Heimilisritið - 01.03.1949, Qupperneq 47

Heimilisritið - 01.03.1949, Qupperneq 47
eins, að það hypjaði sg burt, svo hún gæti sofnað. Klukkan var rúmlega eitt, þegar Jana tók allt í einu eftir því, að eldd var allt með felldu. Hún þefaði og spratt glaðvak- andi fram úr rúminu. Reyk lagði inn í herbergið undan hurðinni að næsta herbergi. I einni svipan lifði hún allar þær skelfilegu sögur, er hún hafði heyrt um gistihúsbruna. Svo þreif hún símann og aðvaraði vörðinn. Hún beið óþolinmóð. Það var óhugnanlega hljótt í næsta her- bergi. Hún tók í hurðina og sá, að lykillinn stóð í skránni. Hún sneri honum einbeittlega og gekk inn. Hálfkæfð af reyk hljóp hún að glugganum og hratt honum opnum. Svo sneri hún sér að rúminu, þar sem reykurinn átti upptök sín. Það var enginn logi, en mikil, rauð' glóð. Nú heyrði hún hratt fótatak frammi á ganginum, en hún beið ekki eftir hjálpinni. Þegar slökkviliðið kom inn, var hún að draga með- vitundarlausan mannslíkama þvert yfir gólfið. Ljós var kveikt, og brunaliðs- maður beindi slökkvitæki sínu að glóandi sængurfötunum. Herbergið fylltist af hrópandi og æpandi fólki, og meðvitund- arlausi maðurinn á gólfinu lauk upp augunum og starði skelfdur á Jönu. HEIMELISRITIÐ ,JHLvað' í ósköpunum Jana!“ Kristófer stóð ósjálfrátt á fætur. „Hvernig í fjandanum stendur á því, að þú ert hér?“ Jana sveipaði sloppnum virðu- lega að sér. „Eg gæti spurt þig hins sama“, sagði hún kulda- lega. Hann fálmaði í hana, og hún sló hann utanundir svo glumdi í, en fólkið horfði á af miklum áhuga, og einn slökkvi- liðsmaðurinn gekk ógnandi á milli þeirra. „Hafið yður hægan, herra minn“, hrópaði hann. „Frúin er nýbúin að' bjarga lífi yðar, en þar fyrir hafið þér enga ástæðu til að vera nærgöngull“. Kristófer þrýsti Jönu að sér. „Þetta er konan mín“, sagði hann brosleitur. Slökkviliðsmaðurinn þreif í handlegginn á honum. „Þér er- uð fyndinn, hvað? Sleppið henni strax. Svona nokkuð líðst ekki í Jefferson gistihúsi!“ Jana varð að mið'la málum. „Því miður er það satt“, sagði hún. „Eg er konan hans, og ég vil gjarnan tala dálítið við hann, ef þér viljið gera svo vel að fara“. Hún leit borginmannlega umhverfis sig í mannþrönginni og dró Kristófer með sér inn í hitt herbergið. Hann -var dálítið sneyptur. „Þakka þér fvrir að bjarga mér“, sagði hann. 46
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Heimilisritið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.