Árbók Tryggingarstofnunar ríkisins - 01.12.1956, Síða 11

9
Bætur skulu vera fjórðungi (25%) lægri á öðru verðlagssvæði en á fyrsta verð-
lagssvæði, sbr. þó 19. og 20. gr.
Iðgjöld skulu vera hlutfallslega lægri á öðru verðlagssvæði en á fyrsta verð-
lagssvæði, miðað við bótauppkæðir hvors verðlagssvæðis.
B. Bœtur.
11. gr. — Rétt til bóta frá lífeyristryggingunum með þeim skilyrðum, sem sett
eru í lögum þessum, hafa:
a. íslenzkir ríkisborgarar, búsettir hér á landi.
b. Erlendir ríkisborgarar, búsettir hér á landi, ef fullnægt er ákvæðum milliríkja-
samninga um gagnkvæmar tryggingar, sem ísland er aðili að.
c. Aðrir erlendir ríkisborgarar, búsettir hér á landi, ef fullnægt er skilyrðum
alþjóðasamþykkta um tryggingamál, sem fullgiltar hafa verið af íslands hálfu.
Þeir, sem rétt eiga til bóta frá lífeyrissjóðum, er starfa samkvæmt sérstökum
lögum, eða hlotið hafa viðurkenningu samkvæmt 85. gr., eiga ekki rétt til sams konar
bóta frá lífeyristryggingunum. Þó skal greiða þeim lífeyrisþegum lögboðinna sjóða,
sem látið hafa af störfum fyrir 1. janúar 1947 og njóta lægri bóta frá sjóðnum en líf-
eyristryggingin veitir, það, sem á vantar. Sama gildir um lífeyrisþega viðurkenndra
sjóða, ef þeir hafa látið af störfum áður en sjóðurinn hlaut viðurkenningu.
12. gr. — Lífeyristryggingarnar taka til ellilífeyris, örorkulífeyris, makabóta,
fjölskyldubóta, barnalífeyris, mæðralauna, fæðingarstyrks, ekkjubóta og ekkju-
lífeyris.
13. gr. — Ellilífeyrir er greiddur þeim, sem orðnir eru 67 ára.
Árlegur ellilífeyrir er sem hér segir, sbr. þó 22., 23. og 76. gr. 3. mgr.:
1. verðlags- 2. verðlaga-
svæði svæði
Fyrir hjón, þegar bæði fá lífeyri ... kr. 7488.00 kr. 5616.00
Fyrir einstaklinga.................. — 4680.00 — 3510.00
Nú eru hjón eigi samvistum af heilsufarsástæðum eða öðrum ástæðum, er trygg-
ingaráð metur jafngildar, og er þá heimilt að úrskurða hvoru hjónanna um sig ein-
staklingslífeyri.
Nú frestar maður töku ellilífeyris, og fær hann þá 7.5% í viðbót fyrir hvert
heilt ár, sem líður án þess hann taki lífeyrinn. Sama gildir þótt tekjur lians hefðu
valdið skerðingu, sbr. 22. gr., ef hann hefði sótt um lífeyri. Viðbót þessi má þó
aldrei nema meiru en 60% lífeyrisins. Frestun á töku lífeyris telst lokið, þegar
hlutaðeiganda er úrskurðaður ellilífeyrir í fyrsta sinni.
14. gr. — Rétt til örorkulífeyris eiga þeir menn á aldrinum 16—67 ára, sem
eru varanlegir öryrkjar á svo háu stigi, að þeir teljast ekki færir um að vinna sér
inn 1/4 þess, er andlega og líkamlega heilir menn eru vanir að vinna sér inn í því
sama héraði við störf, sem hæfa líkamskröftum þeirra og verkkunnáttu og sann-
gjarnt er að ætlast til af þeim með liliðsjón af uppeldi og undanfarandi starfa.
Heimilt er Tryggingastofnuninni að verja allt að 10% þeirrar heildarfjárhæðar,
sem árlega er greidd í örorkulífeyri samkvæmt 1. mgr. þessarar greinar til greiðslu
örorkustyrkja handa þeim, sem misst hafa 50—75% starfsorku sinnar. Trygg-
ingaráð setur reglur um slíkar heimildargreiðslur, sem ráðherra staðfestir.
Tryggingayíirlæknir metur örorku þeirra, sem sækja um örorkubætur.
Örorkulífeyrir er jafnhár ellilífeyri, sbr. 13. gr., og greiðist samkvæmt sömu
reglum, eftir því sem við getur átt.
15. gr. — Greiða má eiginkonum elli- og örorkulífeyiisþega makabætur allt
að 60% óskerts einstaklingslífeyris, ef sérstakar ástæður eru fyrir hendi.
2