Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1961, Blaðsíða 71

Eimreiðin - 01.01.1961, Blaðsíða 71
EIMREIÐIN 59 >>En mig langar einmitt svo til ao tala, mamma, snökti ég. »Það kemur ekkert málinu við," svaraði hún ákveðnari en ég hafði nokkurn tíma heyrt hana fyrr. »Pabbi þinn þarf að sofa. Skilurðu það?" Já, ég skildi það bara alltof vel. Mig langaði til að spjalla, og hann tJI að sofa —. Hvers heimili var petta, ef manni leyfðist að spyrja? »Mamma," sagði ég og var nú jafnákveðinn og hún. „Ég held það Væri hollara fyrir pabba að sofa einn." Það leit út fyrir, að ég hefði alveg mátað hana, því að nú leið a longu, áður en hún svaraði einu orði. »Nú skal ég segja þér í eitt skipti Vir öll," sagði hún loks. „Annað- vort liggurðu hérna steinþegjandi, eða þú ferð beina leið aftur í hol- Una þína. Hvort viltu heldur?" petta var meira ranglæti en ég lengi rönd við reist. Hafði ég ekki ^aoið hana að hreinni ósam- *mni og ósanngirni, og svo skaut n ser undan að svara. Fullur af §remju 0g öfund gaf ég pabba ^ní spark án þess að hún yrði þess , ' tn það varð hann hins vegar PVl rækilegar. Það rumdi í honum, 8 vo reif hann upp augun með andfelum. ^ »Hvað er klukkan?" spurði hann. , var skelfing í röddinni, og J nn einblíndi — ekki á mömmu s . . Ur til dyranna, eins og hann 1 einhvern standa þar. svár í CV. enn langt dl morguns'" aoi hún sefandi. „Þetta er bara drer, gurinn. Reyndu að sofna aft- ur." Hún steig fram úr rúminu. „Nú hefurðu vakið pabba þinn, Larry. Það er bezt, að þú farir aft- ur í rúmið þitt." Hún var róleg á svip, en ég fann, að henni var full alvara. En ég vissi líka, að dýrmætustu sérréttindi mín voru í veði, ef ég snerist ekki þegar til varnar. Um leið og hún lyfti mér upp úr rúminu, rak ég upp því- líkt öskur, að það hefði vel getað vakið dauðan mann, hvað þá föð- ur minn. Hann stundi við. „Bannsett lætin í þessum krakka. Kemur honum aldrei dúr á auga?" „Þetta er bara ávani hjá honum," svaraði hún rólega. „Það er þá líka mál til komið, að hann leggi þann ávana niður," þrumaði pabbi og reis upp í rúm- inu. En svo sveipaði hann að sér sængurfötunum og sneri sér til veggjar, en gaut þó til okkar augum um öxl sér, smáum, hatursfull- um augum. Maðurinn var illileg- ur ásýndum. Um leið og mamma opnaði her- bergisdyrnar, slapp ég úr höndum hennar. Ég þaut út í fjarsta hornið og æpti eins og ég hafði röddina til. Pabbi var aftur setztur upp í rúm- inu. „Haltu þér saman, bannsettur óþekktarormurinn," sagði hann og það var eins og róddin kafnaði í hálsinum. Mér féll allur ketill í eld og stein- hætti að orga. Aldrei hafði nokkur talað þannig til mín. Ég horfði á föður minn og trúði varla mínum eigin eyrum. Þá sá ég, að andlit hans var afmyndað af bræði. Á þeirri stundu rann það upp
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.