Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 45

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 45
SÍMON DAL 137 ast — hrópi hans var svarað frá bátnum. Hver gat það verið, sem nú kom til kast- alans? Bæði Barbara og eg störðum út eftir skipinu, og vorum bæði jafn forvit- in. Darrell kom hlaupandi fram hjá okk- ur með heilan hóp af þjónum og hirð- mönnum. Á svip hans var auðséð, að hon- um var mikið niðri fyrir. Barbara gleymdi reiði sinni og stolti af eðlilegri kvenlegri forvitni. »Hver getur þetta ver- ið?« hrópaði hún og kom svo nálægt mér, að ermin á yfirhöfn hennar straukst við hönd mína. »Það er vafalaust herramað- ur sá, sem hertogaynajn átti von á frá Calais«, svaraði eg. Það liðu margar mínútur. Að lokum kom allur hópurinn til baka; þjónarnir gengu á undan og báru farangur; síðast kom Darrell og við hlið hans gekk lág- vaxinn maður, tígulegur, frjálsmannleg- ur og djarflegur í öllum hreyfingum. Þegar þeir komu á móts við okkur, tók Darrell ofan fyrir Barböru. ókunni mað- urinn stóð kyr og virti hana vandlega fyrir sér — og skotraði augunum um leið forvitnislega til mín. Eg hneigði mig, en hún stóð grafkyr þangað til hinn ókunni sagði við Darrell: »Viljið þér gera svo vel að kynna mig!« »Þetta er«, mælti Darrell og rödd hans titraði lítið eitt eins og taugaóstyrkur væri í honum — »þetta er M. de Perrencourt, sem hefir þann heiður -sð þjóna hennar konunglegu náð, her- togaynjunni af Orléans — og þessi kona, sir, er mistress Barbara Quinton, hirð- mey hjá hertogaynjunni af York«. Bar- bara hneigði sig og M. de Perrencourt beygði sig næstum til jarðar. Það var eins og hann gæti ekki slitið augun frá andliti hennar. Hann virti hana fyrir sér án þess að reyna til að dylja það, alveg eins og hann teldi sig eiga fullan rétt til þess. Eg var stórreiður, en mér var ómögulegt að skifta mér neitt af neinu. »Eg treysti því, madame, að við eigum eftir að kynnast betur«, sagði hann að síðustu og horfði fast í augu hennar um leið og hann hneigði sig aftur og fór. Eg sneri mér að henni, en hún horfði ákaf- lega forvitnislega á eftir honum. — Hún virtist hafa gleymt návist minni, og eg kærði mig þá ekkert um að minna á hana, heldur flýtti mér á eftir Darrell og þeim félögum. Þeir voru horfnir fyrir bugðu á veggnum. Eg hljóp eins og eg gat, því eg brann af forvitni eftir að vita eitthvað meira um þennan mann, sem leyfði sér að koma fram eins og hann væri einhver stórhöfðingi, þrátt fyrir, að hann einung- is var aðalsmaður í hirðinni — alveg eins og eg sjálfur. Eg hljóp fyrir næsta horn og þóttist viss um að ná honum þar. En þar hljóp eg í fangið á Darrell, sem stóð og varði vegmn. »Hvert eruð þér að fara, Símon?« spurði hann kuldalega. Eg stóð kyr og horfði á hann. Hann mætti augnaráði mínu með rólegu, köldu brosi. »Hvað er þetta?« sagði eg — »eg er auðvitað á leið heim í rúmið, Darrell, lofið þér mér að komast framhjá«. »Æ, þér getið beðið svolítið«, svaraði hann. »Nei, eg þarf að flýta mér«, mælti eg óþolinmóðlega og tók í handlegg- inn á honum. Hann stóð eins og jarðfast bjarg. Eg tók þá á kröftunum og ætlaði að hrinda honum til hliðar. En hann hrópaði hátt og reiðulega: »Eftir skipan konungsins, má enginn fara hér um!« Eg hætti og varð steinhissa. En yfir höfuð hans sá eg, svo sem tíu faðma á bak við hann, tvo menn, sem föðmuðu hvor ann- an mjög ástúðlega. — Enginn annar var nálægur. Eftir augnablik sneru þeir baki að okkur og leiddust burtu. Darrell tók eftir hvert eg horfði og sneri sér við. Andlit hans var fölt eins og honum yrði mikið um. En hann sagði með rólegri og fastri rödd: »Það var aðeins M. Colbert að heilsa landa sínum, M. de Perren- 18
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.