Dvöl - 01.01.1943, Síða 16

Dvöl - 01.01.1943, Síða 16
14 DVÖL hann leið henni aldrei úr huga. Rebekka gegndi daglegum störf- um af sama áhuga og skyldu- rsekni sem áöur. En öll störf henn- ar ófust minningum um hann. Ótal staö'ir og hlutir í húsinu og garðinum minntu á hann. Hún mætti honum í dyrunum, þar stóð hann, þegar hann talaði fyrst við hana. Að Kóngshaugi hafði hún ekki komið síðan. Þar hafði hann tekið utan um hana og kysst hana. Presturinn braut stöðugt heil- ann um hagi dóttur sinnar, en í hvert sinn, er honum datt í hug spurning læknisins, hristi hann höfuðið. Hann gat ómögulega hugsað sér, að nokkur hefði getað brotizt gegnum varnarmúrinn, sem hann hafði hlaðið um dóttur sína. Þótt vorið kæmi seint, var haust- ið snemma á ferðinni. Fagurt og hlýtt síðsumarkvöld kom dálítil rigning. Næsta dag rigndi líka, og síðan hafði alltaf rignt og stöð- ugt kólnað í veðri í ellefu daga og ellefu nætur. Að lokum birti þó upp, en morg- uninn eftir var fjögurra stiga frost. Blöðin á trjám og runnum hengu böggluð og samanlímd eftir þess- ar langvinnu rigningar, og þegar frostið hafði þerrað þau á sinn hrjúfa hátt, féllu þau í hrönnum til jarðar. Vinnumaður prestsins var einn af þeim fáu, sem hafði náð öllu korninu undir þak, og nú átti að þreskja það, meðan vatnsaflið var nóg. Litli lækurinn valt kolmó- rauður ofan eftir dalverpinu. Allt heimilisfólkið var önnum kafið við að gæta þreskivélarinnar og aka korni og hálmi að og frá. Allt í kring um bæinn lágu hálmstrá, sem slæðzt höfðu, og þegar vindur blés um húsasundin, tók hann hafrahálminn og þyrlaði honum fram og aftur, reisti stráin upp á endann og lét þau dansa eins og bleikar vofur um hlaðið. Það var hinn ungæðislegi haust- vindur, sem þarna var að leika sér. En þegar líður á veturinn, og unglingurinn hefir náð fullum þroska, leikur hann sér að þak- steinum og reykháfum. Einn spör sat í hnipri á hús- burst. Hann gróf kollinn í fiðrið, deplaði augunum og virtist ekki taka eftir neinu, sem fram fór um- hverfis hann, en samt veitti hann því nána athygli, hvert kornið var flutt. í orrahríðinni hérna í garðinum í vor hafði hann bar- izt, þar sem orrustan var hörðust. En nú var hann orðinn skynsam- ari — hann hafði um konu og börn að sjá, og þá er nú vissara að hugsa dálítið fyrir vetrinum. Ansgar hlakkaði mjög til vetr- arins — til ævintýraríkra ferða í snjó og hríðum og kvölda með leiftrandi norðurljósum. Hann var þegar farinn að notfæra sér ís- skænið, sem myndaðist á nóttunni á pollunum. Hann lét tindátana sína fara hergöngu um það með
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164

x

Dvöl

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.