Strandapósturinn - 01.06.1969, Síða 48
að Ungi Svanurinn var of lítill og sendi nú stærra skip, er Meta
hét, og var Sörensen skipstjóri á því.
Clausen gamli átti syni tvo, Vígent stúdent og Holgeir kaup-
mann, en dóttur eina er gift var Zöllner lögfræðingi. Kom Zölln-
er eitt skeið til Borðeyrar. Holgeir var um stund kaupmaður
á Metu. Þetta skip var nýsmíðað og var 70 lesta. Var Sören-
sen lengi með það skip, en lét af skipstjóm er hann var gamall
orðinn. Hét sá Jessen er þá tók við skipinu, og skömmu síðar
fórst það fyrir Vesturlandi og þá um leið annað skip, er Clausen
átti, og hét Geirþrúður.
Hafnsögumaður var dýr, kostaði 28 dali að leiðbeina skipi
inn, en 16 dah út. Vora sumir, sem spöruðu sér þau útgjöld,
og kom ekki að sök. Hafnsögumaður var Olafur á Kolbeinsá
Gíslason, hann var eyfirzkur og stundaði hákarlegur á jakt sinni
„Felix“. Var hann þá oft ekki viðstaddur, er skip komu eða fóru.
Spekúlantar komu jafnan um fardaga. Máttu þeir ekki verzla
nema mánuð, urðu annars fyrir útlátum, en pantaðar vörur máttu
þeir afgreiða þótt síðar væri.
Kvenfólk var afar fíkið í að fara út í spekúlantana, komu
þær oft hundruðum saman á Borðeyri og var tanginn stundum
fullur. Var þá orðtak þeirra dönsku. „Margur pilsungi.“ Dálítið
verzluðu þær, keyptu helzt klúta eða léreftsbætur, en höfðu afar
gaman af að skoða kramið. Svo var og með unglingspilta, að
þeir sóttust mjög eftir að koma út í spekúlantana. Höfðu þeir
að jafnaði pelaglas með sér og sníktu á það áður þeir færu.
Bændur höfðu gjarnan þriggja pela flöskur og Finnur á Fitj-
um kom með kút fyrir nestispela. Voru spekúlantar örlátir á á-
fengið og var ekki neitað um á ferðapelann, en á kveldin var
venja spekúlantanna að bera sig saman um það sem gerzt hafði
um daginn. Kom þá stundum upp úr kafinu að sami maður
hafði komið til þeirra allra með kút og náð sér þannig í allgóð-
an forða af brennivíni. Var þá talað um að takmarka brennivíns-
gjafirnar, en Bjarni Sandholt, bróðir Arna og félagi þeirra Claus-
ens, tók málstað viðskiptamannanna, sagði hann að þetta væri
eina skemmtunin, sem þessi grey hefðu á árinu, þegar þeir kæmu,
og varð nú engin fyrirstaða með að gefið væri á ferðapelann.
46