Morgunblaðið - 03.09.2022, Blaðsíða 28

28 UMRÆÐAN
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 3. SEPTEMBER 2022
STOFNAÐ 1953
Ert þú með allt á hreinu?
Við tökum vel á móti herðatrjám og endurnýtum
Jakkaföt og skyrtur Gluggatjöld og áklæði Úlpur, kápur og frakkar
Rúmföt og heimilisþvottur Kjólar og blússur Servíettu- og dúkaþvottur
Háaleitisbraut 58–60 • 108 Reykjavík • haaleiti@bjorg.is • www.facebook.com/efnalauginbjorg • Sími: 553 1380
Ég sem eldri borg-
ari í Reykjavík velti
því fyrir mér hvers
vegna við, sem erum
komin á efri ár, eigum
litla möguleika á að
fylgjast með áhuga-
máli sumra okkar á
íþróttavöllum borg-
arinnar og raunar á
öllum völlum sem ég
þekki til jafnt í
Reykjavík sem úti á landi. Vanda-
málið er að með hærri aldri þá
smátt og smátt verðum við aftur
sem börn hvað jafnvægi og göngu-
öryggi varðar. Ég hef fylgt mínu fé-
lagi, sem er Víkingur Reykjavík,
allt frá árinu 1953 er það ágæta fé-
lag flutti starfsemi sína í Smáíbúða-
og Bústaðahverfið. Fyrstu 65 árin
velti ég þessu lítið fyrir mér en nú
þegar hallar undan fæti þá t.d. sé
ég ekki að ég geti mætt á úrslita-
leikinn í bikarkeppninni við annað
hvort FH eða KA um næstu mán-
aðamót.
Í Víkinni var þetta vandamál
leyst fyrir 3-4 árum með handriði
upp alla stigagangana, og er mér
kunnugt um að sú framkvæmd var
hvorki fjárfrek né neitt
tæknilegt undur, síður
en svo. Þegar Víkingur
lék síðast til úrslita í
bikarnum gegn ÍA þá
brá ég mér í Laug-
ardalinn, mætti
snemma og gerði til-
raun til að klifra upp
til míns sætis án
stuðnings, en fljótlega
sá ég að sú ferð yrði
mér ofviða. Ég sá að
mættur var vörður við
stigann þar sem hand-
riðaklæddum veggjum lauk og við
tók óskert víðáttan. Ég spurði
manninn hvort hann gæti rétt mér
hönd til sætis, sem var auðsótt,
enda svo gott sem enginn mættur í
stúkuna. Í lok leiks spurði ég sessu-
naut minn, sem ég hvorki þekkti
haus né sporð á en var auðvitað líka
stuðningsmaður Víkings, hvort ég
mætti njóta stuðnings hans niður
„brattlendið“, sem var auðsótt.
Þegar jafnvægi skerðist þá er
jafnvel verra að ganga niður tröpp-
ur en að klífa tröppur í þessu bratt-
lendi sem auðvitað er á öllum
íþróttavöllum. Ég hef auðvitað tekið
eftir í Víkinni hvernig fólk nýtir sér
stuðning handriðanna þar, hvort
sem er til sætis eða að leik loknum.
Hér er ekki verið að gefa til kynna
að undirritaður sé félagslega ein-
angraður eða vinafár, auðvitað eru
menn ávallt reiðubúnir til að að-
stoða ef eftir er leitað, en ósvarað
er hversu margir mæta bara alls
ekki á leiki og eru ekki viljugir til
að biðja um aðstoð. Við viljum helst
ganga um óstudd en verðum samt
að hyggja að öryggi okkar og ekki
síður „dómínóáhrifum“ ef t.d. 85-
100 kg maður fellur fram fyrir sig
ofarlega í þrönginni í lok leiks. Síð-
ast þegar ég mætti á leik hjá FH
(fyrir covid) spurði ung kona mig
kurteislega hvort ég væri ekki eldri
borgari og að fengnu jái af minni
hálfu tjáði hún mér að ég væri vel-
kominn á völlinn án gjalds sem eldri
borgari, jákvætt og gott mál.
Að lokum má geta þess að víðast
hvar er ekki reiknað með að fólk í
hjólastólum komi og fylgi sínu liði.
Gott væri ef íþróttaforystan liti nú á
þessi mál og ég leyfi mér að full-
yrða, ef ekki eru einhverjar reglu-
gerðir sem hindra að handrið séu
sett á vellina, a.m.k. suma upp-
ganga, þá veit ég að verkið í Víkinni
var ekki kostnaðarsamt miðað við
aðrar framkvæmdir og umsjón vall-
anna. Að lokum hvet ég KSÍ og
borgaryfirvöld til að koma þessum
málum í lag og bendi á að þetta er
hægt að bjóða út hjá hæfum verk-
tökum og ekkert mál að fram-
kvæma, jafnvel að vetri til.
P.s.: Ég stefni auðvitað á að
mæta á völlinn þegar Víkingur leik-
ur til úrslita við FH/KA.
Hvers eigum við að gjalda?
Eftir Anton Örn
Kærnested » Aðgengi að íþrótta-
völlum í Reykjavík.
Anton Örn Kærnested
Höfundur er eldri borgari.
Í Morgunblaðið 18. ágúst sl. var skrifað um fækkun rjúpunnar. Það hefur
verið gert reglulega í nokkur ár.
Laust fyrir 1970 komu rjúpur í hópum inn á tún, yfirleitt í marsmánuði, og
var engu líkara en þær væru að halda fund. Þær voru þarna eins og flekkur í
túni í nokkra daga.
Svo kom minkurinn. Þá var þetta fljótt að breytast því hann er fljótur að
éta ungana. Svo komu skotveiðimennirnir á haustin til að skjóta rjúpu fyrir
jólin. Þeir skjóta gamla fuglinn.
Verði rjúpunni ekki hlíft mun ekki líða á löngu þar síðasta rjúpan verður
drepin, eins og gerðist með geirfuglinn.
Fuglavinur.
Velvakandi Svarað í síma 569-1100 frá kl. 10-12.
Síðasta rjúpan?
Móttaka aðsendra greina
Morgunblaðið er vettvangur lifandi umræðu í landinu og birtir aðsendar grein-
ar alla útgáfudaga.
Þeir sem vilja senda Morgunblaðinu greinar eru vinsamlega beðnir að nota
innsendikerfi blaðsins. Kerfið er auðvelt í notkun og tryggir öryggi í sam-
skiptum milli starfsfólks Morgunblaðsins og höfunda. Morgunblaðið birtir
ekki greinar sem einnig eru sendar á aðra miðla.
Kerfið er aðgengilegt undir Morgunblaðslógóinu efst í hægra horni forsíðu
mbl.is. Þegar smellt er á lógóið birtist felligluggi þar sem liðurinn „Senda inn
grein“ er valinn.
Í fyrsta skipti sem innsendikerfið er notað þarf notandinn að nýskrá sig inn
í kerfið. Ítarlegar leiðbeiningar fylgja hverju þrepi í skráningarferlinu. Eftir að
viðkomandi hefur skráð sig sem notanda í kerfið er nóg að slá inn kennitölu
notanda og lykilorð til að opna svæðið. Hægt er að senda greinar allan sólar-
hringinn.
Nánari upplýsingar veitir starfsfólk Morgunblaðsins alla virka daga í síma
569-1100 frá kl. 8-18.
Vantar þig pípara?
FINNA.is