- ur mér þrjá steina, fær þrenn laun á himni.« Margir hlóu, og þá hló Frans líka, en aðrir voru hrærðir, segir helgi- sögnin, »er þeir sáu svo miklar breyting- ar á manni, sem áður var veraldarbarn en nú fórnaði öllu fyrir kærleikann til Guðs.« Frans fékk talsvert af múrsteini, tók hann á bakið og bar til kirkjunnar. Að múrverkinu vann hann sjálfur. Smámsaman batnaði svo samkomulagið við prestinn og til þess að sýna Frans ein- hverja viðurkenningu fyrir fórnfýsina fór nú presturinn að koma til hans á — (Framh.). kvöldin með einhvern matarbita, sem hann hélt að Frans þætti góður. í nokkra daga gekk það vel og Frans þáði matinn með þökkum. En svo fór hann að hugsa um að svo mætti ekki lengur ganga. Ef hann ætti að lifa eins og öreigi, þá ætti hann að ganga með skál sína fyrir hvers manns dyr og betla. Svo var það einn dag um miðdagsmat- arleitið, að Frans fór inn í Assisi með skál sína og gekk þar fyrir hvers manns dyr betlandi. Margir gáfu honum eitt- hvað, ketbita, brauðskorpur, súpuslatta eða kálblöð, og loks var skálin full. En ekki var lystugt að líta í hana. Honum lá við að kasta upp þegar hann tók fyrsta bitann. En hann yfirvann viðbjóðinn og borðaði loks með góðri lyst. Svo fór hann til prestsins og sagði honum, að f rá þeim degi fæddi hann sig sjálfur. Ættingjarnir, að minsta kosti faðir Frans og bræður, höfðu nú algerlega snú- ið við honum baki. Faðir hans mátti ekki
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.