Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 14

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 14
106 NÝJAR KVÖLDVÖKUR — eg þvæ æfinlega Jóhannesi bróður mínum, þegar hann kemur votur af hús- unum«. Og svo varð að vera sem Una vildi. Svo breiddi hún dúk á borðið og bar inn diskana. Hún lét Guðmund borða með hnífapörum og bar þetta svo snyrtilega fram, að honum þótti nóg um. Einu sinni sagði hann við hana: »Þú þarft ekki að hafa svona mikið við mig; þetta er allt of mikil fyrirhöfn fyrir þig«. »Heldurðu að mér detti í hug að láta þig borða öðruvísi?« svaraði 'hún, »—þig, kaupstaðarmanninn!« Og því varð ekki heldur þokað. Það var ekkert rusl, sem hann fékk að borða í Dældum; það var nú öðru nær: ket, nóg ket upp á hvenn dag, uppáhalds- réttur Guðmundar, — reykt, saltað, jafn- vel súrsað. Slíkt atlæti hafði honum aldrei hlotnast á sinni æfi! Aldrei hafði hann kynst neinni stúlku, sem var neitt lík Unu. Hún bætti úr öll- um þörfum hans óbeðið og aldrei heyrð- ist hún segja ljótt orð, hvorki viljandi né óviljandi. Ef eitthvað kom mjög flatt upp á hana, þá sagði hún: »Ja — eg er hissa,« en ef það gekk alveg fram af henni, skelti hún á lærið og sagði: »Ja — eg er nú svo sem aldeilis hissa«, eða öllu heldur: »Ja — ég er nú sossum aldeili — sissa!« Una hafði laglega söngrödd og þegar hún sat við rokkinn eða var að bæta plögg, var hún oft að syngja. Uppáhalds- lög hennar voru tvö: »Þú sæla heimsins svalalind«, og »Svíf þú nú sæta. —« Það leið ekki á löngu þar til er Guð- mundur var orðinn svo heimavanur í Dældum, að það var eins og hann hefði átt þar heima í mörg ár. Jafnvel gamli Strútur, roskinn og feitur heimahundur, fór að sitja um að sleikja hendur hans og trítlaði með honum á beitarhúsin á hverj- um morgni. — Aðfangadagurinn var kominn. Guð- mundur hafði byrgt féð í beitarhúsunum í fyrra lagi til þess að eiga sem lengsta jólahelgi og klæddi sig í beztu föt sín. Það var borðað vel um kvöldið og kveikt á kertum í hverju horni. Allt fólkið safn- aðist sáman í litla húsinu hjá Jóhannesi, til þess að hann færi einskis á mis, er gert var til hátíðabrigða. Randver gamli las lesturinn og allir sungu sálma, hver eftir sinni getu. Hver bauð öðrum góða nótt litlu síðar en vant var og svo var farið að hátta. Þegar Guðmundur var að hneppa frá sér vestinu, kom Una fram fyrir til hans, tók ofUrlítinn böggul undan svuntu sinni og rétti honum hann. »Viltu þiggja svona lítið af mér?« sagði hún lágt; »eg kunni ekki við að þú klædd- ir jólaköttinn«. Hann leit framan í hana og sá að hún var rjóð og feimnisleg á svipinn, aldrei þessu vant. Hann tók við bögglinum þegjandi og rakti hann sundur. Það voru svartir sokkar, þykkir og mjúkir, með hvítum bekkjum efst á bolnum og stöfun- um hans í, og svo voru eins litir vetlingar með. Guðmundur gat ekkert sagt, heldur stóð með sokkana og vetlingana og velti þeim á milli handa sér. Loksins leit hann aftur framan í Unu. Þá var hún enn þá rjóðari en áður og honum sýndust tár glitra í augum hennar. Heit þakklætis- tilfinning braust fram í brjósti hans. »Því ertu svona góð við mig, Una?« sagði hann. Hún svaraði engu, en gat ekki varist því að kippir komu í munnvikin. »Þakka þér fyrir«, sagði hann þá og var búinn að kyssa hana tvo langa kossa, áður en hann gáði að því. Hún skauzt eins og örskot aftur inn í húsið, en hann stóð eftir með vestið flakandi frá sér. Guðmundur var æfinlega fremur seinn
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.