19. júní - 19.06.1973, Blaðsíða 11

Leikskólar og barnaheimili
Áratugum saman hefur kven-
félagsbaráttan verið háð undir
merki barnaheimila og leikskóla.
„Þegar búið er að byggja nóg
af bamaheimilum verðurðu frjáls,
góða mín, og getur gert það sem
þig lystir“.
Mörgum góðum manninum hef-
ur blöskrað að heyra þennan fagn-
aðarboðskap og vorkennt þeim
vesalingum sem fæddir eru í heim-
inn af svo vondum mæðrum.
„Þær eru verri en rollumar,
vilja ekki ala upp bömin sín“.
Og svona hafa spjótin gengið á
víxl.
Er nú ekki mál að linni?
Barnaheimili eitt sér leysir eng-
an vanda, jafnvel þótt svo ólíklega
kjumi að fara, að nóg yrði af þeim.
Hér þarf að gera róttækar breyt-
ingar.
Við verðum að horfast í augu
við það, að gerð þjóðfélagsins hef-
ur breytzt. En í staðinn fyrir að
gera það, erum við alltaf að kepp-
ast við að láta sem ekkert hafi i
skorizt.
Framleiðslan er hætt að fara
/r n n n
Leikskóli er dagvistunarstofnun
fyrir böm á aldrinum 2ja til 6
ára. Dvalartími fyrir hvert bam
er frá kl. 8—12 eða 13—17, fimm
daga vikunnar.
Bömunum er skipt niður í hópa
(deildir) og em 14—20 böm í
hverjum lióp. Hver hópur nýtur
handleiðslu lærðrar fóstm og
nema frá Fóstruskóla Sumargjafar
eða aðstoðarstúlku.
Mikið er nú rætt um svo kallaða
„systkina-hópa“ á Norðurlöndum.
Þ. e. a. s. í svstkina-hópum em
fram á heimilunum og ef konur
litu á þau sem sinn eina starfs-
vettvang væri hálf þjóðin þar með
hætt að taka þátt í atvinnulífinu.
Við skulum bara hugsa okkur að
allar konur í landinu hættu að
vinna utan heimilis á morgun.
Nei, það er ekki hægt að hugsa
sér það.
Hér em sterk félagsleg og efna-
hagsleg öfl að verki, sem knýja
konur til að taka þátt í atvinnu-
lifinu. Ég held, að Rauðsokkum
/ r/ n n /
börnin á mismunandi aldri, en
ekki skipt niður eftir aldri.
Þar sem ég starfa hefur þetta
fyrirkomulag verið reynt og hefur
það gefið góða raun. 1 slíkum hóp
gefst hverju barni betra tækifæri
til þess að velja verkefni við sitt
hæfi og leikfélaga eftir þroska þess
sjálfs. Þar er lika gott tækifæri
einbirnisins eða yngsta barns fjöl-
skyldu til þess að leika við enn
yngri böm eða öfugt. Eldri bömin
hvetja mjög yngri bömin og mörg
eldri börnin njóta þess að vera
hefði aldrei tekizt hjálparlaust að
„reka konumar út af hehnilun-
um“, eins og sumir aðdáendur
þeirra hafa látið í veðri vaka.
Það skarð sem myndast þegar
konurnar hafa verið „reknar út
af heimilunum (og gamalmenni
flutt á Elliheimilið) verður ekki
fyllt nema á einn hátt svo um
muni: méÖ því að hleypa karl-
mönnum inn á heimilin. Allt ann-
að er hállkák.
Ég held, að það væri ekkert
neyðarbrauð fyrir karlmenn að
fá að slappa svolítið af og deila
bæði sætu og súm með okkur kon-
unum. Þeir hefðu gott af því að
losna við hluta af ábyrgðinni, sem
fylgir því að vera „fyrirvinna“ og
fá tækifæri til að vera með böm-
unum sínmn hluta úr degi.
Og við getum alveg reitt okkur
á það, að dagheimili og leikskólar
myndu spietta sjálfkrafa upp úr
jörðinni, þegar hér væri komið
sögu .. .
Hallveig Thorlacius
kennari.
// // n n
með yngri börnum og leita niður
á þroskastig, sem þau hafa hoppað
yfir kannski vegna þess að of mikl-
ar kröfur eru gerðar til þeirra
heima.
Systkina-hópur krefst f jölbreytt-
ara verkefnavals og leikfanga og
nauðsvnlegt er að hver hópur hafi
tvær leikstofur, svo hægt sé að
skipta hópnum t d. þegar lesnar
em sögur. Ég tel nauðsynlegt, að
hver leikskóladeild hafi tvær leik-
stofur, þó börnin séu á sama aldri
og eftir að hafa unnið við slíkar
19. JÚNÍ
9