Þjóðlíf - 01.06.1989, Side 43

MENNING
Haraldur Kristjánsson og
Daníel Ingi Pétursson í hlut-
verkum sínum.
Sesselía Traustadóttir leikhússtjóri. „Við vorum þrjátíu sem stofnuðum Ljóra“.
kunnugt ákváðu kennararnir að fara í verk-
fall og þar með tæmdust skólarnir. Til að
byrja með var verkfallið kærkomið fyrir okk-
ur, því fyrir vikið gafst okkur betri tími til
æfinga, en þegar æfingum lauk var allt annað
upp á teningnum, því þar sem skólinn var
mannlaus var ákaflega erfitt fyrir okkur að
koma sýningunum á fjalirnar. Allavega
freistaði okkar ekki mikið að sýna fyrir tóm-
um sal.
— Við þurftum ekki að rannsaka bæjarlíf-
ið lengi til að átta okkur á því að rúm væri
fyrir nýtt leikhús í miðbænum, allavega nú í
sumar. Og við þurftum heldur ekki að leita
lengi að hentugu húsnæði. Þannig var að
Haraldur Kristjánsson hitti forráðamenn
skemmtistaðarins Tunglsins við Lækjargötu
að máli og innti þá eftir því hvort mögulegt
væri að fá afnot af Bíókjallaranum undir
Stórborgar-
blúsí
reykvískum
kjallara
Nýtt leikhús, Kaffilcikhúsið, hefur tekið til
leiklistarstarfsemi. Þeir tóku þessari mála-
leitan mjög vel enda geta þeir á þennan hátt
aukið nýtinguna á húsinu án tilkostnaðar. Úr
varð að við fengum aðstöðuna ókeypis en á
móti tryggjum við þeim aðsókn og auglýsum
staðinn um leið og sýningar okkar. Það má
því segja að þetta fyrirkomulag sé allra hag-
ur.
— Það er mjög ánægjulegt fyrir okkur að
vera að stofna nýtt leikhús í hjarta borgar-
innar. Nú er Leikfélag Reykjavíkur að hætta
sýningum í Iðnó þannig að Kvosin var eigin-
lega að verða snauð af leiklist. Úr þessu höf-
um við nú bætt og þó svo að það heyrist oft
að erfiðlega gangi að fá fólk til að sækja
leikhús þá tel ég að Kaffileikhúsið eigi fram-
tíð fyrir sér. Allavega ætlum við að reka
ódýrt, skemmtilegt og huggulegt leikhús
með fjölbreyttu efnisvali. Hugmyndin er að
taka upp samstarf við fleiri leik-
hópa, bæði áhugamanna- og at-
vinnuhópa. Ég á von á grósku-
miklu leiklistarlífi í Kvosinni í
sumar og við í Kaffileikhúsinu
erum sannfærð um að fólk eigi
eftir að njóta þess að sjá sýning-
ar hjá okkur, sagði Sesselía
Traustadóttir að lokum í samtali
við Þjóðlíf.
Kristján Ari.
starfa í hjarta Rcykjavíkur, nánar tiltekiö í
Bíókjallaranum í Kvosinni. Fyrsta verk
þessa nýja leikhúss er „Saga úr dýragarðin-
um“ eftir Edward Albee í þýðingu Thors Vil-
hjálmssonar.
Verkið er eins konar „stórborgarblús“ og
gerist í Central Park á Manhattan í New
York. Verkið fjallar um tvo menn, millistétt-
armann og utangarðsmann, sem hittast þar
fyrir tilviljun og taka tal saman. Samtal
þeirra snýst um þá sjálfa, líf þeirra og fortíð
og með þeim tekst vináttusamband með
togstreitu og átökum. Leikstjóri er Arni
Blandon en með hlutverkin tvö fara þeir
Haraldur Kristjánsson og Daníel Ingi Péturs-
son.
„Leikhúsið varð til út frá lítilli hugmynd
sem kviknaði í miðjum próflestri fyrir jólin í
fyrra. Þá ákváðum við nokkrir öldungar í
Menntaskólanum við Hamrahlíð að fara
fram á það við stjórnendur skólans að ráðinn
yrði leikstjóri til að liðsinna okkur öldungar-
deildarnemum við að færa upp leiksýningu á
vorönninni. Skólayfirvöld brugðust vel við
þessari málaleitan okkar og í kjölfarið var
leikfélagið Ljóri stofnað. En vegna verkfalls
framhaldsskólakennara varð lítið um sýning-
ar. Því varð úr að nokkrir áhugasamir félagar
í Ljóra ákváðu að stofna leikhús fyrir al-
menning og sú er tilurð Kaffileikhússins“,
sagði Sesselía Traustadóttir, leikhússtjóri
Kaffileikhússins, þegar Þjóðlíf __________
spurði hana hver sagan að baki
þessa nýja leikhúss væri.
— Eitt af því fyrsta sem Árni
Blandon gerði þegar hann byrj-
aði að leikstýra nemendum Öld-
ungadeildarinnar var að stinga
upp á því að við stofnuðum leik-
félag og í þeirri umræðu fæddist
leikfélagið Ljóri. Við vorum um
þrjátíu nemendur sem stofnuð-
um Ljóra og okkar beið mikil og
tímafrek vinna. Við lögðum
nótt við dag við æfingar og höfð-
um hugsað okkur að hefja sýn-
ingar í skólanum nú í vor. Þær
fyrirætlanir fóru hins vegar allar
í vaskinn því eins og öllum er
43