Árbók Tryggingarstofnunar ríkisins - 01.12.1956, Side 30

28
Lögin taka til þeirrar vinnu, sem framkvæmd er á stöðum, sem um < etur í 1.
mgr. þessarar greinar. Enn fremur skulu lögin taka til vinnn ntan þessara staða, ef
þau taka til hlutaðeigandi verkamanna og atvinnurekandi á heimilisfang á stað, sem
um ræðir í 1. mgr., eða er erlendur verktaki.
5. gr. — Atvinnurekandi skal greiða iðgjald til atvinnuleysistryggingasjóðs, að
upphæð kr. 4.88, miðað við vinnuviku, unna í þjónustu hans. Verði breyting á
grunnkaupi Dagsbrúnarverkamanns í almennri dagvinnu, breytist iðgjaldið í sam-
ræmi við það. Iðgjald þetta skal greiða með vísitöluálagi, samkvæmt meðalvísitölu
þeirri, sem umrætt kaup hefur verið greitt eftir árið á undan.
Sé um tímavinnu að ræða, teljast 48 stundir í viku, en brot úr viku telst heil
vika.
6. gr. — Iðgjöld atvinnurekenda samkvæmt 5. gr. skulu skattylirvöld leggja
á með tekju- og eignarskatti og semja skrá um gjaldendur og upphæðir þær, sem
þeir skulu greiða. Iðgjöld þessi skulu innheimt í heilum krónum. Þó skulu iðgjöld
af lögskráðum sjómönnum lögð á og innheimt fyrir fram af lögskráningar-
stjórum.
Framtalsskýrslur skulu þannig úr garði gerðar, að skýrt sé fram tekið, fyrir
hversu margar vinnuvikur atvinnurekanda beri að greiða. Skulu skýrslurnar sýna
tölu vinnuvikna í hverri starfsgrein og tilgreina það verkalýðsfélag, sem gert hefur
samning eða sett taxta þann, sem hverjum launþega um sig er greitt eftir. Svo skulu
og skýrslurnar sýna hve margar vinnuvikur eru unnar í kaupstöðum og kauptúnum
með 300 íbúa eða fleiri og hve margar vinnuviknr eru unnar annars staðar. Þyki
vafi lcika á, að framtal vinnnvikna sé rétt, skal áætla tölu þeirra eftir öðrum upp-
lýsingum, er framtalið sýnir, en séu þær ófullnægjandi eða hafi framtali ekki verið
skilað, þá eftir mati skattyfirvalda. Ef ekki er upplýst um vinnustað samkvæmt
framansögðu, ber að rcikna iðgjald af öllum framtöldum vinnuvikum.
Skattfrjálsir aðilar, er hafa í þjónustu sinni launþega, sem unnið hafa trygg-
ingarskyld störf, sbr. 4. gr., skulu senda hlutaðeigandi skattyfirvaldi framtöl um
vinnuvikur á sama hátt og skattskyldir atvinnurekendur.
7. gr. — Þar sem eru fleiri verkalýðsfélög en eitt í umdæmi, skal fulltrúaráð
félaganna, eða félögin sameiginlega, sé fulltrúaráð ekki til, fyrir lok hvers árs af-
henda skattyfirvaldi skrá um þau verkalýðsfélög, sem starfandi eru í umdæminu,
ásamt upplýsingum um, hverjar starfsgreinar heyri til hverju verkalýðsfélagi.
Starfsgrein skal tilheyra því verkalýðsfélagi, sem gert hefur samning við atvinnu-
rekendur eða sett launataxta, sem viðurkenndur er, varðandi launagreiðslur í
starfsgreininni.
Að lokinni samningu iðgjaldaskrár, samkv. 6. gr., skal skattyfiivald skipta
heildarupphæð iðgjaldanna eftir starfsgreinum á reikninga hinna einstöku verka-
lýðsfélaga á staðnum. Skipta skal úr iðgjöldum vegna utansveitarfólks, sem á heim-
ilisfang á þeim stöðum, sem lög þessi taka til, sem síðan skal skipta eftir starfs-
greinum á reikninga hinna einstöku verkalýðsfélaga þar. Sams konar skiptingu
skulu skráningarstjórar, sbr. 6. gr. 1. mgr., gera. Gera skal skrá um skiptingu þessa,
sem síðan skal send Tryggingastofnun ríkisins, sem færir iðgjöldin á sérreikning
verkalýðsfélaganna við atvinnuleysistryggingasjóðinn samkvæmt skránni.
Ef skattyfirvaldi hefur ekki borizt skrá sú, sem um er rætt í 1. mgr. þessarar
greinar, fyrii árslok, verða iðgjöld ekki færð á sérreikning félaganna við sjóðinn,
en iðgjaldaupphæðin telst þá með stofnfé sjóðsins, ásamt framlagi ríkissjóðs.
8. gr. — Gjaldskrá samkvæmt 6. gr. skal liggja frammi almenningi til sýnis
samtímis skattskránni.
Kæra má til yfirskattanefndar og ríkisskattanefndar eftir sömu reglum og gilda