Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 25

Nýjar kvöldvökur - 01.07.1930, Blaðsíða 25
STAKSTEINAR 117 istaldraði við á stéttinni og leit til veðurs; ]?að var að byrja að skyggja og élin voru -að byrgja norðurfjöllin; veðurhljóðið færðist óðum nær. Hundur Guðmundar, sem flatmagað hafði við húsvegginn, stökk allt í einu upp og spángólaði hvað <-eftir annað. »Þegiðu seppik Hundurinn þagnaði snöggvast, en svo 'teygði hann trýnið upp aftur og spángól- -aði lengi. Guðmundur skimaði í somu átt ¦og hundurinn sneri sér; honum datt í :hug, að einhver væri ef til vildi á ferð norður heiðina gagnvart beitarhúsunum. Heiðin var ekki fjölfarin orðin, síðan sýsluvegurinn var Iagður utan heiðar, en þó var það nokkuð algengt, að þeir, sem leið áttu úr Austurdölum á vetrum, færu íhana. Heiðin var talin fjögra stunda :gangur, en sex stunda gangur milli bæja. •Guðmundur horfði lengi yfir í heiðina og kom loks auga á lítinn, svartan díl, sem hreyfðist hægt niður stóran fannfláka uppi undir brún. Þar hlaut að vera mað- Rur á ferð. — Guðmundur ákvað þegar að íbíða mannsins, bæði vegna þess að farið -var að skyggja og útlit var fyrir stórhríð, •og svo þurfti þessi aðkomumaður að fara ;yfir Dalsá skammt fyrir neðan beitarhús- in. Áin var auð eftir hlákuna, en góð ís- spöng yfir hana aðeins á einum stað. Það rökkvaði óðum á meðan Guðmund- ur gekk ofan að ánni; þar settist hann við stóran stein og beið. Honum taldist svo til, að ferðamaðurinn mundí koma að ánni að svo sem hálfum tíma liðnum, •eftir vegalengdinni að dæma. Það dimmdi æ því meir sem lengur leið og fór að slíta snjó úr loftinu, en kyrt var enn þá að mestu. Guðmundur beið og beið lengi, þar til er aldimmt var orðið af myrkri og "kafaldi, og var farinn að halda að sér Jiefði missýnst, en þá stökk hundurinn •allt í einu upp og gelti og um leið heyrði iiann að gengið var seinum og þungum skerfum í skriðunni hinumegin við ána. Hundurinn espaðist þá enn meir og gelti í ákafa. »Er nokkur þar?« var kallað dimmum rómi handan yfir ána. »Já«, kallaði Guðmundur á móti; »farðu svolítið lengra út með ánni, þar er ísspöng yfir hana«. Guðmundur hljóp út að spönginni og beið þar komumanns. »Komdu hérna, spöngin er hérna«. Eftir litla stund kom maður yfir um til hans, stór vexti, með tösku mikla bundna á bak sér. »Komdu sæll«. »Komdu sæll«. Þeir tókust í hendur. Það var svo dimmt orðið, að þeir sáu ekki hvor fram- an í annan. »Hvað heitir maðurinn?« spurði Guð- mundur. »Eg heiti Jón«. »Og kemur hvaðan?« »úr Austurdal«. »Og ætlar hvert?« »í Sandvog. Er eg á réttri leið?« »Já, þú ert það. Ertu annars orðinn þreyttur ?« »Já, eg er uppgefinn orðinn. Færðin er afleit sunnan til á heiðinni, svo að eg varð sveittur og þyrstur í dag og gerði þá vitleysu að þamba kalt vatn hvað ofan í annað, en það er eins og það hafi gert mig alveg máttlausan. Eg held eg megi til að tylla mér niður«. Hann settist á þúfu. »Ert þú frá Dældum?« »Já, eg er bóndinn í Dældum«. »Og heitir?« »Guðmundur«. Komumaður blés við og þurkaði af sér svitann. »Þú ætlar í Voginn, — ertu kunnugur þar?«
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.