Morgunblaðið - 04.04.1978, Blaðsíða 44

Morgunblaðið - 04.04.1978, Blaðsíða 44
44 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIDJUDAGUR 4. APRÍL 1978 KAW7NÖ V P «. *&* GRANI göslari Skemmtistaðir og helgidagar Fáránleg hugmynd, — gestirnir borðuðu heima hjá sér. cn sendu hingað þjónustugjaldið. Gott kvöld — Hringduð þér til lögreglunnar vegna drykkju- láta hjá nágrönnunum? BRIDGE Umsjón: Péll Bergsson Það kom engum á óvart, að sænsku Evrópumeistararnir Göthe og Morath sigruðu í Stór- móti Bridgélags Reykjavíkur á dögunum. Þó þeir væru ekki í efstu sætunum fyrri helming keppninn- ar duldist engum, sem á þá horfðu, að á ferðinni voru mjög vandvirkir og reynslumiklir spilarar. Enda fór það svo, að þeir fikruðu sig upp sætaröðina og segja má, að þeir hafi einokað fyrsta sætið síðustu umferðirnar. Þó varð sigur þeirra naumur. Aðeins eitt stig yfir næsta par, þá Sigurð Sverrisson og Skúla Einarsson. Og segja má, að spilið hér að neðan hafi forðað ósigri sænsku meistaranna. Gjafari norður, austur-vestur á hættu. Norður S. D984 H. K963 T. G7 Vestur L- D102 Austur S. 7653 S. ÁK2 H. Á5 H. DG8 T. K1094 T. 853 L. G64 Suð"r L. K973 S. GIO H. 10742 T. ÁD62 L. Á85 Morath og Göthe sátu í norður og suður og sögðu alltaf pass. En sagnkerfi andstæðinga þeirra sagði austri að opna á einum tígli en vestur valdi að hækka í tvo og varð það lokasögnin. Göthe spilaði út spaðagosa og austur fékk slaginn. Honum leist einna skárst á, að fara beint í trompið og spilaði tíguláttunni frá hendinni en það var alvarleg villa. Norður fékk á gosann, spilaði spaða, sem tekinn var með ás. I stað þess að halda áfram með tígulinn reyndi sagnhafi nú hjartasvíninguna. Norður fékk á kónginn, tók á spaðadrottningu og spilaði fjórða spaðanum. Austur trompaði með fimminu en suður yfirtrompaði með sexinu. Næsta slag fékk borðið á hjartaás. Síðan lágt lauf á kónginn, ás, lauf til baka og norður fékk á drottningu og tíu. Vörnin hafði nú fengið 7 slagi og þrjú spil voru á hendi. Norður spilaði hjarta, austur og suður fylgdu lit en trompa varð í borði því þar var eftir T. K109. Göthe fékk því tvo síðustu slagina á T. ÁD. Níu slagi fékk vörnin. 400 og toppur til svíanna. COSPER. 7673 Nei, þiö komiö ekki of fljótt — konan mín var bara ekki nógu fljót! JBmWti Hér fer á eftir bréf sem einkum fjallar um áfengismál, þ.e. bjór eða ekki bjór, en einnig kemur bréfritari víðar við: „I húsnæðismálum erum við róttækari en Svíar. Þeir reyna þó ekki að næla húseignum af fólki aftur eins og gert er hér með okurháum sköttum, alls kyns gjöldum sem hvergi þekkjast nema hér. En þá er það bjórinn. Á hvaða tíma sem er fæst vín í Þýzkalandi, Danmcrku og víðar, vín er selt á öllum járnbrautar- stöðvum á hvaða tíma sem er, bjór í sjálfsölum víða. Vita templarar þetta — vita þeir að drykkja er nær óþekkt fyrirbæri í þessum löndum og mörgum öðrum? Því minni hömlur á vín þýða því minní drykkju, meira að segja í Rúss- landi eru litlar hömlur á víni og nægur bjór. Þeir sem rita í blöð um boð og bönn vita lítið hvað vín er. Eftir þessa helgi ætti alþingis- mönnum að vera ljóst hver nauð- syn er á að koma öli hér í umferð, það eru bara einræðisríki sem setja hömlur svo og harðstjórar. Ekki er ég kirkjunnar maður, en þó fer ég stundum og fyrir kemur að lagt er við hlustir heima í útvarpinu enda ofbauð mér einu sinni tal prests um boð og bönn. Talaði hann um áfengismál og finnst mér réttara að prestur haldi sig við að leggja út af Biblíunni. Helgisiðir okkar eru kannski ekkert öðruvísi en í öðrum löndum, en t.d. í Þýzkalandi eru ölstofur skemmtistaðir og sjoppur opnar hvaða helgidag sem er. Stórmark- aðir opnir alla laugardaga og sunnudaga kannski líka og má segja að þeir hafi verzlunarvit Þjóðverjarnir. Til hvers erum við að halda öllu svona lokuðu? Þetta eru leifar aldagamalla kenninga og vil ég koma þessu helgidagadóti burtu og hafa allt opið um helgar, þar með taida skemmtistaði með sterku öli. Örn Ásmundsson." MAÐURINN A BEKKNUM Framhaldssaga eftir Georges Simenon Jóhanna Kristjónsdóttir íslenzkaði — I>að er ekkert. Haldið áfram! — I>að var svo fjarskalega ólfkt honum. Ég hafði aldrei séð hann nema í svörtum skóm. Hann kom hcrna inn tii mín og lagði dálítinn pakka á borðið. í hvítum pappír með gylltu bandi. I>að var konfektkassi. Hann settist þarna á xtólinn og ég bjó til kaffi og hljóp út á horn eftir hálfflosku af calvados handa honum. — Og hvað sagði hann í frettum? — Ekkert sérstakt. En óg held honum hafi þótt notalegt að koma hér. — Og hann hefur ekkert minnzt á hvaða nýja starf hann hefðí fengið? — fig spurði hvort hann vari ána'gður og hann jánkaði því. En hvað sem öðru leið hafði hann engan fastan vinnu- tíma því að eftir þetta ieit hann inn á ýmsum tímum dagsins. Kinu sinni kom hann um eftirmiðdaginn og var þá með Ijóst hálshindi. Ég stríddi honum og sagði hann héldi víst hann væri orðinn- unglingur aftur og hann var ekki þannig gerður að hann reiddist við stríðnina í mér. Svo röhbuðum við saman um stund um dóttur hans. sem ég hef aldrei séð. en hann hef ur sýnt mér gamlar myndir af hertni. Ég hef sjaldan hitt mann sem var jafn stoltur af því þegar hún faddisi á si'num síma. Hann gekk á milli allra og sagði þeim fréttina og halði alltaf mynd af henni í vasa sfnum. í vasa hans haíði aðeins verið barnamyndin af Monique. eng- in nýrri. — Og þér vitið ekki fleira? — Ilvað ætti ég að vita? Ég bý hér og hreyíi mig lítið. Eftir að Kaplan flutti og hár- greiðslukonan á annarri ha'ð flutti er ekki mikið líf í hásinu lengur. — SiJgðuð þór það við hann? — Já. við töluðum um dag- inn og veginn. um leigjendurna sem flyttu héðan einn af iiðrum. og um þessa þróun sem hefði orðið «g arkitektana sem maður sér svona annað kastið og sem eru alltaf að undirbúa kvikmyndahúsið sitt án þess maður sjái svo sem míkið til þeirra. Hún var ekki hitur. Samt hafði Maigret á tilfinningunni að hún yrði síðasta manneskjan sem fa'ri úr hdsinii. — Hvernig gerðist það? spurði hún — Þjáðist hann mikíð? Hvorki frú Thouret né Monique hiifðu spurt þessa. — Nei. la>knirinn segir að, hann hafi dáið samstundis. — Hvar gerist það? — Skammt héðan. í undir- gangi við lloulcvurd Saint Martin. — R6tt hjá skartgripabúð- inni? — Já. Morðinginn hlýtur að hafa veitt honum eftirför og þegar fór að dimma stungið hann niður. Margit hafði kvöldið áður og aftur um morguninn hringt á rannsóknarstofu Uigrcglunnar. En ckki hafðist mikið upp úr því þar cð í ljós kom að hnífiirinn var þcirrar gerðar sem fá má í hverri cinustu vcrzlun. Hann var nýr og engin fingraför á honum. — Veslings hr. Luis! Hann var svo lífsglaður maður! — Var hann líttur í lund? — Ja. það væri ekki ha-gt að kalla hann dapran mann. Ég vcit ckki hvernig ég á að skýra það fyrir yður. Hann var vingjarnlegur í viðmóti við alla og lagði .sig í líma vift að vcra hlýr og notalcgur. En hann rcyndi aldrei að sýnast meiri en hann var. — Hafði hann áhuga á kven- fólki?

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.