Fréttablaðið - 06.12.2014, Blaðsíða 104

6. desember 2014 LAUGARDAGUR| HELGIN BÆKUR | 64
Bækurnar Harmur englanna eftir
Jón Kalman Stefánsson og Svar við
bréfi Helgu eftir Bergsvein Birgis-
son eru tilnefndar til International
Impac Dublin-bókmenntaverð-
launanna sem veitt verða 17. júní á
næsta ári.
Bækurnar eru í fyrsta úrtaki til
verðlaunanna en 142 bækur kom-
ast í þennan fyrsta flokk. Styttri
listinn, þær bækur sem keppa um
verðlaunin, verður kynntur í apríl.
Verðlaunin eru veitt fyrir enskar
bækur og bækur í enskri þýðingu
og meðal annarra nafna á listanum
má sjá Náðarstund Hönnuh Kent og
Life after life eftir Kate Atkinson.
Jón Kalman og
Bergsveinn í úrtaki
BERGSVEINN
BIRGISSON
JÓN KALMAN
STEFÁNSSON
Óbirtur óperutexti eftir glæpasagna-
höfundinn Raymond Chandler upp-
götvaðist fyrir skemmstu í bókasafni
bandaríska þingsins í Washington.
Líbrettóið er við óperuna The
Princess and the Pedlar sem Julian Pas-
cal samdi tónlistina við. Handritið hafði
raunar legið fyrir allra augum síðan 29.
ágúst 1917 án þess að vekja athygli.
Líbrettó Chandlers
Friðrika
Benónýsdóttir
fridrikab@frettabladid.is
FÆRT TIL
BÓKAR
YRSA VELTIR
ARNALDI
ÚR SESSI
DNA Yrsu Sig-
urðardóttur situr
í fyrsta sætinu
á Metsölulista
Eymundsson
þessa viku og
hefur ýtt Kamp
Knox eftir Arnald
Indriðason niður í
annað sætið.
!
Gísli Pálsson er búinn að skrifa undir
útgáfusamning á bandarískri útgáfu
bókar sinnar Maðurinn sem stal
sjálfum sér, sem segir sögu Hans
Jónatans, þeldökks manns sem
settist að á Djúpavogi. Útgefandinn
er Chicago University Press. The Man
Who Stole Himself er væntanleg á
bandarískan markað árið 2015.
Hans til Ameríku
Hugmyndin kviknaði í raun og veru út frá teppi sem móðir mín saumaði eftir ridd-arateppinu á Þjóð-minjasafninu,“ segir
Eva Þengilsdóttir um tilurð bók-
arinnar Nálu. „Ég var svo heppin
að þegar mamma lauk við teppið,
700 dögum eftir að hún byrjaði á
því, þá gaf hún mér það og ég hef
notið þess að horfa á það síðan.
Þetta er merkilegt verk, stórt og
mikið og ótal spor sem öll skipta
máli. Hvert spor þarf að taka
rétt og saman þurfa sporin að
mynda mynstur. Þau þurfa síðan
að ganga upp til að úr verði þessi
sterka heild. Maður getur í raun
yfirfært þetta á lífið sjálft, við
þurfum öll að lifa í sátt og sam-
lyndi hvert við annað og umhverf-
ið til þess að allt fari vel. Já, svona
verk kallar á að um það sé skrif-
að.“
Eva segir bókina í aðra röndina
vera óð til íslensks menningararfs
og handverks og á sama tíma pæl-
ingu um frið. „Við erum svo rík.
Bæði að eiga þessar dásamlegu
sögur, sem margar hverjar eru
magnaðar, og svo allt þetta fallega
handverk.“
Aldrei of seint
Nála segir frá riddara nokkrum
sem geysist um á hesti sínu, berst
við dreka og óvættir og raunar
bara allt sem á vegi hans verð-
ur. Þar kemur að það er enginn
eftir til að drepa og þá verður á
vegi hans stúlkan Nála sem beit-
ir sverði hans sem nál og hefst
handa við að skapa nýjan heim.
Myndirnar í bókinni eru í kross-
saumsstíl og þær vann Eva inn-
blásin af riddarateppinu. „Mynd-
irnar eru allar mínar en ég nota
brot úr mynstri úr teppinu til að
vísa í það.“
Friðarboðskapur sögunnar fer
ekki á milli mála enda er efnið
Evu hugleikið. „Mér finnst mikil-
vægt þó að við búum á Íslandi
og séum fjarri þeim stöðum þar
sem bardagar geisa að við séum
meðvituð um að við erum hluti af
stærri heild og við gegnum mikil-
vægu hlutverki þegar kemur að
friði. Boðskapur sögunnar er
ekkert endilega aldurstengdur,
þótt hún sé flokkuð sem bók fyrir
börn upp að 10 ára aldri. Það er
alltaf gaman að hverfa á vit ævin-
týranna og það er aldrei of seint
að taka upp sverðin í eigin lífi og
beita þeim með nýjum og frjórri
hætti.“
Ekki aftur snúið
Eva er viðskipta- og stjórnsýslu-
fræðingur að mennt en hefur
nú alfarið helgað sig skriftum.
Hvernig lá leiðin þangað? „Ég
hef haft gaman af því að skrifa
alveg frá því að ég var ungling-
ur og hef líka verið í myndlist-
inni síðan. Fyrir tilviljun fékk ég
í fangið verkefni fyrir rúmlega
tíu árum sem leiddi til þess að ég
fór að skrifa barnaefni fyrir sjón-
varp, sem aftur leiddi til þess að
ég fór að skrifa fyrir barnastarf
kirkjunnar og svo fyrir leikskóla.
Þannig að þetta vatt upp á sig,
aðallega vegna þess að ég hafði
svo ægilega gaman af þessu, og
fyrsta bókin mín kom út fyrir
tveimur árum og þá varð ekki
aftur snúið.“
Hentirðu þá viðskiptafræðinni
bara í ruslakörfuna? „Það er von
að þú spyrjir. Ég hef verið svo
heppin að þar sem ég hef starf-
að sem viðskiptafræðingur hef
ég gjarnan verið í mjög skapandi
verkefnum eða þar sem ég hef haft
svigrúm til að skrifa og hanna.
Eftir að við fjölskyldan fluttum
til Genfar fyrir tveimur árum hef
ég haft meiri tíma til að skrifa,
en áður nýtti ég helst kvöldin og
helgarnar. Nála er afraksturinn af
þessum tveimur árum í Sviss og
svo er auðvitað full skúffa af öðru
efni. Ótrúlegt hvað þessar skúffur
geta orðið djúpar!“
Hvað er vinsælast?
Það vekur forvitni mína að kona
með áhuga á skrifum og mynd-
list hafi valið sér viðskiptafræði
sem aðalfag í háskóla. Eva hlær
þegar ég spyr um það og segir þá
sögu ansi sérstaka. „Ég get eigin-
lega varla sagt frá því, en ég var
í útlöndum þegar fresturinn til
að skrá sig í Háskóla Íslands var
að renna út og bað mömmu að
fara og skrá mig. Ég vissi ekki að
maður þyrfti að velja fag strax og
þegar mamma kom upp eftir og
fékk þær upplýsingar að hún yrði
að skrá mig í ákveðið nám spurði
hún bara hvað væri vinsælast og
skráði mig í það fag.
Ég kom svo heim eftir að skól-
inn var byrjaður og dreif mig
bara í að klára þetta nám og hafði
gaman af. Námið hefur nýst mér
vel og ég hef lengst af unnið í
þriðja geiranum, meðal annars
fyrir Styrktarfélag lamaðra og
fatlaðra og Blindrafélagið auk
þess sem ég vann um tíma fyrir
Háskóla Íslands og Háskólann í
Reykjavík. Ég hef mikinn áhuga
á grasrótinni og því hvernig við
sem samfélag leysum okkar mál.
Ég dreif mig því í framhaldi af
viðskiptafræðinni í MPA-nám,
Master of Public Administration,
eða stjórnsýslufræði.“
Saumaðir þú það?
Eva býr enn í Genf en er heima til
að fylgja Nálu eftir með upplestr-
um í skólum og víðar. Hún segir
mjög gefandi og skemmtilegt að
lesa upp fyrir börn og þau segi oft
hluti sem hvetji hana til umhugs-
unar. „Ég hef verið að lesa fyrir
börn í fyrsta til þriðja bekk og
það er ægilega gaman. Ég er búin
að fara í eina sextán skóla og það
byrjaði rosalega vel. Í fyrsta skól-
anum var ég spurð hvort ég væri
orðin tólf ára, sem ég var dálítið
ánægð með, í næsta skóla var ég
spurð hvort ég væri kannski 67
ára, sem ég gat alveg þolað. Svo
versnaði í því í þriðja skólanum
þegar ég var að segja krökkunum
frá riddarateppinu og hvað það
væri gamalt, meira en 300 ára. Þá
réttir einn ákafur upp höndina og
spyr: „Saumaðir þú það?“ Þá var
maður skák og mát. Þau eru alveg
yndisleg, þessir krakkar.“
Búsetan í Sviss hefur haft
áhrif á skrif Evu og sýn hennar
á Ísland. „Þegar maður býr úti
sækir allt sem er heima sterkar
á mann. Meira að segja rokið fær
á sig rómantískan blæ. Það skol-
aðist reyndar af mér um síðustu
helgi þegar ég var að lesa upp í
Heiðmörk og þurfti að skríða eftir
jörðinni til að komast úr bílnum
inn á kaffihúsið.“
Kom tilnefningin til Íslensku
bókmenntaverðlaunanna þér á
óvart? „Já, auðvitað gerði hún það.
Og ég er innilega þakklát fyrir að
fá hana. Maður skrifar um eitt-
hvað sem stendur manni nærri
og leggur það í dóm lesenda án
þess að vita neitt um það hvern-
ig því verður tekið. Ég er búin að
leggja miklu vinnu í þessa bók
og er mjög þakklát fyrir að það
skuli vera skilningur á verkinu og
fólk taki því vel. Það þykir manni
vænt um.“
Rokið fær rómantískan blæ
Nála– riddarasaga eftir Evu Þengilsdóttur er ein þeirra bóka sem tilnefndar eru til Íslensku bókmenntaverðlaunanna.
Eva myndskreytir söguna sjálf og eru bæði myndirnar og sagan innblásnar af riddarateppinu fræga í Þjóðminjasafninu.
Sagan er friðarboðskapur og Eva segir aldrei of seint að taka upp sverðin í eigin lífi og beita þeim með frjórri hætti.
INNBLÁSTURINN Eva við riddarateppið í Þjóðminjasafninu sem varð kveikjan að Nálu. FRÉTTABLAÐIÐ/VILHELM
Boðskapur sögunnar
er ekkert endilega aldurs-
tengdur, þótt hún sé
flokkuð sem bók fyrir
börn upp að 10 ára aldri.
Það er er aldrei of seint að
taka upp sverðin í eigin
lífi og beita þeim með
nýjum og frjórri hætti.