Morgunblaðið - 24.10.1978, Blaðsíða 44

Morgunblaðið - 24.10.1978, Blaðsíða 44
44 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIDJUDAGUR 24. OKTÓBER 1978 KAFF/NU Elskendur allra tíma, þau Rómeó og Júlía, þurftu ekki síma — hvað þá heldur að tala í hann í tvo tíma samf leytt! Ég held hann komi/.t fyrr til meðvitundar ef þú heldur ekki verðmiðanum yfir honum! Fjandakornið — augnhár, ég hélt þetta væru tólffótungar! Nei, þakka þér fyrir, ég er ekki svangur nuna BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Hvenær hentar að gefa and- stæðingi slag og hvenær má gefa hinum andstæðingnum annan slag eru spurningar, sem leita þarf svara við í úrspilsæfingu hér að neðan. Lesendur spreyta sig fyrst á viðfansefninu en lesa síðan um hvað skeði þegar spilið kom fyrir. Gjafari norður, norður-suður á hættu. Norður S. G53 H. D83 T. 74 L. ÁD864 Suður S. A1062 H. ÁG T. ÁD3 L G1093 Suður er sagnhafi í þrem gröndum. Útspil tígulfimm og þú tekur gosa austurs með drottn- ingu. Hvaða spili spilar þú næst? Sagnhafi var ekki í vafa þegar leysa þurfti dæmið. Hann spilaði laufgosanum og svínaði. Austur fékk slaginn, hélt áfram með tígulinn, suður gaf en varð að taka þriðja tígulinn. Seinna svínaði sagnhafi hjartanu í von um, að austur ætti kónginn en allt kom fyrir ekki. Hann var á hendi vesturs, sem tók síðan tvo tígul- slagi, einn niður. Allt spilið var þessu líkt. COSPER COSPER Ég held að pabbi þinn hafi verið ánægður með mig, en mamma þín ekki að sama skapi! Rjúpan og óvinir hennar Norður S. G53 H. D83 T. 74 L. ÁD864 Vestur Austur S. D97 S. K84 H. K98 H. 107652 T. K10852 T. G96 L. 75 Suður S. Á1062 H. ÁG T. ÁD3 L. G1093 L. K2 Sjálfsagt hefur þú komið auga á lausnina. Hjartagosinn frá hend- inni strax í 2. slag tryggir vinning. Þá getur vestur ekki fengið slag eftir, að tígullitur hans hefur verið fríspilaður. 17 að það voruð þér sem höfðuð samhand við mig. — Bara vegna þess að gamla flónið þurfti endilega að kom- ast í nálægð við yður. Hún sá í þessu kjörið tækifæri til að láta á sér bera og dró mig ttæstum með valdi yfir til yðar. — Þér eruð ekki beinlínis yfir yður hrifnar af írbken Doncoeur? — Mér líkar ekki við fólk sem er með nef ið niðri í því sem því kemur ekki við. — Og það finnst yður eiga við hana? — Eins og þér vitið höfum við tekið að okkur dóttur mágs míns. Þér getið trúað mér að við höfum reynt að gera allt fyrir hana sem okkur er unnt og ég kem fram við hana eins og hun væri mín eigin dóttir. Einhverra hluta vegna hvarflaði sú hugsun að Maigret þegar hann horfði á hana kveikja sér í enn einni sígarett- unni, að hann gæti ekki séð hana fyrir sér sem móður. Undir því yfirskini að hún vilji hjálpa mér er hún stöðugt að ragast í okkur og rekast í iillu. Ef ég fer út íyrir hússíns dyr er hún á næstu grb'sum og segir sykursætri röddui „Þér ætlið varla að skilja hana Colette litlu eftir eina, frú Martin, ég skal sitja hjá henni." — Ég veit ekki nema hún sé að hnýsast í eigur mínar og hirzlur þegar ég er í burtu. — Samt afberið þér hana og umgangist hana? — Ég er íilneydd. Colette vill að hún sé hjá sér og einkum núna þegar hún er rúmliggj- andi. Maðurinn minn hefur líka þetta feiknaálit á hcnni, því að áður en við giftum okkur lá hann einhverntíma veikur í lungnabólgu og þá hugsaði hún um hann. — Hafið þér skilað aftur „Rjúpan er allra vinur. Engum gerir hún mein. Fegurð hennar gleður hjörtu mannanna, þeirra, er notið geta óspilltrar náttúru. Á hún sér þá nokkra óvini? Já, því er nú miður: Refur og valur ásækja hana. Hvergi er hún óhult fyrir þessum vágestum. Þó er einn óvinur öðrum verri: Það er maðurinn, sá, sem þykist öðrum meiri og vitrari. Með lymsku læðist hann um snævi þaktar heiðar. Skotin drynja. Rjúpur falla í valinn. Margar komast undan helsærðar og heyja langvinnt dauðastríð, einar í hvítri auðninni. En veiðimaðurinn gengur þang- að, sem dauðar rjúpur liggja blóðugar í snjónum. Hann leggur þær á bak sér. Hreykinn gengur hann til byggða með feng sinn. Og þegar hann hittir aðra veiðimenn gortar hann af skotfimi sinni og karlmennsku, og segist veiða rjúpur sér til heilsubótar. Veiðimenn skyldu minnast hug- myndar eða orsakasambands, sem orðast gæti svo: Það sem þér viljið, að ekki hendi yður, það skuluð þér ekki öðrum gera. Þér skuluð ekki valda öðrum þjáninga. sem þér sjálfir viljið vera lausir við. Lítið í eigin barm. áður en þér ákveðið að valda öðrum meini. Ekki skiptir meginmáli, hvort um er að ræða menn eða dýr, því tilfinningar og sársaukaskyn beggja er hliðstætt. Ingvar Agnarsson." • Ef ast um dómgreind „K44 Vegna skrifa hjá Velvakanda sl. föstudag þar sem fjallað var um kvikmyndir og þýðingar þeirra, JOL MAIGRETS Framhaldssaga eltir Georges Simenon Johanna Knstjonsdottir islenzkaöi. brúðunni sem þér kcyptuð handa Colette? Ilún hrukkaði ennið og leit f átt til dyra. — Ég heyri að þér hafið spurt hana spjórunum úr. Nei, cg hef ekki skilað henni aftur og ástæðan er einfaldlega só að vöruhúsið sem hún er keypt í er lokað í dag. Viljift þér sjá hana. Það var eins og áskorun og þvert á það sem hun hafði Ífkiega báizt við þá hann að hún sýndi honum bróðuna. Hann leit á verðmiðann. Hún hafði ekki ætlað að setja sig á höfuðið mcð þessum kaupum, því að verðið var mjög lágt. — Leyfist mér að spyrja hvert þér fóruð núna áðan? — Ut að kaupa inn. — Fóruð þér í Rue du Chemin-Vert eða Rue Amelot? — Á báða staðina. — Má ég spyrja hvað þér kcyptuð? Hann velti um stund fyrir sér hvort hún myndi missa stjórn á skapi sínu, svo örvita af bræði var hún. Hún arkaði út í eldhúsið, tók burðarnctið og siengdi því á borðstofuborðið. — Þér getið séð það sjálíur. — Þrjár sardfnudósir, skinka, smjör, kartöflur, salat- höfuð. H6n horfði fast á hann og honum fannst augu heiuiar skjóta gncistum en hún titrafti ckki. Hón virtist alls ekki smcyk, en aftur á móti fjúkaudi reið. — Er þá eitthvaö fleira sem þér ætlið að spyrja mig um? — Mig langar til að vita hvað tryggingarsalinn yðar heitir. Það var augljóst að hun skildi ekki hvað hann átti við. Hún liraut hcilan ákaft. — Tryggingarsalinn minn — Já, einmitt. Hann sem hefur knmið hingað. — ó, afsakið. Ég var búin að steingleyma því. Það var vcgna þcss að þér kö'Huðu hann MINN. Ég hef ekkert haft af honiun að segja. Það hlýtur að vera Colette sem hefur sagt

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.