Úrval - 01.04.1965, Síða 16

Úrval - 01.04.1965, Síða 16
14 ÚRVAL smábýlum eru þeir notaðir i stað hesta. Asninn er upprunninn í Afríku þar sem villtir forfeður hans rás- uðu í hópum um landsvæðin sem liggja að Saharaeyðimörkinni. Forn- Egyptar þckktu hann og notuðu, og hann var snar þáttur í daglega lífinu í Landinu helga — og er enn. Márar fluttu asnann til Evrópu og hann var kominn til Bretlands fyrir víkingaöld. Englendingar fluttu asnann til írlands fyrir 700 árum síðan og hann liefur lagað sig vel eftir hinu nýja umhverfi —• ef yfirleitt er hægt að komast svo að orði um taminn asna. Hanri var strax lát- inn fara að vinna og er enn sem fyrr sá af þjónum mannsins, sem er nægjusamastur og þarf minnst fyrir að hafa. Svolítið fóður og eitt- hvert skýli — það er asnanum nóg. Með dálítilli þolinmæði má kenna honum að vinna störf smáhesta, en þó því aðeins, að húshóndi hans sé þess minnugur, að asni hefur ekki ótakmarkaða getu, og sé hon- um ofboðið hreyfir hann sig ekki úr sporunum hvað sem á dynur. Asninn athugar vel sinn g'ang og kærir sig ekkert um að ofreyna sig. Þyki honum byrðin of þung eða vegurinn of langur, gerir hann verkfall. Hann stendur grafkyrr eða leggst jafnvel með bagga sína, og er þá engu tauti við bann kom- andi — nema auðvitað ef byrðinni er létt af honum eða hætt við ferð- ina. Hingað og ekki lengra, er svar asnans, þegar komið er að vissu marki, og þá er öllu samstarfi við manninn lokið af hans hálfu. Ég þekkti einu sinni mann, sem notaði asna til þess að draga mó- vagn heim úr mýri. Á leiðinni var brött brekka, og þegar að henni kom, var maðurinn vanur að ýta á eftir vagninum. Dag nokkurn þurfti hann að kveikja sér í pípu þegar þeir komu að brekkunni. Asninn staðnæmdist og hreyfði sig hvergi. Honum kom ekki til hugar að draga vagninn upp brekkuna, án þeirrar aðstoðar, sem bann var vanur að fá. Að öðrn leyti er asninn enginn gallagripur. Hann er aldrei illur og yfirleitt jafngeðja. Ég hef aðeins einu sinni heyrt getið um asna, sem beit mann, velti honum siðan um koll og tróð á honum með fram- fótunum. Asninn lætur mennina afskiptalausa, hversu illa sem þeir fara með hann, en það má hæna hann að sér með vingjarnleik. Það sést greinilega í vesturhéruðum ír- lands, þar sem asnarnir eru orðnir vanir því að ferðamenn rétti þeim bita. Þeir voru fljótir að gera sér grein fyrir því, að ókunnugt fólk í bílum var þeim hliðhollt, og þetta hefur gengið svo langt, að asnarnir hópast út á vegina, svo að bílarnir verða að stanza; þá reka asnarnir hausana inn um bílgluggana og stara frekjulega á farþegana. Eig- endur þessara asna hafa reynt að halda þeim innan girðingar — en árangurslaust. Asnarnir sleppa allt- af út og lifa í vellystingum á veg- unum meðan ferðamannastraumur- inn er mestur. Asninn er svo neyzlugrannur, að það er ekki dýrara að fóðra hann en gæs, og auk þess étur hann hvað
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.