Tíðindi Prestafélags hins forna Hólastiftis - 01.01.1899, Qupperneq 5

ö
Séra Björn Björnsson telur bezta ráðiö til að etta
kírkjuræknina, að presturinn tali við íolkið á húsvitjunarferð-
um sínum.
Séra Björn L. Blöndal talaði í sömu átt: Hvctja
húsráðendur, og að presturinn leggi áherzlu á, að vinna hjörtu
safnaðanna.
Séra Eyólfur Kolbeins stingur upp á, að prestar
messi alt af, þegar að eins 3 komi.
Séra Zóphonías tekur fram, að fundurinn verði upp-
byggilegastur með því móti, að liver og einn komi hrein-
skilnislega fram, og trúi hver öðrum fvrir málum sínum.
Séra Davíð sammála séra Zóphoníasi um, að prestur-
inn þurfi að vera með lífi og sál í sínu verki; presturinn sé
í góðu sambandi við söfnuðinn, og leggi stund á kærleikann.
Væri æskilegt, að umbæta kirkjur með ofnum.
Séra Matthías hélt, langa ræðu um kirkjusönginn, sem
þyrfti að lagast. Grallarinn hefði verið góður fyrir sinn tíma,
þá fremur sungið af lijarta cn nú; mætti nefna þess mörg
dæmi.
Nú kom séra Magnús í Laufási á fundinn.
Séra Hjörleifur: Messuföll eru miklu fromur og í
miklu stærri stýl, en vera ætti. Meining sín sú, að tala sig
saman um þetta, og finna bróðurleg ráð til umbóta á því.
Að lokum var samþykt með öllum atkvæðum svo lát-
andi tillaga.
oFundarmenn skuldbinda sig til, að styðja sem mest
og bezt að kirkjurækni liver í sínu lagi, og bera sig
saman í því efni moð bréfaskriftum, og sérstaklega leit-
ast við, að koma því á, að kirkjurnar verði gjörðar svo,
að ekki verði liætta fyrir heilsu manna að sækja þær, og
að sem fiestir hafi með sór sálmabækur í kirkjuna.«
2. Kröfur nútíinans til prestanna.
Flutningsmaður, Zóphonías Halldórsson, kvaðst
liafa fundið svo vel til þess, þegar hann var að hugsa um