Eimreiðin - 01.07.1944, Side 49

l'-IMREIÐIN
ÞRJÁR SONNETTUR
io;í
Þú varst af gulli og gæðum lieimsins snauð,
en geymdir í þínu hjarta stærri auð,
og öriæti þitt yndisþoklia bar.
Af leik og skemmtun lítið hafðir þú,
en lífsgleðin — hún var þér ailt af trú
og með þér bæði í æsku og elli var.
HELEN KELLER,
Þitt ævintýri opnaði skilningslindir.
Hve oft í hjarta manns þær frusu inni!
Þér Ástin sjáif var ljós í þoku þinni,
og þér gaf Fegurð sínar innri myndir.
Þeir blindu sjá, og sjáendur eru blindir!
Þín saga varð að tákni hugsun minni:
Hin mennska sál í bernskublindu sinni,
en búin þrá, sem takmörkunum hrindir.
I hjarta innst þín örlög snertu mig,
en ekki af því, að ég kenndi í br iósi um þig,
því ljós sem þitt hið innra áttu fáir.
Ég mundi fremur eftir eigin sál,
sem alsjáandi berst við skuggans tál.
Nær mun hún líta ljósið, sem hún þráir?
Ingvi Jóhannesson.
1;