Vera - 01.10.2000, Blaðsíða 72

TÓNLIST
Heiða Eiríksdóttir
P. J. HARVEY -
STORIES FROM
THE CITY,
STORIES FROM
THE SEA
Fyrir þau sem ekki þekkja P. ]., er
hún skrýtin stelpa úr sveitaþorpi á
Englandi, og semur um ástarsorgir
og kallar gjarnan á guð að koma og
hjálpa sér, þvf hún sé að deyja. Á
nýja disknum hennar eru 12 lög, og
hann er töluvert venjulegri en fyrri
diskar hennar. Trommubítið hefur
verið einfaldað og virkar sem Ifm á
lögin, og keyrir þau áfram. P. |. er
hér undir áhrifum frá Banda-
ríkjunum, smá iðnaðarrokk virðist
vera komið í bland við breska
sérvitringadrungapoppið hennar.
Mér finnst stundum, þegar ég
hlusta á diskinn, eins og hún sé
búin að læknast af einhverjum
sjúkdómi sem hún var haldin, og ég
sakna hans pínkulítið, en er samt
fegin að henni líði betur.
Yrkisefni P.J. eru gjarnan
hugleiðingar ungrar konu um líf
sitt. Hún reynir að útskýra tilvist
sína og upplifanir og landslagið hér
er ýmist sveit og náttúra, eða stræti
stórborgar með tilheyrandi hávaða
og skýjakljúfum. Það eru skemmti-
legar mótsagnir sem blandast jafn-
vel saman, svo maður ímyndar sér
að hún sé að sækja ró og frið í stór-
borgarkliðinn og ærist og missi
vitið í þögn sveitarinnar. Þegar síga
tekur á seinni hluta disksins taka
sig upp gamlar geðsveiflur og þá
má heyra meira þunglyndi og
drunga. Það er alltaf gott að hlusta
á smá drunga yfir vetrarmánuðina á
íslandi, því þegar skammdegisþung-
lyndið skellur á er gott að vita að
það Ifður fleirum illa en manni
sjálfum. Svo hressa hröðu lögin
mann við og útkoman er diskur
sem sparslar í sprungurnar á sál-
inni og hristir upp í heilabúinu,
með temmilegri blöndu af takti og
trega.
TWO LONE
SWORDSMEN -
r,TINY
REMINDERS"
Two lone Swordsmen er hljóm-
sveit bretanna Andrew Weatherall
og Keith Tenniswood. Þeir spila
tónlist sem heitir Electro, ekki veit
ég hvaðan nafnið er komið, en
hægt er að ímynda sér að í tón-
listinni séu alls kyns rafstraumar og
rafboð að fljúga um allt, með nú-
tfma og gamaldags hljóðum í
bland. Tónlistin er sem sé bæði
framúrstefnuleg og hreint og beint
gamaldags danstónlist. Á stöku
stað gætir Kraftwerk-áhrifa eða
a.m.k. einhverra þýskra áhrifa, en
svo er margt annað mun óútskýran-
legra. Öll lögin gætu sómað sér vel
í þættinum Nýjasta tækni og vís-
indi og því fer maður ósjálfrátt að
hugsa um fljúgandi bíla og vélar
sem lesa hugsanir. Það er eitthvað
yndislega létt, næstum húmorískt,
við tónlist þessa, og greinilegt að
sverðastrákarnir hafa gaman af tón-
sköpun sinni. WARP- útgáfan í
Bretlandi gefur út, og eins og flest
sem þaðan kemur, er mikil sérstaða
í gangi, og óhætt að mæla bæði
með útgáfunni og disknum sjálfum.
Hækkum í botn og semjum róbóta-
dansa á stofugólfinu!
BLUR -
THE BEST OF
Biu r er ein af þessum hljómsveit-
um sem skiptar skoðanir hafa verið
um í gegnum tíðina. Á tímabili
skiptist unga fólkið niður í tvær
fylkingar: Blur-aðdáendur eða
Oasis-aðdáendur, og minnir það
helst á Wham/Duran Duran eða
Beatles/Rolling Stones-klofninga
sem frægir eru orðnir. En er Blur
eins góð og ætia megi? Nú geta
allir dæmt um það því út er komin
safnplatan Tfie best of Blur. Platan
inniheldur 18 lög sem spanna
síðustu 10 ár og fjölbreytnin er
mun meiri en ég gerði mér grein
fyrir. Ég hef sem sagt ekki verið
mikill Blur-aðdáandi í gegnum tíð-
ina, ekki fremur en Duran Duran-
eða Rolling Stones aðdáandi. En
það er augljóst að ég er bara svona
seinþroska, og eins og ég hef
uppgötvað eftirá að Duran Duran
voru prýðilegir popp piltar og
Rolling Stones hafa verið teknir í
sátt, er nú eins farið um Blur. Þetta
er hreinlega mjög skemmtilegur
diskur. Lögin virðast mörg hver ein-
föld, en ef betur er að gáð eru
margar góðar útsetningar, og
sniðug hljóðfæranotkun. Þessi
diskur er góður fyrir: Matseld,
teygjuæfingar, blaðalestur, teboð,
dansþörf og hvers kyns upplyftingu
líkamlega eða andlega. Húrra!